Everday Ordinary Life....

2010-10-02T20:32:00.005+03:00

Μεταπτυχιακό έφυγε....στοπ
πτυχίο ήρθε...στοπ
βάσανα τέλος....στοπ
Ίσως ξαναθυμηθούμε το blog.....ίσως και όχι...τέλος

Υ.Γ. Η παραπάνω εικόνα απαιτεί αναχρωματικά γυαλάκια, κόκκινο - κυανό.

καλό χειμώνα.... να το πω?

2010-09-18T23:01:00.003+03:00

Τελείωσε και το καλοκαίρι, και εγώ δεν έλαμψα και πολύ…

Όπως και να έχει όμως τα πράγματα είναι μια χαρά, χέρια πόδια έχουμε όλα μπορούμε να τα καταφέρουμε….

Σε λίγο καιρό μάλιστα θα απαλλαγούμε από το μεταπτυχιακό και από αρχές Οκτώβρη το μόνο που θα με ανησυχεί θα είναι να βρω αίθουσα για πάρτυ, γιατί και δυο και τρία ποτά τα δικαιούμαι μετά από 4 χρόνια άγχους και μελέτης. Αν δε, πάρω και το χαρτί, στο τσακίρ κέφι θα ανέβω και στο τραπέζι.. αν υπάρχει δηλαδή….!

Δώρο το παρακάτω διαμαντάκι, που βγάζει ακόμη και το δικό μου μάτι που είναι και ανορθόγραφο….

Απολαύστε άφοβα!

Σας αγαπώ, σας φιλώ, δεν σας ξεχνώ και ας σας έχω χάσει!

Καλό καλοκαίρι.....

2010-07-23T17:17:00.005+03:00

Η κατάσταση είναι μπαχαλώδης.... Και η ζέστη αφορητώδης!
Οι διακοπές μου τελείωσαν αλλά μια καλοκαιριάτικη διάθεση την έχω
και μιας που ο ήλιος λάμπει, λέω να λάμψω και εγώ.... ;)

Άντε να περάσετε τέλεια στις διακοπές σας!

οου γέεεεα......

2010-05-16T17:41:00.004+03:00

Μια υπέροχη στιγμή γι' αυτούς που μισούν τα ταξί.....

Όχι το λευκό αυτοκινητάκι στο πλάι δεν συμμετείχε στην καραμπόλα, ήταν μοναδικό προνόμιο των πάντα βιαστικών και μου ανήκει ο δρόμος κίτρινων επιβατηγών.....

Γελάστε άφοβα γιατί κανείς δεν έπαθε κακό.... μόνο μερικοί από εμάς στη γειτονιά που για κάμποση ώρα ανεχτήκαμε την επέκταση του χεριού του Έλληνα βλέπε κόρνα......

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ

2010-04-13T12:09:00.008+03:00

Αν είχα χρόνο θα έγραφα ένα μακροσκελές κείμενο για όλα αυτά που με απασχολούν το τελευταίο καιρό, απασχολούν τους φίλους μου και θέλω να πιστεύω ένα εύλογο μέρος του ελληνικού πληθυσμού. Επειδή όμως δεν έχω θα αναφερθώ συνοπτικά στην κατάντια μας.

Έχουμε γίνει σαν τα "αμερικανάκια", άβουλα όντα που τρώνε ότι τους πασάρουν, εμπιστεύονται όποιον έχει εξουσία, φήμη και χρήμα. Βαρέθηκα να προσπαθώ να ακούσω μια είδηση της προκοπής και να παρακολουθώ μονάχα καραγκιόζηδες να παρελαύνουν στα media και να μας παρουσιάζουν τον "πόνο" τους... χέστηκα αν χώρισε ο μιτση με την μιτση και αν πηδήχτηκε η μιτσενα, ξυπνήστε επιτέλους.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ, η αλήθεια δεν είναι αυτή που σας λένε, κάποτε ο Έλληνας αμφισβητούσε, τώρα που έχει πάει η αμφισβήτηση; Είμαστε έτοιμη να γυρίσουμε τον κώλο μας, μερικοί από μας τους έχουμε κάνει δώρο και το σαπούνι.

Δεν θέλω να επεκταθώ, ο νοών νοεί το, ας το εκλάβει ο καθένας όπως θέλει...

κουλτιουουουούρρρρρρ!!!

2010-01-17T16:59:00.004+02:00

Στη διάρκεια μιας σουσιγενέθλιοβραδυάς αναφέρθηκε γιαπωνέζικη προσεχώς ταινία!!!

Δεν θα πω τίποτε παραπάνω.... απολαύστε!

Ααααα...... και πολύ καλή χρονιά σε όλη την βλογόσφαιρα!

Nine million bicycles

2009-10-09T21:00:00.001+03:00

Θέλω απλά να φανεί κάτι άλλο...

2009-09-19T18:11:00.003+03:00

Νοκ... νοκ...

Για άλλη μία φορά γυρίσαμε...

2009-08-23T15:50:00.006+03:00

Διακοπές τέλος...
μπάνια δεν κάναμε αλλά κοιμηθήκαμε πολύ, κάναμε και βόλτες με το bike και είδαμε αρκετούς συγγενείς και φίλους, αλλά ότι θα γυρίζαμε σε μια φλεγόμενη Αθήνα δεν το περιμέναμε όχι τίποτε άλλο αλλά νομίζαμε πω δεν είχαν τίποτε άλλο να κάψουν οι μα . . . ες.

Και επιτέλους...
ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΟΧΙ ΕΝΑ ΜΑΤΣΟ ΤΟΥΒΛΑ.....

Ναι δε λέω είναι σκληρό να βλέπεις το σπίτι σου να καίγεται αλλά για να είναι μες στο δάσος μάλλον εκμεταλλεύτηκες μια προηγούμενη φωτιά.... πλην κάποιον εξαιρέσεων , μην τους βάλω και όλους στο ίδιο σακί!!!
Αλλά δε βαριέσαι λίγο τσιμέντο ακόμη κάπως λιγότερο οξυγόνο... και κανένα πρόβλημα θα επιβιώσουμε και απλά θα γίνουμε λίγο χειρότερα, και τέλος πάντων πόσο να μας βλάψει η πολύ ζεστή το καλοκαίρι, λίγες πλημμύρες το χειμώνα, το πολύ καυσαέριο, θα κόψουμε και τις βόλτες στο βουνό οπότε σύντομα πάλι θα το ξεχάσουμε άρα και τις ανάγκες για πυροσβεστικά θα ξεχάσουμε και του χρόνου πάλι εδώ θα είμαστε να βλέπουμε σαν τον νέρωνα το θεατρικό τραγικό κλείσιμο του καλοκαιριού!

Άντε να φεύγουμε!

2009-07-16T11:45:00.006+03:00

Καλά να περάσετε το υπόλοιπο του καλοκαιριού...

Υ.Γ. Και το χειμώνα, γιατί έτσι όπως έχουμε εγκαταλείψει δεν ξέρουμε και πότε θα επανέλθουμε.....

Αίσχος και αηδία

2009-05-31T19:20:00.004+03:00

Για άλλη μια φορά η αστυνομία της Ελλάδος έδειξε πως απαρτηζεται από αγράμματους φασίστες τραμπούκους που δεν έχουν ιδέα πια είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είναι καν άνθρωποι και φυσικά δεν θα τους πω ζώα γιατί τα ζώα είναι πολύ καλύτερα από αυτούς.
Αλλά και αν έστω για λίγο μπορέσω να δικαιολογήσω τους τραμπουκισμούς τους, φυσικά όχι σε αυτήν την περίπτωση, είναι τόσο γελοίοι που δεν έχουν καν το σθένος να μην μας κάνουν ρεζίλι στο εξωτερικό.
Ακόμη και αν μόνο τα μισά από αυτά που γράφονται εδώ είναι αλήθεια, είναι αρκετά για να διαμαρτυρηθούμε για άλλη μια φορά και να ανησυχήσουμε για το αν ζούμε σε ένα ελεύθερο κράτος. Φοβάμαι πως αυτό χαρακτηρίζεται μόνο με χούντα και ίσως είναι και χειρότερα γιατί τουλάχιστον αν είχαμε χούντα θα ξέραμε τι μας περιμένει!

Ήμουν και εγώ εκει...

2009-05-29T17:03:00.006+03:00

Κι όμως πήγα και έχω και αποδείξεις...

Και ήταν Τέλεια....... αν και δεν είδα σχεδόν τίποτα, αν και ανέπνεα ιδρώτα και ήμουν στριμωγμένη σα σαρδέλα, αν και δεν ήταν από τα συγκροτήματα που τα ξέρω καλά.
Αρκεί που ήμουν εκεί, που χοροπήδησα στο λιγοστό χώρο που είχα, που ψέλλισα κάποιους στοίχους, που συγκινήθηκα με τους φανατικούς και αυτούς που ταξίδεψαν από άλλες χώρες, με τα μικρά παιδιά, με τους μεγαλύτερους σε ηλικία, είδα και ένα βούλγαρο παπά.... ωωωω ναι παπά.
Που αυτοί οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει να γεράσουν και χοροπηδούν σα μικρά παιδιά!!!!
Νοστάλγησα τα πριν δέκα χρόνων νιάτα μου (όχι ότι τώρα γέρασα!!!) και μακάρι να είχα λίγο από εκείνο το φανατισμό και σήμερα...

Το μακρύ σου και το κοντό σου....

2009-05-07T11:19:00.003+03:00

Τι κόλλημα τρώνε όλοι με το μακρύ μαλλί;;;;;;
Διαμαρτύρομαι και γκρινιάζω γιατί θέλω να ξεφορτωθώ αυτή τη μαλλούρα εβαρέθην......

Ναι οκ το μακρύ με το συμπάθιο, είναι πιο σέξι
αλλά και το κοντό με το συμπάθιο πάλι, είναι πιο παιχνιδιάρικο.
Και τέλος πάντων κάνω δημοσκόπησης....γιατί να το κρατήσω οεο;

quiz....

2009-04-01T00:18:00.004+03:00

Τι ειν' τούτα;;;;;;;

In love!

2009-03-08T12:01:00.010+02:00

Σας παρουσιάζω τον χνουντουλς ή αλλιώς μπάμπη........

last but not least....

Μένει μαζί μου σχεδόν από τον Ιούνιο και ουσιαστικά από Σεπτέμβρη,
τον αγαπάω τον λατρεύω....... :))))))))))

Harvard Business Review Analysis of The Crisis

2009-02-26T12:59:00.004+02:00

Με αφορμή αυτό από την Trilian και το παρακάτω κείμενο που μου ήρθε με mail πιστεύω πως πραγματικά όλο αυτό (το συμπέρασμα του κειμένου εννοώ) έχει ξεκινήσει με έμμεσο τρόπο πια, γιατί και οι εποχές έχουν αλλάξει άλλωστε!
Τι θα κάνουμε;;;;
Δυστυχώς δεν ξέρω αλλά σίγουρα το να μένουμε αμέτοχοι δεν μας βοηθά καθόλου!

Η "κρίση" είναι αποτέλεσμα των δικών μας ενεργειών δυστυχώς όμως τα δικά μας κεφάλαια δεν αρκούν για να ξεπεραστεί!

με λόγια κατανοητά της πιάτσας

Σκέψου ότι ζεις σε μια γειτονιά παλαιού τύπου. Από αυτές που βλέπεις στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες, ας πούμε - Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο φάση. Έχεις τώρα σ´αυτή τη γειτονιά ένα μπακάλικο - το αφεντικό του μαγαζιού, κωλόχοντρος αντιπαθέστατος αλλά αναγκαίος επειδή φέρνει τα πάντα, παστέλια, μαντολάτα, απορρυπαντικά, τρόφιμα, τσιγάρα - διαθέτει και τηλέφωνο «δια το κοινόν». Έχει και υπαλλήλους διάφορους ο χοντρός - βάλτους κι αυτούς στην ιστορία. Τι κάνει λοιπόν ο χοντρός;
Αγοράζει κοψοχρονιά και πουλάει σε τσιμπημένες τιμές, κλέβει και στο ζύγι - κονομάει γενικώς. Και όσο κονομάει, τόσο αγοράζει κι όσο αγοράζει, τόσο πουλάει όλο κι ακριβότερα - κονομάει χοντρικώς. Πουλώντας λιανικώς.

Έχει φτιάξει τώρα ο χοντρός ένα κομπόδεμα μεγαλύτερο από τη μπάκα του. Τι να το κάνει; Οι τράπεζες δε δίνουν καλά επιτόκια, με τοκογλυφίες δε θέλει να μπλέκει καθότι επίφοβα πράγματα, για την πάρτη του δε γουστάρει να ξοδέψει επειδή τυγχάνει ολιγαρκής καρμίρης ο χοντρός - σκέφτεται λοιπόν, σπάει την κεφάλα του, τι να το κάνει το μπαγιόκο. «Ρε δεν ανοίγω ακόμα ένα μπακάλικο - να κονομάω από δυο πάντες;» λέει στο τέλος.
Τώρα υπάρχουν δυο μπακάλικα στη γειτονιά, μόνο που οι τιμές δεν πέφτουν (μαλάκας είναι ο χοντρός να τις ρίξει; αφού μόνος του κάνει παιχνίδι), αντιθέτως, λόγω εξόδων της αναπτυσσόμενης επιχείρησης (του χοντρού), οι τιμές ανεβαίνουν. Τι γίνεται μετά;

Τι να γίνει; Μεροκαματιάρηδες οι άνθρωποι της γειτονιάς, δεν διαθέτουν κανένα μηχάνημα να κόβει αβέρτα χρήματα - οπότε δεν μπορούν πλέον να αγοράσουν τα εμπορεύματα του χοντρού. Πέφτουν τα έσοδα ανεβαίνουν τα έξοδα - τρελαίνεται ο χοντρός! Τι θ´απογίνει; Αποφασίζει να ανοίξει μπλοκάκι με βερεσέδια, καλύτερα να του χρωστάνε παρά να σαπίζει το εμπόρευμα στα ράφια. Αναθαρρεύουν λοιπόν οι μεροκαματιάρηδες της γειτονιάς κι αρχίζουν να ψωνίζουν όλο και περισσότερα με βερεσέ - το μπλοκάκι του χοντρού γίνεται κανονικός τηλεφωνικός κατάλογος.

Ξυπνάει, που λες, ένα πρωί ο χοντρός μέσα στον ιδρώτα. «Ρε τι γίνεται εδώ; Έχω καταντήσει να μου χρωστάνε μέχρι και τα καναρίνια το καναβούρι τους - που θα πάει αυτή η κατάσταση; Δεν έκανα καλά να ξανοιχτώ τόσο πολύ - άσε που ψυλλιάζομαι ότι οι μπαταξήδες της γειτονιάς δεν θα έχουν να με ξεχρεώσουν στον αιώνα τον άπαντα».

Τι σκαρφίζεται λοιπόν ο πούστης ο χοντρός; Πάει στον γερο-τσιφούτη της γειτονίας, τον σιχαμερό που δανείζει με τόκους δέκα φορές πάνω από το νόμιμο. «Γερο-Λαδά αδερφέ μου, σώσε με!» παρακαλάει ο χοντρός. «Ξανοίχτηκα με τα βερεσέδια - κάνε κάτι να έρθω στα ίσα μου, γιατί οι προμηθευτές πιέζουν κι εγώ μόνο το μπλοκάκι έχω!» Ο τσιφούτης την έχει από καιρό ανθιστεί τη φτιάξη, καθότι παλιά πουτάνα στην οικονομική ανάλυση. Αγοράζει λοιπόν το μπλοκάκι του χοντρού (κοψοχρονιά φυσικά) και όλα μέλι-γάλα.

Τώρα, αυτό το μπλοκάκι με τα βερεσέδια πρέπει κάπως να κλείσει - αλλά ο τσιφούτης είναι λεπτοκαμωμένο άτομο, καχεκτικό και φιλάσθενο ας πούμε.
Φωνάζει λοιπόν κάτι καλόπαιδα της γειτονιάς, με πτυχία και περγαμηνές από τα καλλιτερα Σωφρονιστικά Ιδρύματα της χώρας και τους ξηγιέται. «Φέρτε μου τα φράγκα κι από ότι μαζεύετε, 2% δικά σας». Ξαμολιούνται τα παιδιά, απειλούν, δέρνουν, σπάνε κάτι μαζεύουν. Φτιάχνει την πρώτη μπάζα ο τσιφούτης αλλά είναι ακόμα παθητικός. Το μπλοκάκι ούτε που αδυνάτισε καθόλου, τετράπαχο παραμένει.

Πάει λοιπόν στα δικαστήρια και τις αστυνομίες. «Βοηθήστε με, καλοί μου άνθρωποι, φτωχός είμαι, το κομπόδεμά μου δάνεισα και τώρα δε με πληρώνουν επειδής είμαι γέρος κι ανήμπορος!» Φιλότιμοι οι σταυρωτήδες κάνουνε μια έτσι και ξεσπιτώνουν ένα κάρο κόσμο, αφού οι έρημοι οι άνθρωποι δεν έχουν να πληρώσουν.
Κάθεται τώρα ο τσιφούτης και ξαναμετράει. Τι πήρε; Λίγα λεφτά και μπόλικα χαμόσπιτα. Ούτε καν τα χρήματα που έδωσε στον χοντρό μπακάλη δεν έπιασε, τραβάει τις αραιές τρίχες που του έχουν απομείνει ο τσιφούτης. «Πως την πάτησα με τον κανάγια! Που, ακόμα και σκλάβους να τους πουλήσω όσους είναι εδώ μέσα στο μπλοκάκι - τα λεφτά μου δεν θα τα βγάλω!»

Από την άλλη πλευρά ο μπακάλης έχει πέσει στα μαύρα πανιά. Γιατί όσα του έδωσε ο τσιφούτης δε φτάνουν ούτε για «ζήτω» - έχει ξανοιχτεί πολύ, έχει τιγκάρει τις αποθήκες σε εμπόρευμα, χρωστάει στους προμηθευτές και ο κόσμος δεν περνάει να ψωνίσει ούτε λουμίνια για το καντήλι. Πώς να περάσουν; Αφού δεν τους έχει μείνει ούτε κεραμίδι να βάλουν πάνω από το χάλι τους, να μην τους βλέπουν τα σύννεφα και τους φτύνουν καταιγιστικά, που λέει ο λόγος. Αρχίζει λοιπόν τις απολύσεις ο μπακάλης - την πληρώνουν οι μπακαλόγατοι και το παράρτημα ειδών μπακαλικής, μπας και σωθεί η επιχείρηση.
Έχουμε τώρα έναν τσιφούτη στα πρόθυρα αυτοκτονίας, έναν μπακάλη στα πρόθυρα εμφράγματος και τους μεροκαματιάρηδες δυο-τρία χιλιόμετρα βαθύτερα από τα πρόθυρα, στα υστερόθυρα, Καθαρτηρίου και Κολάσεως γωνία, για την ακρίβεια. «Το νου σας τυριά, θα σας φαν´οι βλάχοι!» που λέει κι ο φιλόσοφος.
Επειδή όμως τέτοια πράγματα δεν πρέπει να συμβαίνουν σε μια ευυπόληπτη κοινωνία, παρεμβαίνει το κράτος, να βάλει τάξη. Γιατί άνευ τσιφούτη δεν κινείται το χρήμα, άνευ μπακάλη δεν εισάγονται φουά γκρα και άνευ μεροκαματιάρηδων δεν εισπράττονται φόροι για να αγοραστεί το φουά γκρα - με νιώθεις;

Ερώτηση: τι πρέπει να κάνει το κράτος στη συγκεκριμένη περίπτωση; Τι μέτρα πρέπει να πάρει; Απαντήστε και εισπράττετε τη βάσην ας πούμε, με ολίγη από μπούτι εισπράττετε και το δίπλωμα οικονομολόγου να το 'χετε, να πορεύεστε στους χαλεπούς καιρούς.

Απαντήσεις που δοθηκαν από τυχάρπαστους φωστήρες της μπακαλικής:
1. Μειώνει τους φόρους το κράτος, οπότε περισσεύουν χρήματα στους φτωχομπινέδες και ξεχρεώνουν το μπακάλη και τον τσιφούτη.
Σχόλιο: Αγαπητό μου παιδί, μάλλον διαβάζεις πολλές ιστορίες του Έκτορος Μαλό και της Μυρτώς Κοντοβά - δεν εξηγείται αλλιώς τόση απλοϊκότης! Και τι είναι ρε το κράτος, που θα μειώσει τους φόρους; Σύλλογος προστασίας αναξιοπαθούντων μισθωτών; Πως θα ζήσει το κράτος; Εδώ αυτά που παίρνει και δεν του φτάνουν - εσύ προτείνεις μείωση; Άσε που, αν περισσέψουν λεφτά στους φτωχους, σιγά μην πάνε να ξεχρεώσουν! Θα αγοράσουν ένα κάρο μαλακίες και θα βρεθούν ακόμα πιο χρεωμένοι - έτσι όπως ακριβώς κάνουν τα τελευταία χρόνια! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη με τον κηδεμόνα σου αγαπητό μου παιδί.

2. Ξεχρεώνει το κράτος τα χρωστούμενα από την τσέπη του και τα κρατάει λίγα-λίγα από τα μισθά των φτωχώνε.

Σχόλιο: Από τον προηγούμενο αντέγραψες και άλλαξες λίγο το συμπέρασμα για να μη σε πάρουν είδηση; Ρε πανίβλακα, αφού και το κράτος από τον τσιφούτη δανείζεται, πού θα βρει λεφτά να τον ξεχρεώσει; Ξαναπέρνα τον Σεπτέμβρη χωρίς τον κηδεμόνα σου, έτσι κι αλλιώς θα ξανακοπείς λόγω αντιγραφής.

3. Αφήνει το κράτος τον τσιφούτη και τον χοντρό να ψοφήσουν επειδή κάνανε μαλακίες και ανοίγει ένα δικό του μπακάλικο μαζί με μια κρατική τσιφουτερί για να βολευτεί ο κοσμάκης.
Σχόλιο: Κατ' αρχάς η γλώσσα που χρησιμοποιείς δεν ταιριάζει σε επιστήμονα παύλα άνθρωπο. Κατά δεύτερον, αν ψοφήσει το κεφάλαιο ποιος θα χρηματοδοτεί τους βουλευτές να βουλεύονται και τους υπουργούς να υποεργάζονται; Κατά τρίτον, είσαι παλιοκομμούνι και η ιστορία σε έχει καταδικάσει στο πυρ το εξώτερον! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη που θα έχει τελειώσει η τουριστική περίοδος και θα ξαναλειτουργήσουμε τη Μακρόνησο, να δούμε τι θα κάνουμε με σένα.

4. Αγοράζει το κράτος ένα ολοκαίνουργο τεφτέρι, λευκό σαν αθώα περιστερά και το δίνει στον χοντρό. Δίνει κι ένα στον τσιφούτη για να μη γκρινιάζει. Και τους λέει «μην ανησυχείτε, εγώ είμαι εδώ - γράψτε κατά βούληση, εγγυώμαι εγώ τα λεφτά σας».
Σχόλιο: Να συλληφθεί πάραυτα ο γράψας την παραπάνω τούφα και να του απαγγελθούν επιτόπου κατηγορίες περιύβρισης αρχής, παρακώλυσης συγκοινωνιών, σύστασης συμμορίας καθώς και κατανάλωσης ψυχότροπων ουσιών εν ώρα μαθήματος.

Στο ξεκίνημα της παγκόσμιας κρίσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σύμπασα η ανθρωπότης προσκύνησε τον προφήτη Γκόρντον Μπράουν που είχε την έμπνευση να «δανείσει» χρήματα στις τράπεζες, βάζοντας πόδι στους διοικητικούς τους μηχανισμούς, προκειμένου να εκτονωθεί η κρίση. Αυτό έγινε στην Αγγλία και οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών έσπευσαν να κάνουν το ίδιο. Σήμερα όλο και περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες μπερδεύονται στο άκουσμα του παραπάνω ονόματος. Η συνήθης αντίδραση είναι του στυλ «Μπράουν; Άι θινκ χι ιζ εν οβερεστιμέιτεντ πλέιερ - ΑΕΚ Αθενς σουντ νοτ ρινιού χις κόντρακτ! Παντελής Μπράουν ιζ φορ δε μπάζα άι τελ γιου». Κοντολογίς, όλο και περισσότεροι θέλουν να ξεχάσουν τη μαλακία του Γκόρντονα του Καφέ. Γιατί; Διότι το πρόβλημα ήταν το πλεόνασμα παραγωγής που κυκλοφόρησε στην αγορά και η οικονομική αδυναμία των καταναλωτών να το απορροφήσουν. Πράγμα το οποίο οδήγησε στην κυκλοφορία πλασματικού χρήματος μέσω του υπερδανεισμού. Που με τη σειρά του οδήγησε σε κατάρρευση των αγορών εφόσον το πλασματικό χρήμα δεν μπορεί με τίποτα να γίνει πραγματικό. Όταν έρχεσαι εσύ και λες ότι θα ρίξεις ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ, για να διορθώσεις την κατάσταση - είσαι, το λιγότερο, μαστουρωμένος! Για περισσότερες πληροφορίες ξαναδιάβασε την απάντηση νο.4. Μάλιστα ο δικός μας οικονομικός κεφάλας δεν άντεξε και το έσκασε το παραμύθι σε συνέντευξη τύπου. «Δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια που θα δώσουμε για την στήριξη των τραπεζών, απλώς θα εγγυηθούμε την χρηματοπιστωτική επάρκεια για να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη», έτσι ακριβώς όπως στο λέω το είπε ο άνθρωπος! Μα φυσικά και δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια κύριέ Παραλογοσκούφη μου! Εσείς μέχρι χτες δανειζόσασταν από τις τράπεζες εκδίδοντας ομόλογα για να καλύψετε τους προϋπολογισμούς σας (το επιτρεπτό ετήσιο έλλειμμα στην Ε.Ε. είναι 3%, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε χρόνο τα κράτη-μέλη πρέπει να δανείζονται χρήματα για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους) - τώρα πως βρεθήκατε να δανείζετε τις τράπεζες; Τσου ρε λάκηδες!

Ξεκαθαρίζω - η λύση που προωθείται από τις κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων χωρών για την αντιμετώπιση της κρίσης μοιάζει με συνταγή αλμπάνη γιατρού για την αντιμετώπιση του καρκίνου. «Από πού να πάρω αυτά τα φάρμακα γιατρέ μου;» «Μα δεν χρειάζεται να πάρετε τα φάρμακα αγαπητέ! Αρκεί να φάτε το χαρτί της συνταγής και θα γίνετε σίγουρα καλά!».
Ξεκαθαρίζω - μέχρι να ρεφάρει η αγορά τη χασούρα της, μέχρι δηλαδή να αντιμετωπίσουν τη ζημιά από το πλασματικό χρήμα, θα περάσουν πολλές αναποτελεσματικές νύχτες του Αγίου Βαρθολομαίου ακόμα και μέρα-μεσημέρι. Άρχισαν ήδη να κλείνουν τα παραρτήματά τους οι αυτοκινητοβιομηχανίες, θα ακολουθήσουν εταιρείες ειδών εικόνας-ήχου, κινηματογραφικά στούντιο, εταιρείες παροχής υπηρεσιών και ειδών ψυχαγωγίας και αναψυχής, τουριστικά καταλύματα. Με λίγα λόγια, η πολυτέλεια θα φάει πρώτη χώμα.
Ξεκαθαρίζω - άνθρωποι θα μείνουν στο δρόμο, προγράμματα ανεργίας θα αποτύχουν να καλύψουν τις ανάγκες τους και η αγορά θα υπολειτουργεί χειροτερεύοντας συνεχώς την κατάσταση.
Ξεκαθαρίζω - αυτή τη φάση οι γραμματιζούμενοι τη λένε «ύφεση». Και κουβαλάει στασιμοπληθωρισμό (υψηλό πληθωρισμό που δεν πέφτει με τίποτα), συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, μείωση των παραγωγικών διαδικασιών μέχρι τη στιγμή που…

Που; Δεν θα αναλύσω το μαρξιστικό σενάριο, όπου το σύστημα καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις του. Ξέρεις γιατί; Επειδή αυτό είναι το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ σενάριο. Θα σου πω όμως για την άλλη προοπτική, αυτή που διδάσκονται οι οικονομολόγοι στο μάθημα της οικονομικής θεωρίας - όταν μελετάνε τα νεώτερα οικονομικά μοντέλα.

Για να ξεπεραστεί η ύφεση, έχει αποδειχτεί από την ιστορική εμπειρία ότι θα πρέπει να επέλθει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ. Μόνο έτσι θα μειωθεί το αγοραστικό κοινό παράλληλα με τη (σε μεγαλύτερο βαθμό) μείωση της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και μόνο με αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθούμε σε αύξηση της αγοραστικής ικανότητας και, ακολούθως, αύξηση των τιμών. Μαγικό, έτσι;

Τι σημαίνει όμως «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών»; Παραγωγικοί μηχανισμοί είναι οι εργαζόμενοι και τα μέσα παραγωγής (μηχανήματα, κτίρια κ.λ.π.) - να το ξεκαθαρίσω αυτό. Και πως καταστρέφονται; Πανεύκολα! Οι άνθρωποι-εργαζόμενοι σκοτώνονται μαζικά σε πεδία μαχών, τα εργοστάσια βομβαρδίζονται, οι οδικές αρτηρίες μεταφοράς εμπορευμάτων ανατινάζονται, η αεροπορία και το ναυτικό χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή εχθροπραξιών. Χρειάζεται να σου πω κι άλλα για να καταλάβεις ότι η «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών» συνεπάγεται πόλεμο; Παγκόσμιο κατά προτίμηση, να μην κάνουμε διπλές και τρίδιπλες δουλειές - να ξεμπερδεύουμε με τη μία.

Ο μπακάλης δεν θα πάει στον πόλεμο γιατί έχει πλατυποδία, ο γερο-τσιφούτης επίσης δεν θα πάει, λόγω ηλικίας. Αλλά θα είναι εδώ όταν εσύ δεν θα γυρίσεις για να συνεχίσουν τις δουλειές τους με καλύτερες συνθήκες και έχοντας σβήσει τις συνέπειες των βλακωδών ενέργειών τους. Ο Καφές Γκόρντον (ο Gordon Brown δηλαδη) δεν θα πάει στον πόλεμο λόγω στραβισμού, ο Σαρκοζί δεν θα πάει επειδή είναι προστάτης οικογενείας, η Μέρκελ θα το παίξει γυναίκα και δεν θα καταταγεί, ο Αμερικάνος Πρόεδρος δεν θα πάει επίσης - επειδή εκεί η θητεία είναι προαιρετική. Θα μείνουν πίσω να περιμένουν εσένα, να τους διευκολύνεις ψοφώντας σε κάποιον βομβαρδισμένο κωλότοπo....

Παιδιά δεν ξέρω ποίος το έγραψε, και αν και το έψαξα και το βρήκα σε διάφορα site δεν ξεκαθάρισα τον εμνευστη/ρια, όπως, δεν ξέρω πόσο σωστό είναι,αν και δεν βλέπω να απέχει πολύ από την πραγματικότητα....

Καλά μας ξεμπερδέματα!

Έρευνα

2009-02-05T12:48:00.006+02:00

Γιατί πάνω απ΄όλα η αστυνομία εργάζεται σκληρά!!!! -------- Πατήστε ντε!

*Είμαι από τους ανθρώπους που δεν μου αρέσει να κρίνω ομάδες ανθρώπων για μεμονωμένα περιστατικά, πρέπει όμως οι ίδιοι να αρχίσουν να κρίνουν την ομάδα τους γιατί δεν πάνε καθόλου καλά!

Πολύ χρήσιμο

2008-12-16T15:48:00.002+02:00

Πρακτικός οδηγός για την περίπτωση σύλληψης

ααααα και αυτό... ενδιαφέρον!

Θλίψη

2008-12-08T14:33:00.006+02:00

Θέλω να εκφράσω την απέραντη θλίψη μου για τα γεγονότα των ημερών, δεν είμαι με καμιά πλευρά γιατί θεωρώ ότι κανένας δεν έχει όρια άρα δεν ξέρει να φέρεται, και μην κάνω και αναφορές για το ανύπαρκτο κράτος.

Το μόνο που ελπίζω είναι το φορτίο της οικογένειας του Αλέξανδρου να είναι ελαφρύ.

Συλλυπητήρια...

Ανακοίνωση

2008-10-15T15:44:00.002+03:00

Ανακοίνωση στο ασανσέρ της πολυκατοικίας μου!!!!

mimimi

2008-09-15T20:55:00.002+03:00

Γιατί δεν είμαι ικανή να γράψω κάτι άλλο!!!

Μη λοιπόν γιατί σας έφαγα! : )

kitty cat...

2008-06-20T01:08:00.003+03:00

Το ψυχουλίνι τούτο κάνει μόνο μαμ κακά και νάνι και μας έχει πάρει τα μυαλά!

Break up...

2008-05-13T18:02:00.007+03:00

Χρειάζομαι επειγόντως μαθήματα χωρισμού!....
Πείτε μου σας παρακαλώ τι πρέπει να κάνω για να χωρίσω και να με αφήσουν στην ησυχία μου.

Βαθμός δυσκολίας .... πρέπει να είναι όμορφα και ωραία, ήπια και ανώδυνα, για τον άλλον, για μένα δεν πολύ πειράζει ας φάω και το βρισίδι μου, δε χάλασε και ο κόσμος.

Τόσα χρόνια από δω και από εκεί σαν τα μελισσάκια έχω ένα μεγάλο πρόβλημα… αυτό του χωρισμού, είμαι ανίκανη να χωρίσω, έμεινα σε σχέση περίπου 4 χρονιά με μια καλή περίοδο λίγο στην αρχή και λίγο στη μέση γιατί όποτε του έλεγα να χωρίσουμε κατάφερνε να με τουμπάρει με την φράση: "Προσπάθησε λίγο ακόμη Σ' αγαπώ", και πιστέψτε με το έκανα πολλές φορές!

Όπως όλοι... αχ ειλικρινά δεν μπορώ άλλο, δέχομαι να παρακολουθήσω μαθήματα, μόνο δώστε μου μια συμβουλή!

Αχ πόσο εκτιμώ αυτούς που με χώρισαν!!!!!

Ανθρώπινο

2008-04-15T16:00:00.002+03:00

Σίγουρα δεν είναι αυτό!
Συγνώμη παιδάκια......

http://video.google.com/videoplay?docid=-5165231031895551470

Αξίζω περισσότερα

2008-02-25T01:29:00.005+02:00

Αξίζω περισσότερα?

Η προοπτική κάποιου άλλου είναι πάντα διαφορετική
μερικές φορές πολύ διαφορετική
πια είναι όμως η σωστή προοπτική;
Υπάρχει;

Σα να πάλιωσε η ευχή καλή χρονιά...

2008-01-19T19:57:00.000+02:00

Καταρχήν, ευχαριστώ όλα τα παιδάκια για τις ευχές στο προηγούμενο post και ανταποδίδω διπλά, ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ-ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ....

Έχω κάμποσες ιστοριούλες να σας πω και θα ήθελα να συζητήσουμε κάποια θεματάκια, αλλά βαριέμαι, ποοοοοολύ!!!

Όταν με το καλό ξεβαρεθώ θα επανέλθω και ξέρω, μπορεί να μην σας βρω εδώ, και με το δίκιο σας δηλαδή αλλά τώρα τέτοια ώρα τέτοια λόγια!!!!

Φιλούθια σε όλους!

Happy new year

2008-01-05T18:10:00.000+02:00

Happy new year

O νέος χρόνος μου μπήκε λίγο στραβά αλλά μικρο το κακό!
Απλά να, σα να νύσταζα λιγάκι...... έως πολύ!
Κοιμήθηκα χαλαρά στον καναπέ του ξένου σπιτιού ευτυχώς όχι όταν άλλαζε ο χρόνος αλλά λίγο μετά!
Και μέσα σε όλα είχα και ένα πόνο στην μέση όσο δεν πάει!
Το επόμενο πρωί έπεσα γιατί έσκυψα μόλις 5 εκατοστά, πόσο να αντέξει πια!!!! (για τη μέση μου λέω)
Και φυσικά τώρα είμαι και άρρωστη! σνηφ σνηφ (η μύτη μου είναι αυτή).
Αλλά να σας πω κάτι! Καθόλου δεν με νοιάζει...... όλα ήταν τέλεια!
Καλή χρονιά σε όλους!

Υ.Γ. Ξέρει κανείς από όνειρα; Καθάριζα λέει φαγητό και ήταν γεμάτο μύγες φίδια χταπόδια και κάτι άλλο που δεν το θυμάμαι, αυτής της κατηγορίας, και μάλιστα νόμιζα ότι ήταν νεκρά, αλλά κάθε άλλο, το ένα φιδάκι με δάγκωσε, δεν πόνεσα, και το χταποδάκι πίεζε το κεφάλι μου; Να ανησυχήσω;;;;

Help with a letter....

2007-12-07T12:38:00.000+02:00

http://stir.org.au/stir/Content.aspx?topicID=73

Μπαίνοντας στο blog της Salome ανακάλυψα αυτήν την σελίδα, κάντε μια προσπάθεια, ίσως να αξίζει τον κόπο.
Όμως μάλλον θα είναι πιο αποτελεσματικό αν μετά επισκεφτείτε αυτήν την σελίδα και στείλετε ένα γραμμα στην κυβέρνηση.
Δεν έχω κάνει ποτέ σπουδαία πράγματα για να βοηθήσω τον κόσμο και νιώθω πολύ άσχημα γι' αυτό, όμως δεν σας κρύβω πως είμαι πολύ καλά στο ζεστό μου σπιτάκι και ελάχιστα σκέφτομαι τι περνάει ο κόσμος σε μακρινές χώρες.
Αυτό που μας ζητούν εδώ είναι απλό. Μπορούμε όλοι να συμμετέχουμε!

Με ματιάξατε μου φαίνεται....

2007-12-01T13:50:00.000+02:00

Και καλά τα ταξίδια μου δεν τα χάνω, μη σας πω ότι σε μια βδομαδούλα θα φύγω πάλι, αλλά να χθες μου έτυχαν όλα ή παραλιγο να μου τύχουν γιατί αλήθεια δεν ξέρω πως θα το πάρω αν πραγματικά μου συμβεί!
Που λέτε λοιπόν ξύπνησα η καλή σου την πρωτοφανή πρωινή ώρα των 8:30. Καθώς ο οργανισμός μου μετά από δυο σχεδόν βδομάδες χωρίς υπολογιστή και αναγκαστική ξεκούραση από την οθόνη που μας άφησε χρόνους, τις τελευταίες τρεις μέρες αποφάσισε να ξυπνάει προυνό προυνό. Έτσι μάζεψα βιβλιάρια και υπομονή και κατευθύνθηκαν στο νοσοκομείο για εξετάσεις, ένα γενικότερο τσεκ απ που έχω στο πρόγραμμα εδώ και 6 μήνες αλλά δεν προλάβαινα να κάνω.
Η πρώτη ένδειξη της κακής ημέρας ήταν το ενοχλητικό μπούκωμα, η μυξούλα που έτρεχε ο λαιμός που γρατζουνούσε και η ελαφριά αλλά πολύ ενοχλητική ζάλη....... κρύο το λένε αυτό καλέ! Ντύνομαι λοιπόν σχετικά ελαφριά με ένα χοντρό κασκόλ στο λαιμό και φεύγω (και εγώ κασκόλ, σπάνια, πολύ με ενοχλέβουν). Ο καιρός βροχερός, η μια ομπρέλα ξεχασμένη στον τσαγκάρη η άλλη στην ντουλάπα.
Τέλος πάντων με λίγη υπομονή και μια επίσκεψη μέχρι τι ζωγράφου στη σχολή και με πολύ στρίμωγμα στο λεωφορείο να νομίζεις ότι δεν πατάς στο πάτωμα αλλά είσαι όρθια στον αέρα γιατί από όλες τις μεριές υπάρχει κάποιος να σε στηρίζει, καταφέρνω να τελειώσω με τις δουλειάς περί του τσεκ απ. Φυσικά δεν αρκούσε να πάω σπιτάκι μου σαν τον άνθρωπο αλλά βρεγμένη ως το κόκαλο να νιώθω την πλάτη μου σε ψυγείο και να τρέχω να μπω στο σπίτι μήπως και γλιτώσω την πνευμονία! Αφού μπήκα στο σπίτι και άρχισα να ξεφορτώνομαι τα βρεγμένα ρούχα, με συγχωρείτε κιόλας αλλά μέχρι και το βρακί μου είχε βραχεί, γιατί δεν μου έφτανε το νερό από τον ουρανό αποφάσισαν και τρία αυτοκίνητα να με βρέξουν από το δρόμο. Άναψα το θερμοσίφωνο και καθώς περίμενα να ζεσταθεί το νερό πήρα τηλέφωνο το boyfriend (μεγάααααααλη ιστορία, θα έρθουμε και σε αυτήν εν καιρό) και εκεί που τα λέγαμε ωραία και καλά χτυπάει η πόρτα.
Η γειτόνισά.....τι να θέλει, για να χτυπάει θα είναι κάτι σημαντικό, δεν το κάνει συχνά, σκέφτηκα. Κλείνω κακήν κακός το τηλέφωνο, τυλίγομαι την κουβέρτα και ανοίγω την πόρτα με αυτήν την τσαχπινιά που το μισό σώμα είναι πίσω από την πόρτα και το κεφάλι έξω.
Τι ακούν τα αυτιά μου..... τι βλέπουν τα μάτια μου........ σοκ σοκ σοκ!!!!
: Ανέβηκα στις 11 το πρωί ήταν δυο τύποι στην πόρτα σου, έκαναν κάτι, με το που εμφανιστικα έφυγε ο ένας, μπήκα σπίτι και πήγα να δω από το ματάκι δεν μπορούσα, είχαν κολλισει κάτι, μετά από λίγο έφυγαν και βγήκα να σας χτυπήσω, λείπατε, είδα ότι στο ματάκι μου είχαν βάλει ένα χαρτομάντιλο......
Παναγία μου!!!!!! Πήγαν να με κλέψουν την γελοία ώρα του μεσημεριού, και αναρωτιέμαι αν έχουν ξαναπροσπαθήσει καθώς πέρασε περίοδος που η κλειδαριά είχε πρόβλημα, αχ δεν ξέρω τι να κάνω, πήρα την αστυνομία ήρθαν, πήραν κατάθεση και έφυγαν, δαχτυλικά αποτυπώματα δεν ψάχνουν λέει, είναι κοινόχρηστος χώρος............. και τώρα???? τι??????
Και φυσικά η μέρα δεν τελειώνει εδώ, αφού το boyfriend νευρίασε μαζί μου γιατί λέει του το έκλεισα απότομα και μετά σκαρφίστηκα αυτήν την γελοία ιστορία... ουπς.....!!!
Το βράδυ ήμουν ακομη πιο άρρωστη με φριχτό πονοκέφαλο και που να με πάρει ο ύπνος αφού με το παραμικρό ήχο πεταγόμουν.
Φτου φτου παιδάκια..... μακρυά από εμάς τέτοιες και χειρότερες καταστάσεις!

It has been my year......

2007-11-20T20:35:00.001+02:00

Όλο ταξιδεύω αυτή τη χρονιά, που με χάνεις που με βρίσκεις σε ένα τρένο θα είμαι σε ένα αεροπλάνο στο πλοίο στο αυτοκίνητο.... κάπου θα πηγαίνω..... ΤΕΛΕΙΑ!!!!
Πολύ μου αρέσει όλο αυτό πως θα γίνει να το συνεχίσω; Είναι πολλά τα λεφτά Άρη!
Πάντως έχω κανονίσει άλλο ένα ταξιδάκι προς Ισπανία μεριά για τα Χριστούγεννα συν την καθιερωμένη επίσκεψη στο πατρικό και άλλο ένα μόλις μπει η χρονιά και άλλα δυο στα σκαριά.....
Φτου μη με ματιάξετε ε!!!!

φτου φτου φτου... γυρίζω γύρω γύρω!

Να τεμπελιάζω και να δουλεύω γίνεται;

2007-10-26T14:06:00.000+03:00

Γίνεται να κάνω και τα δυο;
Μπορούν αυτά να συνυπάρξουν; Ε ναι μπορούν...
Τη μισή μέρα τεμπελιάζω, κοιμάμαι, χαζεύω και την άλλη μισή δουλεύω, πονάνε τα μάτια μου μπροστά στην οθόνη και ξενυχτάω. Έχει πάλι αλλάξει το βιολογικό μου ρολόι, ξυπνάω αργά, πολύ αργά, κοιμάμαι αργά, πολύ αργά και δεν έχω όρεξη μα καθόλου όρεξη για δουλειά και έχει πέσει πολύ δουλειά!
Αλλά δε με νοιάζει, καθόλου...... με έχει πιάσει και μια αναισθησία, όχι ότι δεν την είχα, αλλά έχει παραγίνει το κακό...
Δεν θα τελειώσει και αυτή και η άλλη βδομάδα; Θα την κάνω με ελαφρά, Κρήτη, Λονδίνο Θεσσαλονίκη, οι μισή προορισμοί μου, τους επόμενους δυο μήνες θα ταξιδεύω!!!!!
ΤΕΛΕΙΑ, και ας μην έχω λεφτά......

Και πείτε μου τώρα; Όχι πείτε μου, γιατί χθες το βράδυ πριν κοιμηθώ το είχα απορία...
Γιατί λέμε έκανες μια τρύπα στον νερό όταν δεν εχεις κάνει τίποτα;
Βρε έχετε αντιληφθεί τι δύσκολο που είναι να κανείς μια τρύπα στο νερό???????
Και ακομη, γιατί παρακαλώ είναι κακό να έχει λάκκο η φάβα? Φάβα είναι, λάκκους θα έχει.....

Άντε πάω να δω αν θα σταματήσω να τεμπελιάζω, πριν πετάξω και άλλα μαργαριτάρια...

Υ.Γ. Που αν είχα μαργαριτάρια δεν θα τα πέταγα, ποιος καλέ πετάει μαργαριτάρια να πάω να τα μαζέψω;

Υ.Γ. 2 Θέλω σοβαρές απαντήσεις για τις απορίες μου παρακαλώ!

Εκεί εκεί, μακριά πολύ μακριά στο βορρά!

2007-10-04T11:49:00.000+03:00

Σας υποσχέθηκα πως θα σας γράψω για το ταξίδι και είπα επιτέλους να το κάνω. Λοιπόν, καταρχήν δεν φημίζομαι για το συγγραφικό μου ταλέντο και κατά δεύτερων, όπως ανέφερα πήγα για δουλειά και έτσι δεν είχα πολλές ευκαιρίες να δω τον τόπο ώστε να σας αναπτύξω μια καταπληκτική ιστοριούλα για τα συμβάντα! Βρέθηκα εκεί μαζί με επιστήμονες και κληρικούς και φυσικά την υπόλοιπη ομάδα στα πλαίσια ενός συμποσίου για το περιβάλλον, με λίγα λόγια προσευχηθήκαμε για να μη λιώσουν οι πάγοι και πνιγούμε!
Για όσους δεν γνωρίζουν η Γροιλανδία έχει το μέγεθος της Ευρώπης και κατοικείτε από μόλις 56.000 ανθρώπους, δρόμοι δεν υπάρχουν, σχεδόν όλη η χώρα καλύπτετε από πάγους, και κάθε παραλία από παγόβουνα. Δεντράκια έχουν μόνο στα παραμύθια τους, και τα δικά τους κοπάδια αποτελούνται από σκυλιά, που είναι και ο κύριος τρόπος μεταφοράς στη στεριά από την μια πόλη στην άλλη, όπου αυτό είναι εφικτό, φυσικά. Η πόλεις μοιάζουν έτοιμες να μετακινηθούν, τα σπίτια είναι όλα προκάτ, από την απλή κατοικία μέχρι το πολυκατάστημα. Την περίοδο που βρέθηκα εκεί η μέρα ήταν φυσιολογική νύχτωνε και ξημέρωνε όπως και εδώ και ο καιρός ήταν πάρα πολύ καλός, τα πολύ βαριά ρούχα ήταν κατάρα παρά ευλογιά. Οι άνθρωποι που κατοικούν είναι Ίννουιτ και όχι Εσκιμώοι, δεν τους αρέσει να τους λένε έτσι, δεν το έψαξα γιατι. Διασκεδάζουν όπως όλοι οι βορειοευρωπαίοι με πολύ πολύ αλκοόλ τις παρασκευές το πολύ μέχρι τις 12 το βράδυ. Βρεθήκαμε σε ένα απίστευτα παρακμιακό μπαράκι όπου έπαιζαν μπίνγο για τρεις μπύρες, όλοι όσοι ήταν εκεί ήταν αλκοολικοί για να μην πω ναρκομανείς, υπερβολικά αδύνατοι σχεδόν χωρίς δόντια που μετά το μπίνγο χορευαν πόλκα με ζωντανή μουσική, φυσικά. Ε! και εμείς ο μεσογειακός λαός άλλο που δεν θέλαμε να κάνουμε καραγκιοζιλίκια στην πίστα με τους Ιννουίτες. Ήταν όλοι πολύ ευγενικοί αλλά δεν μας άφησαν να βγάλουμε μια φωτογραφία! Γενικά πολύ ευγενικός λαός αλλά και αρκετά πονηρός.
Όσο αφορά το τοπίο, στα παράλια έβλεπες φαλακρά λοφάκια με χρωματιστά κτήρια και στη θάλασσα υπήρχαν παγόβουνα, κάποια από αυτά τόσο περίπλοκα σκαλισμένα από το αλμυρό νερό που διέκρινες γνώριμες μορφές. Το αποκορύφωμα όσο αφορά την ομορφιά του τοπίου ήταν μέσα στα φιόρδ, το νερό ήταν πρασινωπό όπως της λίμνης, τα παράλια και όπου έβλεπε το μάτι σου ήταν καταπράσινα με μικρούς λοφίσκους και ζωηρά ποτάμια.
Αυτά για την Γροιλανδία, δυστυχώς δεν καταφέραμε να δούμε φάλαινες παρά μόνο από μακρυά διακρίναμε μια ομάδα από τους φυσητήρες τους. Ευτυχώς αν και όχι αρκετά ζωηρό είδαμε και το βόρειο σέλας, ένα πρασινωπό σύννεφο που χόρευε στον σκοτεινό ουρανό, ήταν πολύ μαγευτικό. Η φωτογραφία δυστυχώς δεν είναι δικιά μου εγώ δεν κατάφερα να το αποτυπώσω!

Ουφ... Μαδάω....

2007-09-20T16:27:00.000+03:00

Ε... ναι λοιπόν, είναι φθινόπωρο (είναι , και ας μην φαίνεται) και συμπάσχω με τα δέντρα που χάνουν φύλλα, εγώ χάνω και το μαλλί μου!

Αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα, απλά είναι σα να έβαλα πιο νωρίς τα χαλιά!!!, πειράζει; Χοχοχο!

Λοιπόν, θέλω να απολογηθώ, δεν το ήθελα να χαθώ, αν και λίγο έχω βαρεθεί να γράφω ιστοριούλες, δεν θα το κρύψω. Όμως είμαι εδώ και σας θυμάμαι και συχνά περνάω και βολτούλες στα βλογάκια σας και ας μην σχολιάζω. Αλλά να πως τα κατάφερα πάλι, και ενώ στην αρχή απλά πήγα διακοπές, μετά ήμουν αραγμένη στο πατρικό και μετά τσουπ έφυγα βιαστικά για δουλειά. Και μετά τσουπ πάλι να σου και άλλη μια δουλεία να σου και η σχόλη και να δεις που τσουπ... να σου και το μεταπτυχιακό σε δυο βδομαδούλες (δούλες.... όπως τα λες)!!!!

Απαπα, τα είπα και κουράστηκα, και το χειρότερο είναι πως δεν οργανώνομαι σωστά!!!
Πως θα τα προλάβω όλα οεο;;;;;;;

I am so happy!

2007-09-13T22:40:00.000+03:00

Όχι δεν πήρα χάπι, αλλά ταξίδεψα, μέχρι τη Γροιλανδία για επαγγελματικό ουρανοκατέβατο ταξιδάκι. Πέρασα καταπληκτικά αν και γενικά είχα πολύ δουλίτσα, κατάφερα όμως να βγάλω πολλές πολλές φωτογραφίες, αλλά προς το παρόν δεν μπορώ να σας δείξω καμία καθώς ακόμη τραβώ παραδοσιακά.... φιλμ και πάλι φιλμ!
Ήταν αρκετή ταλεπορία το ταξίδι, αλλά αν μπορούσα θα έκανα πάλι την ίδια σχεδόν δωδεκάωρη διαδρομή καθώς το καλύτερο κομμάτι του ταξιδιού δεν ήταν τόσο το τοπίο όσο η χαρά της παρέας. Έκανα νέους φίλους από διαφορετικά μέρη του κόσμου, γνώρισα πρίγκιπες ιερείς και κοινούς θνητούς και ήταν όλοι τους υπέροχοι.

Σήμερα θα κοιμηθώ με το χαμόγελο στα χείλη! Αγαπώ όλων τον κόσμο!!!!

Φιλάκια!

Πρασινοκτονίιιιιιιιια!!

2007-08-29T23:15:00.001+03:00

Οκ, οκ... το είειειπαμε, το ξανάαααπαμε..........., ελπίζω να μην το ξεχάσουμε και αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να το ξαναπώ, δεν μπορώ άλλο να ασχολούμαι, δεν αντέχω, το ξέρω είναι εγωιστικό αλλά δεν....
Όμως να.... το μυαλό μου παίζει παιχνίδια, εκεί πάει συνέχεια τελικά....

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΠΡΑΣΙΝΟΚΤΟΝΙΑΣ........
Μα για να δω καλύτερα!!!!
Δεν μπορεί, πια πρασινοκτονία μωρέ.... παρασιτοκτονία γράφει ωωωωωωωω!!!!

Χιονίζει;

2007-08-25T15:57:00.000+03:00

Μα δεν είναι δυνατόν, τι έχουν πάθει; γιατί;
Δεν την μπορώ αυτήν την κατάσταση, δεν... δεν .... δεν .............
Ο ουρανός έχει γεμίσει σύννεφα καπνού, η ατμόσφαιρα μυρίζει καμένο, ο αέρας είναι γεμάτος με νυφάδες στάχτης και εγώ μένω στο κέντρο της Αθήνας, έχω κλειστεί μέσα και δεν τολμώ να πάω πουθενά. Νιώθω τα ρουθούνια μου να καίνε και δυσκολεύομαι να αναπνεύσω, με έπιασε φριχτός πονοκέφαλος και απλά δεν...............

Έχω απελπιστεί!
Θέλω οι υπαίτιοι να έχουν εφιάλτες σε όλη τους τη ζωή ότι καίγονται και να ξυπνούν με φριχτούς πόνους και ουρλιαχτά!

Έχεί λίγο ακόμη!!!!

2007-08-09T23:41:00.000+03:00

Έφυγα..., γύρισα και ξαναφεύγω.
Πέρασα πολύ ωραία, λεπτομέρειες δεν λέω, είμαι κουρασμένη από το ταξίδι και πάω για ύπνο.

Καλό υπόλοιπο για όσους συνεχίζουν και καλή αρχή για όσους επανήλθαν.

Μάκια!

Γιατί;

2007-07-26T20:27:00.000+03:00

Δε χωράνε λόγια, μόνο να κλάψω θέλω.

Όποιος βιάζετε...

2007-07-17T18:10:00.000+03:00

Περιστατικό προχθεσινό, ημέρα δευτέρα 16 του μηνός,
αλλά και ημέρα δευτέρα ακριβώς μια βδομάδα πριν την επόμενη δευτέρα 23 του μηνός!
Σημαντική πληροφορία, κρατήστε την..... ΜΗΝ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΣΑΣ ΛΕΩ!!!

Όλα ξεκινούν περίπου στις 9:30
Ξυπνάω η καλή σου ωραία και καλά το πρωί, χωρίς άγχος για την μέρα που έρχεται, καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή που έχω ακόμη μάθημα, και σε λίγο θα κάνω εργασία (χαμηλόφωνα όλο αυτό μη μας ακούσει και κανείς και μας παρεξηγήσει!)
Πλένομαι, ντύνομαι, πίνω μόνο ένα τσάι γιατί λέει θέλω να κάνω δίαιτα, και κατευθύνομαι προς το γυμναστήριο αφού κάνω μια στάση στα μαγαζιά, χωρίς όμως λεφτά αφού δεν πέρασα από την τράπεζα, άρα δεν ψωνίζω τίποτα. Πάω να γυμναστώ και κατηφορίζω με ένα πιάσιμο στη μέση αργά προς το σπίτι.
Η ώρα τώρα γύρο στη 13:30 Παρένθεση:
Την σήμερον ημέρα που λέτε, υπολόγιζα να περάσω από μια τράπεζα να βγάλω ένα σχετικά μεγάλο ποσό και να πάω σε μια άλλη να το καταθέσω για να πληρώσω το μεταπτυχιακό μου. Η όλη διαδικασία κατάθεσης λήγει στις 23 τουτουνού του μηνός.
Κλείνει η παρένθεση.
Περνάω από την τράπεζα και ρωτώ αν είναι απαραίτητο να πάω πρώτα στην άλλη η αν μπορώ να κάνω κάτι από δω, μου λένε ότι δεν μπορώ και παίρνω τα βρόμικα από τον ιδρώτα (λόγο γυμναστηρίου ε) μπογαλάκι μου και φεύγω. Το δίλημμα ήτο αν πρέπει να συνεχίσω για την άλλη τράπεζα λίγα μέτρα μακριά και να γυρίσω σε αυτήν και... κλπ ή να περπατήσω πέντε βήματα και να βρεθώ σπίτι. Διάλεξα το δεύτερο και είπα, "δε βαριέσαι , αύριο που θα περνάω από κει."
Ανεβαίνω λοιπόν σπίτι κάνω το μπανάκι μου ετοιμάζομαι για να διαβάσω και ανοίγω το pc.
Ώρα 14:30 πλέον.
Ημερομηνια στο pc 23-7-07. Το μυαλό, χάνετε, η λογική εξαφανίζεται, το μπλουζάκι βρέχεται (πρώτο μπάνιο στον ιδρώτα). "Πάει αυτό ήταν, του χρόνου δεν έχει μεταπτυχιακό" σκέφτομαι. Πρώτη κίνηση, να πάρω τηλέφωνο να δω τι μπορώ να κάνω, θα πω ότι είχα ατύχημα, ναι αυτό θα πω. Στο τηλέφωνο δεν απαντούν, δεύτερο μπάνιο στο ιδρώτα, θα στείλω μαιλ και θα πάρω τηλ στις τράπεζες να δω αν υπάρχει καμία που λειτουργεί μέχρι αργά. Αφού έστειλα το μαιλ, παίρνω την μητέρα στην Κρήτη να μου βγάλει χαρτί γιατρού που έχει τα μέσα. Της λέω τι έπαθα και με διαβεβαιώνει πως έχει ακόμη 16-7.
Η καρδιά μου χτυπάει ακόμη δυνατά, αλλά τα 10 χρόνια που έχασα τα πήρα πίσω, ίσως όχι όλα , αλλά τα 8 σίγουρα.. όλα τώρα είναι υπέροχα, ήρεμα, ουφ!!!
Στέλνω μαιλ στη σχολή να τους πω ότι έκανα λάθος μπας και δε με περάσουν για τρελή και σκέφτομαι πως έγινα λιγουλάκι ρεζίλι, αλλά δε βαριέσαι.

Ώρες ώρες ανησυχώ για τον αν είμαι ξανθιά...... λέτε;
Μήπως να τα βάψω να απολαμβάνω και τα κάποια πλεόνεκτήματα των ξανθών κοριτσιών;

Η συνάντηση και τα άλλα...

2007-07-05T11:31:00.001+03:00

Η προσπάθεια προσαρμογής στο νέο εξάμηνο καλοκαιριάτικα είναι αδύνατη!!! Καλός ή κακός έχω συνηθίσει στη λογική που λέει: μετά την εαρινή εξεταστική, έρχονται οι διακοπές!!! Οι διακοπές όμως, φέτος θα αργήσουν ένα μήνα, αναμένονται όμως πολύ καλές, φτου φτου μην της ματιάξω!!!! Η εξεταστική όπως έχει ήδη αναφερθεί ήτο πολύ απαιτητική και κουραστική, πέρασα τρελά ξενύχτια και δε προς το τέλος έκλεισα 35 ώρες άυπνη με δώρο ένα πρησμένο πόδι! Τέλος καλό όλα καλά, αφού αν και έδωσα λίγα μαθήματα τα πέρασα όλα και γλίτωσα από αυτά.
Μετά από αυτό λοιπόν έπρεπε να μπω κατευθείαν στη λογική των μαθημάτων, ΑΔΥΝΑΤΟ, είμαι ακόμη στην προσπάθεια. Μη νομίζεται ότι κοιμάμαι ωστόσο. Όλο και κάτι τυχαίνει για να μην βαρεθώ, για την ακρίβεια δεν έχω προλάβει να κάτσω στην προσπάθεια να διευθετήσω ότι είχε μείνει πίσω λόγο εξεταστικής, συν ότι προκύπτουν κάθε λίγο και λιγάκι νέα πράγματα για να κάνω:

Έτσι τα δύο σκ που πέρασαν και ένα διημεράκι ενδιάμεσα τα πέρασα με συγγενής και φίλους. Ξεκίνησα με ένα σύντομο ταξιδάκι στην Αχαΐα να γνωρίσω το νέο μέλος της οικογένειας και να παίξω με τις αδελφές της, κούκλες και παιχνίδια [τις κουμπάρες που λέγαμε εμείς παλιά(προ αμνημονεύτων…)]. Το επόμενο σκ η κολλητή από Κρήτη βρέθηκε στην Αθήνα με το Boy και παράτησα μαθήματα και λοιπούς φίλους για να περάσω ένα ωραιότατο σκ στον καύσωνα. Προκειμένου να γλυτώσουμε λίγο από αυτή την ανυπόφορη ζέστη βρεθήκαμε μονοήμερη στο Σαρωνικό όπου έκανα επιτέλους το πρώτο μου θαλασσινό μπανάκι και αν και συνέχεια στη σκιά έκανα και το πρώτο μου έγκαυμα…

Το επόμενο και δε προηγούμενο σκ βρέθηκα στο πατρικό μου για τριήμερο. Το σκ δεν ήταν τόσο συναρπαστικό αφού το PC του αδελφού μου είχε χαλάσει και έπρεπε κάποιος να το φτιάξει. Κατάφερα όμως να πάω για μια πολύ σύντομη βουτιά και να βγω την Κυριακή το βράδυ με την κολλητή που από τη χαρά μας που βγαίναμε επιτέλους οι δύο μας μετά από ποοοοοολλά χρόνια, χασκογελούσαμε χωρίς λόγο κάθε λίγο και λιγάκι. Το αποκορύφωμα όμως των ημερών ήρθε την Δευτέρα όταν πήγα να καταθέσω κάτι χαρτιά στη δευτεροβάθμια. Την προηγούμενη λοιπόν με την κολλητή είχαμε θυμηθεί όλο το παρελθόν και είχαμε σταθεί σε σημεία κλειδιά για την τότε ανέμελη ζωή μας. Έτσι ένα από αυτά το βρήκα μπροστά μου τη Δευτέρα. Αφού λοιπόν συνάντησα ένα φίλο από τα φοιτητικά χρόνια στο ΤΕΙ και τον κολλητό από τα χρόνια στο φροντιστήριο για τις πανελλήνιες και ήμουν ήδη πολύ χαρούμενη που τους είδα και ανταλλάξαμε τηλέφωνα για να τα ξαναπούμε, τσουπ, να σου και Η συνάντηση.

Ο Γιώργος…. Ο Γιώργος λοιπόν ήταν το πρώτο μου σοβαρό φλερτ, την εποχή που άρχισα να πρώτοβγαίνω. Αυτός κάπου φοιτητής και εγώ μαθητούδι ακόμη. Αν και φλέρταρε, έχοντας την προνομιακή θέση του σερβιτόρου στο μπαρ που είχα κάνει στέκι εκείνη την εποχή, δεν έκανε τίποτης παραπάνω, μιας που μάλλον σνόμπαρε την ηλικία μου. Εγώ ωστόσο το διασκέδαζα πολύ, τόσο που ένα λούτρινο κουκλάκι ένα χρόνο μετά πήρε το όνομά του! Αυτόν ακριβώς είδα λοιπόν εκεί στη δευτεροβάθμια 7-8 χρόνια από την τελευταία φορά. Αν και η εικόνα του δεν ήταν ξεκάθαρη στο μυαλό μου τον γνώρισα και χαζογελούσα μόνη μου από πάνω του. Δυστυχώς δεν βρήκα το θάρρος να του μιλήσω, λίγο γιατί δεν πρόλαβα να το σκεφτώ, λίγο γιατί φοβήθηκα ότι δεν θα θυμάται απολύτως τίποτα. Αυτό που είχα μάθει τότε από το Γιώργο δεν το έκανα πράξη. Στη βράση κολλάει το σίδερο λοιπόν.

(Σημείωση: αν και φημίζομαι για την κακή μου μνήμη, θυμάμαι ότι ο Γιώργος είχε αρκετά μεγάλη μύτη, τώρα μου εμφανίστηκε με μια γαλλική τέλεια μυτούλα!!!!)

Short

2007-06-21T11:03:00.000+03:00

Πω πω!! πολύ έλειψα!!!
Η βλογόσφαιρα έγινε ελληνική, αχ τίποτα δεν καταλαβαίνω!!!!
Ακόμη δεν έχω προλαβεί να κάνω περιήγηση σε εσάς ή να γράψω ποστ της προκοπής!!!
Ένα έχω να σας πω!!!
Τελείωσαν επιτέλους τα δύσκολα, τα μαθήματα φυσικά συνεχίζονται και
I'm back!!!!!

μπλα μπλα!

2007-06-02T20:38:00.000+03:00

Θα γκρινιάξω πάλι!!!!
Το έχω καθιερώσει!!!!!
Ο Ιούνιος μπήκε! Μπήκε…. Μπήκε!!!!! Γιατί μπήκε; Οέο!!!!
Ούτε που το κατάλαβα φυσικά!!!

Ο Μάης πέρασε με ένα γενέθλιο ακόμη, μεγαλώνω, σνήφ!!!!
Δεν θέλω άλλο να μεγαλώσω, ήδη νιώθω τα σημάδια του χρόνου, δεν μεγαλώνω καλά και δεν μου αρέσει καθόλου αυτό!!!
Το καλά τώρα δεν ξέρω πως θα το πάρετε, αλλά εγώ εννοώ ότι μου φαίνεται και κάτι καλόπιστα, "Πας σχολείο;" Εγώ δεν τα πιστεύω!
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΑ ΠΡΙΝ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ!. Ομολογώ πάντως πως χαίρομαι πολύ που τελείωσε, η εφηβεία δεν ήταν το καλύτερο μου!

Λοιπόν η εξεταστική τρέχει! Κανονικά θα έπρεπε να δώσω δώδεκα μαθήματα (15 είχα αλλά στα 3 δεν πάτησα ποτέ) αλλά μέχρι τώρα μόνο σε τέσσερα έχω αξιωθεί να πάω και όπως το κόβω θα πάω σε άλλα δυο ίσως και τρία, θα δείξει.
Βέβαια για να μην με που άπραγη και άεργη μερικοί, έχω και την εξεταστική του μεταπτυχιακού να τρέχει αυτές τις μέρες!!! Με δυο μαθήματα τεράστιας ύλης, και δυστυχώς μεταπτυχιακό είναι αυτό, δεν είναι, γράφω δυο μπούρδες και δεν βαριέσαι!!! Οπότε εκείνη η βοήθεια είναι πολύ σημαντική για όποιον μπορεί, και αμοιβή δεν δίνω, από καλοσύνη θα το κάνετε!!! (Τιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι δεν υπάρχει καλοσύνη σε αυτόν τον κόσμο????? Ε… όχι , όχι, σε τι κόσμο γεννήθηκα!!!)

Υ.Γ. Το ανέκδοτο με τον καινούριο ΚΟΚ το ακούσατε;
"Το τελευταίο ζώο ενός κοπαδιού πρέπει να έχει φως στο πίσω μέρος του" κουκου!!!

Για την Αμαλια

2007-06-01T16:55:00.000+03:00

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.
Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων (Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία"). ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Έλεος πια!!!

2007-05-25T10:25:00.000+03:00

Μετά από αυτό και αυτό (και πολλά άλλα) λέω να πάω να πέσω σε κανένα γκρεμό γιατί δεν έχω καμιά ελπίδα!!!!
Αν δεν πάω από κανένα ανεγκέφαλο τρομοκρατάνθρωπακι είναι σίγουρο ότι θα πάω από το "σώμα" που σκοπό έχει μόνο να με προστατεύει και που όταν δεν φοράει τη στολή υποτίθεται πως έχει τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με έμενα!

Η αλήθεια είναι ότι ελπίζω αλλά πρέπει αυτή η κατάσταση να αλλάξει!!!

Για πες μου πως το λύνεις;

2007-05-18T13:47:00.000+03:00

Πρόβλημα...., πρόβλημα......, πρόβλημα......, για πες μου, πως το λύνεις;
Αστυνόμος... αστυνόμος Σαΐνης!

Ε! λοιπόν έγω δεν έχω τον αστυνόμο Σαΐνης έτσι δεν έχω και λύση για το πρόβλημα, όχι ότι είναι σοβαρό, αλλά με δυσκολεύει!!!!

Όταν έχω άγχος λοιπόν, συνήθως είμαι και ψυχολογικά ράκος ή μάλλον όταν είμαι ψυχολογικά ράκος, και σωματικά κουρέλι καταλαβαίνω ότι έχω άγχος. Όταν όμως είμαι ψυχολογικά χάλια, το ρίχνω στον ύπνο! Με πιάνει υπνηλία, ξαπλώνω για μισό λεπτό, και χωρίς να χάσω ιδιαίτερη επαφή με την πραγματικότητα κοιμάμαι, ποοοοοοοοοοοοολυ βαριά, μετά συνήθως έχω και ένα ελαφρύ πονοκέφαλο νιώθω ζαλισμένη και ανίκανη να κάνω τη δουλειά μου.Έτσι λοιπόν το άγχος αυξάνεται και γίνομαι ψυχολογικά περισσότερο χάλια!!!!

Λοιπόν; θέλω λύση τώρα!
Μη μου πείτε να πιο καφέ, με πειράζει και δεν το συνηθίζω.

COME-Άκη

2007-05-11T10:36:00.000+03:00

Ο Άκης, ο Λ-άκης, ο Λαλ-άκης, ο Π-άκης, ο Μ-άκης και ο Γιωργ-άκης μπορεί πλέον να ξέχασαν να κάνουν καμάκι και αν ακόμη το θυμούνται είναι γιατί μάλλον έχουν πατήσει τα 65, άντε το πολύ πολύ να κάνει ο Λαλ-άκης.
Όμως ο Ίβιτς, ο Δ-ιβιτς, ο στρ-ίβιτς, ο κάθε ιτς θυμάται και κάνει καμάκι.
Στόχος κάθε θηλυκό που περπατά στα δύο πόδια!
Κάθε κότα κοκότα μαρμότα, καλά όχι μαρμότα, δέχεται, για την ακρίβεια σπάνια δέχεται, τα "λόγια" του -ιτς!
Και καλά σας λέω εγώ, μια χαριτωμένια στο θέμα καμάκι υπάρχει, δεν θα το αρνηθώ!
Και καλά με τα καμάκια τύπου....
Τι κ...άρα είναι αυτή μάνα μου!
Τι είσαι εσύ!
και πολλές άλλες ερωτήσεις που ξεκινάνε με τι...
Εγώ αρνούμαι να κατανοήσω το καμάκι τριζόνι, το καμάκι λιοντάρι, το καμάκι πίθηκο και κυρίως το καμάκι φίδι!
Ήχους όπως τρρρρρρρρρρρρρρ, ααααααααααααγκχχχχχχχχχχχ, μπου, γκγκγκγκγκγκγκγκρρρρρρρρ, φσχχχχχχχχχχχ και πολύ άλλοι που δεν μπορώ να τους παράγω γραπτά δεν μπορώ να κατανοήσω.
Και καλά να είναι τστστστστστστστστ........ ψψψψψψψψψψψψψ, ωωωωωωωωωωωωωωωω.
Το τριζόνι, το παγόνι, το πεπόνι (πως να κάνει άραγε το πεπόνι;) με τρομάζει!
Δηλαδή συγνώμη κύριε -ιτς τι προσπαθείς να πετύχεις;
Γιατί αν θες να βρεθώ στην άλλη άκρη του δρόμου τότε οκ, το πέτυχες μπράβο!!!

Λέω να χωρίσω!

2007-05-07T17:05:00.000+03:00

Δεν τα βρίσκουμε τώρα τελευταία άλλα του λέω άλλα κάνει,
άλλα θέλω άλλα μου φέρνει!
Πολύ κακή συνεννόηση.
Δεν μαλώνουμε, όλα σιωπηλά γίνονται!
Εγώ θέλω κινέζικο και τελικά τρώω κόκκινη σάλτσα με ξύδι και μέλι.
Εγώ θέλω γυμναστήριο και τελικά καταλήγουμε στην καρέκλα.
Εγώ θέλω να διαβάσω αλλά στο τέλος παίζουμε στον υπολογιστή.
Με ελέγχει ακόμη και στην τουαλέτα, μη και πάω όποτε θέλω εγώ, όταν θέλει αυτός θα πάω!
Ας το καλό με κούρασε!
Λέω να χωρίσω, παλιότερα δεν ήταν έτσι, με άκουγε, έκανε αυτό που ήθελα μέχρι και τις πατάτες τις τηγανιτές τον έκανα να σιχαίνεται και να αγαπάει το μπρόκολο.
Ουφ κουράστηκα καταθλιπτική θα με κάνει!
Mήπως με έχει κυριεύσει!

Υ.Γ. Κάνει και άλλα πολλά ο εαυτός μου αλλά τώρα δεν με αφήνει να τα θυμηθώ!

Νιώθω τόσο κουρασμενη

2007-04-24T15:32:00.000+03:00

Αααααααααααααααουεχ...... πάω για ύπνο!

Ιστορίες νηπιαγωγείου....... στο msn

2007-04-17T21:00:00.001+03:00

ακου τι μου είπε ένα πιτσιρίκι σήμερα!:)
λοιπόν!
είχα αγκαλιά τον Θωμά και τον πείραζα και έφαγα μια κλωτσιά στο μάγουλο
χιχι
κι έρχεται ο Μητσος και μου λέει
'να το φιλήσω να περάσει?'
ωχ
πονηρούλης!
και του λέω ναι..
με κοιτάει...'αυτό στον λαιμό είναι ελίτσα?'
χιχι
λέω ναι...
και αυτό? (πάνω από τα χείλια)
λεω ναι...
χαχαχα
(ξανά στο λαιμό) ελίτσα? πονάει? να το φιλήσω?
όχι, του λέω, δεν με πονάει. το έχω πολύ καιρό! δεν πονάνε οι ελίτσες.
πολύ καιρό? ποσό πολύ?
του λέω, από τότε που γεννήθηκα.
και;
...κενό...
'ήταν πάνω στην τούρτα?'!!
....
χαχαχαχα!
δώρο?
χιχιχι
άκυρο!!
εντελώς!!
μα, όλα πια δώρο?!!!
και οι ελίτσες?!

Ναι βρε! Γύρισα!

2007-04-16T10:09:00.000+03:00

Είμαι εν Αθήναις τέσσερις μερούλες, φυσικά, δεν άρχισα να συνηθίζω!
Οι διακοπούλες ξεκίνησαν με τον φόβο ότι θα κρατήσουν πολύ και δεν θα αντέξω τόσο στην Κρήτη αλλά τώρα που τελείωσαν αναρωτιέμαι αν μια θεία δύναμη απέκλεισε μια βδομάδα ενδιάμεσα και μειώθηκαν!
Δεν έκανα τίποτης σπουδαίο, ήμουν πολύ οικογενειακά και βγήκα μόλις μια φορά και μάλιστα στο θέατρο (γέλασα με την ψυχή μου!)
Ξανά στην πάλη λοιπόν με περιμένει πολύ πολύ διάβασμα και πολύ πολύ τρέξιμο, ούτε που το έχω συνειδητοποιήσει φυσικά!
Ορίστε, αναφορά σας έδωσα!
Αλλιώς σκεφτόμουν πως θα τα γράψω όλα αυτά το βράδυ αλλά τώρα δεν θυμάμαι!

Αχ πως θα προσαρμοστώ παιδάκια;
διάβασμα
σχολή
δίαιτα
γυμναστήριο
σπίτι
μαγείρεμα
κλπ...

κουράστηκα!..... πάω διακοπές!

Θυμάμαι

2007-03-28T01:17:00.002+03:00

Επειδή οι καλοί μου φίλοι….. ονόματα δε λέμε, αλλά να ένα έτσι για να μάθει, μου έχουν κολλήσει το παρατσούκλι Dory και κάθε λίγο και λιγάκι το θυμούνται για να με πειράξουν αποφάσισα να τους δείξω εγώ πως δεν μου ταιριάζει!!!!!!!

Έτσι θα θυμηθώ τα παλιά!
Και ξέρω μερικοί μερικοί θα μείνουν με ανοιχτό το στόμα!!!!
Θα σας το βουλώσω εγώ!

Λοιπόν, στο νηπιαγωγείο ήμουν ερωτευμένη με ένα αγοράκι που το έλεγαν Χρίστο και ήταν καστανόξανθος με μακριά μαλλάκια.

Την πρώτη μέρα στο δημοτικό με είχαν πάρει τα ζουμιά. Έκλαιγα με μαύρο δάκρυ.

Στην Δευτέρα δημοτικού είχα μια καταπληκτική δασκάλα. Το σχολείο μας δεν ήταν κτίριο αλλά μερικές σκόρπιες αίθουσες στην ευρύτερη περιοχή της πλατείας στα καμίνια. Μέχρι και την Τετάρτη δημοτικού έτσι περιπλανιόμασταν από αίθουσα σε αίθουσα που νοίκιαζε ο δήμος ενώ για να βγούμε διάλλειμα πηγαίναμε λίγο πιο κάτω σε μια τεράστια αλάνα όπου αργότερα κτίστηκε το 26^ο δημοτικό.

Μια πρωία λοιπόν στη Δευτέρα δημοτικού εμφανίστηκε ένα κοριτσάκι που ήρθε από τη Γερμανία η Ιωάννα. Η Ιωάννα ήταν καστανή όμορφη και μικροκαμωμένη είχε όμως ένα περίεργο επίθετο που έκανε όλα τα παιδιά να γελάνε και να την κοροϊδεύουν, μέσα σε αυτούς και εγώ. Με τον καιρό όμως η Ιωάννα έγινε κολλητή μου καθίσαμε στο ίδιο θρανίο και μοιραζόμασταν τα πάντα, ακόμη και τους πονοκεφάλους. Αλήθεια σας λέω θυμάμαι ότι όταν πονούσε αυτή πονούσα και εγώ και το αντίθετο. Αυτό που θυμάμαι πιο έντονα με την Ιωάννα ήταν που πήγαινα σπίτι της να παίξουμε. Ήταν αρκετά μακριά από το δικό μου τουλάχιστον 15 λεπτά δρόμος. Διαδρομή που τώρα σκέφτεσαι να κάνει ως ενήλικας όχι να αφήσεις το 8χρονο να πάει μέχρι εκεί μόνο του. Πήγαινα λοιπόν, παίζαμε με τις ώρες στο δρόμο η ανεβαίναμε στο σπίτι να φάμε μαύρη σοκολάτα από τη Γερμανία σε συνδυασμό με έχτρα γαριδάκια. Μιλάμε για τον καλύτερο συνδυασμό. Ομολογώ αν και εχτρα γαριδάκια πλέων δεν τρώω, έτσι τσακίζω όλο το σακουλάκι. Η δύσκολη στιγμή με την Ιωάννα ήρθε όταν μια μέρα μου ζήτησε να πάω με την κούκλα μου.
Ήμουν εντελώς αγοροκόριτσο και τα κοριτσίστικα παιχνίδια τα έπαιζα μόνο μέσα στο σπίτι μου μακριά από το βλέμμα αδιάκριτων ματιών, αργότερα βέβαια άλλαξα. Αλλά μέχρι τότε τα παιχνίδια στη γειτονιά ήταν κυρίως ποδόσφαιρο μπασκετ και μακριά γαϊδούρα με όλα τα αγόρια της γειτονιάς αφού ζήτημα ήταν να ήμασταν τέσσερα κορίτσια τη φορά. Ντρεπόμουν να πάω με την κούκλα μου λοιπόν αλλά τι να κάνω αγαπούσα πολύ την Ιωάννα και την πήρα. Την έκρυψα στο μπουφάν μου και τράβηξα το δρόμο για το σπίτι της. Ουφ τη γλύτωσα δεν με είδαν πολλοί ανέβηκα επάνω και πλέων μέσα στο σπίτι δεν είχα ενδοιασμούς, μπορούσα να παίξω ελεύθερα χωρίς ντροπές. Κι όμως το παραμύθι τελειώνει όταν η Ιωάννα μου ζήτησε να πάμε μέχρι το φούρνο με τις κούκλες μας. Με έλουσε κρύος ιδρώτας, ήταν τόσο έντονη η ντροπή που ακόμη το σκέφτομαι και κομπιάζω. Αλλά ακόμη και αυτό το έκανα. Η Ιωάννα ήταν αρκετά δυναμική για κοριτσάκι και είχε κατά κάποιο τρόπο πάρει το ρόλο του αρχηγού χωρίς ωστόσο να επιβάλει τη γνώμη της. Μέχρι και τα μέσα τις τρίτης δημοτικού ήμασταν κολλητές ώσπου στη ζωή μου μπήκε η Ε… η οποία είναι αγαπημένη μου φίλη μέχρι σήμερα.

Αυτά…. Για την Ε… θα γράψω άλλη στιγμή.
Συγκινήθηκα.
Η αλήθεια είναι πως θυμάμαι πολύ λίγα πράγματα. Μέχρι αυτή τη στιγμή αυτές είναι οι μόνες καθαρές αναμνήσεις που έχω από το σχολείο μέχρι την τρίτη. Οι άλλες είναι διάσπαρτες εικόνες σχεδόν σαν όνειρα που δεν μπορώ να περιγράψω.

Ουφ!!!!

2007-03-26T15:32:00.000+03:00

Αααααααααααααααααααχχχχχ!
Όχι όχι δεν τρέχει τίποτης σπουδαίο…..
Αντιθέτως……
Μερικές φορές νιώθω πολύ τυχερή! %@!^&*%^$#

Θέλεις να βρεις δουλεία;
Στέλνεις μερικά βιογραφικά και λες άντε να δούμε!
Αν και ξέρεις, ότι ως συνήθως, τίποτα δεν θα γίνει!
Έχοντας λοιπόν υπόψη σου παλιότερες εμπειρίες αδιαφορείς για αυτά που έχεις στείλει και δεν περιμένεις τίποτα!
Μαζεύεις λοιπόν τα μπογαλάκια σου και λες πάω να φύγω από δω και δε ρωτώ που πάω….. πάω!

Τσούπ νάτο το πρώτο τηλεφώνημα πριν φύγεις.
Δουλίτσα δίπλα από το σπίτι σχεδόν πάνω στο αντικείμενό σου!
Τι καλά, θα έλεγες, αν ήταν δυο βδομάδες νωρίτερα ή δυο αργότερα.
Πάω όμως, αφού μπορώ, να δω τι παίζει!
Το ίδιο βράδυ έχεις βγάλει εισιτήριο για Κρήτη.

Τι γλυκιά εργοδότης και τι φιλικός χώρος, αν και καθόλου ελκυστικός!
-Λοιπόν δεν μπορώ 8ωρο, της λέω.
-Μμμμμμμ, εγώ είχα ανάγκη για έναν υπάλληλο fulltime!
Δίνουμε τα χέρια και την αποχαιρετώ ενώ μου ψιθυρίζει, μου έκανες καλή εντύπωση και αν τύχει κάτι θα σε ξαναπάρω.
Ωραία λέω, καλύτερα, γιατί θα είχα πολλούς ενδοιασμούς για το τι να κάνω τελικά!
Ετοιμάζω τα μπαγκάζια και χτυπάει το τηλέφωνο!

Ξέρετε το σκέφτηκα πείτε μου πόσες ώρες μπορείτε και εγώ θα κοιτάξω αν με βολεύει και θα σας πάρω τηλέφωνο.
-Καταρχήν πρέπει να σας πω πως με βρίσκετε απροετοίμαστη, σήμερα φεύγω για Κρήτη. Αποφασίστε και πείτε μου και εγώ θα γυρίσω. Μπορώ 5 ώρες.
Ομολογώ την άφησα λίγο άφωνη αλλά τι να κάνω. Έτσι ήταν, μην την κρεμάσω κιόλας με ένα μπορώ και μετά δεν μπορώ!......

Φεύγω λοιπόν! Φτάνω Κρήτη Κυριακή πρωί, ιγκόγνιτο, περνάω σχεδόν τέλεια και Δευτέρα πρωί πάω στο πατρικό μου.
Φτάνει μεσημέρι, προσαρμόζομαι, και αποφασίζω να ξεκινήσω την εργασία του μεταπτυχιακού που επείγει!
Πάω λοιπόν να βάλω τον σκληρό δίσκο, που είχα κατεβάσει από Αθήνα, με όλα μου τα αρχεία στο USB και …… και ……………..
Ευτυχώς δεν κράσαρε αλλά δεν ήταν αυτός, που ήθελα αυτός!
Πήρα λάθος σκληρό ο στόκος!
Που είναι τα αρχεία μου οεο!
Δεν θα το αναλύσω περεταίρω αλλά είμαι σε mode τρελής, όχι πολύ τρελής, επιχείρησης προκειμένου να κάνω δουλειά!

Πάνω λοιπόν που προσπαθώ να βγάλω άκρη με αυτό το θέμα, και επαναλαμβάνω είμαι στην Κρήτη πλέον, για όποιον δεν κατάλαβε!
Χτυπάει ξανά το τηλέφωνο με άγνωστο νούμερο.
Και φυσικά είναι από δουλεία!
Στην προκειμένη περίπτωση δεν τους έκανα καλή εντύπωση γιατί ζητούσαν κάτι παραπάνω από αυτό που προσφέρω αλλά μου είπαν να πάω από εκεί να δούμε τι μπορεί να γίνει.
Η αλήθεια είναι πως όντος δεν έχω ανάλογη εμπειρία και δεν θα μπορέσω να ανταποκριθώ αλλά μια τέτοια θέση θα την ήθελα πολύ. Επειδή λοιπόν θα την ήθελα πολύ του είπα ότι θα πάω αύριο, παρεμπιπτόντως και αυτό είναι δίπλα στο σπίτι μου, αλλά όπως καταλαβαίνετε δεν μπορώ να πάω αύριο!

Ουφ….. τι θα κάνω οεο;

Τύχη σου λέει μετά! #$*&^%@!(+%$*#........

Movie-challenge

2007-03-16T12:44:00.000+02:00

Λοιπόν......

Με προσκάλεσαν πάλι......

Μου αρέσουν οι ταινίες δε λέω και κυρίως όταν τις βλέπω στην μεγάλη οθόνη ένεκα όμως το alzheimer είμαι σίγουρη πως δεν θα θυμηθώ αυτές που μου αρέσουν περισσότερο, θα προσπαθήσω πάντως.

Ι. Ξεκινάω που λέτε με ένα εφηβικό κώλυμα, και ναι δε μου φεύγει!
Το "The Crοw" είναι απλά καταπληκτικό και εδώ λίγο θα επεκτείνω την κατηγορία όπως η Trilian και θα πω πως σχεδόν κάθε ταινία που έχει ως βάση της τα comic είναι υπέροχη με καταπληκτική σκηνοθεσία και σκηνικά!

ΙΙ. Εδώ πρέπει να σας εξομολογηθώ πως άργησα πολύ να πάω cinema η πρώτη ταινία που είδα ήταν το "Fοrrest Gump" πως λοιπόν να μην την συμπεριλάβω σε αυτή τη λίστα αφού από τότε μπορώ να την δω και να την ξαναδώ πάντα με την ίδια συγκίνηση.

III. Αμφιβάλω αν υπάρχει κάποιος που να μην διασκεδάζει με τα cartoon. Εγώ σίγουρα το κάνω και σχεδόν όλες οι ταινίες αυτού του είδους μου αφήνουν στο τέλος ένα συναίσθημα γαλήνης και χαλάρωσης κάτι σαν τα ναρκωτικά ας πούμε. Κορυφαία του είδους αν και όχι τόσο γνωστή είναι κατά τη γνώμη το "The emperor's new Groove" που με τις ατάκες του γελάω για τρεις μέρες τουλάχιστον!
Be aware of the groove......

IV. Όταν μια αληθινή ιστορία επιλέγεται να γίνει κινηματογραφικό έργο τότε σίγουρα θα ενδιαφερθώ να την δω. Κάθε τι που είναι βασισμένο στην πραγματικότητα με προσελκύει όπως την αρκούδα το μέλι. Ξεχωριστή ταινία αυτού του είδους είναι το "Der Untergang" στα ελληνικά "Η πτώση", δεν είμαι σίγουρη αν μπαίνει εύκολα στις αγαπημένες αλλά η απόδοσή της ήταν τόσο καλή που σχεδόν αναγνώριζες τα πρόσωπα πριν καν υποθεί η ταυτότητά τους.

V. Ένα άλλο είδος ταινιών μου με συνεπαίρνει είναι οι ταινίες που κρύβουν πίσω τους απλά μερικούς computer freak συντελεστές. Συνήθως οι ταινίες αυτού του είδους είναι βασισμένες σε video games όταν όμως ξεφύγουν από αυτό και έχουν σκοπό να κάνουν κάτι διαφορετικό, φρέσκο και παραμυθένιο, τότε κάνουν τέχνη και δημιουργούν ταινίες όπως το ατμοσφαιρικό "Kaena".

Και εδώ αρχίζω και δυσκολεύομαι δύο έμειναν αλλά δεν ξέρω τι να διαλέξω κάνω λοιπόν δύο επιλογές χωρίς πολύ να το σκεφτώ απλά γιατί μου έρχονται αυθόρμητα στο μυαλό.

VI. Υπέροχη λοιπόν είναι το "Life of Brian" πώς να διαλέξεις βέβαια μια μόνο από τις ταινίες των Monty Python αλλά νομίζω είναι η πιο αστεία και φυσικά έχει και εκείνα τα θανατηφόρα κουνέλια (αν δεν κάνω λάθος, είπαμε πάσχω και από Alzheimer) που σίγουρα δεν μου θυμίζουν τον Στάθη....

VII. Τέλος πώς να διαλέξεις μια ταινία του Almodovar εγώ δύσκολα μπορώ, ίσως όμως να ξεχωρίζω το "Todo sobre mi madre" που το βρίσκω λιγάκι πιο υπερβολικό και αυτό ακριβώς μου αρέσει στις ταινίες του. Η υπερβολή, τα πρόσωπα, η γλώσσα και η μουσική.

Αυτά…… Τώρα ποιον να καλέσω δεν ξέρω, αλλά για να μην παραπονεθεί κανείς και μιας που δεν ξέρω ποιος το έχει ήδη κάνει, καλώ όλα τα παιδάκια της λίστας να γράψουν και αυτά, όχι τίποτε άλλο αλλά να πάρουμε ιδέες να δούμε καμία ταινία που μας έχει ξεφύγει.

Αλήθεια μόλις συνειδητοποίησα πως δεν έχω δει σε αυτές τις λίστες καμία ελληνική ταινία. Εδώ θυμάμαι "το κλάμα βγήκε από τον παράδεισο" και γελάω πολύ. Με την πρώτη ευκαιρία θα κάνω μια ανασκόπηση στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο με τη βοήθεια της Μαγραθέα που ξέρει από αυτά.

Μου πήρανε το Στάθη (μου).......!!!!

2007-03-13T01:39:00.000+02:00

Ο Σταθούλης είναι υπέροχος!
Το πρωί με περίμενε να φάμε μαζί το πρωινό μας και μου έφτιαχνε τη μέρα με το πιο γλυκό βλέμμα. Ο Σταθούλης είναι ένα ξανθοκάστανο αγόρι με τεράστια μαύρα μάτια. Είναι λιγουλάκι χνουδωτός αλλά αυτό τον κάνει ακόμη ποιο γλυκό!Του άρεσε να μου γλύφει τα χεράκια και να μου γαργαλάει το λαιμό με το μουστάκι του ενώ τρελαινόταν να μυρίζει τα μαλλιά μου! Ο Σταθούλης είναι χορτοφάγος και διασκεδάζει χοροπηδώντας και τρέχοντας! Ο γλυκός μου είναι γεμάτος ζωή! Λατρεύει να χώνεται σε κάθε τρυπίτσα και στεναχωριέται πολύ όταν είναι μοναχούλης! Ήταν πάντα δίπλα μου στα πόδια μου ή στην αγκαλιά μου.

Νομίζω είμαι ερωτευμένη.................!

Ένα μόνο παράπονο έχω από τον Σταθούλη του αρέσει να γλύφει και τα χεράκια σε άλλα κοριτσάκια και ζηλεύω.....

Όπως καταλάβατε ο Σταθούλης είναι κουνέλι και μου το πήραν γιατί δεν είναι δικό μου απλά το φιλοξενούσα. Σνήφ...... Ο γλυκούλης!

9:00 Vs 11:00

2007-03-07T12:15:00.000+02:00

Όχι δεν μπορώ να καταλάβω γιατί, κάθε φορά το ίδιο πράγμα. Τις πταίει δεν έχω ανακαλύψει. Βέβαια τείνω να τα φορτώσω όοοοοοοοολα μα όοοοοοοοοολα σε δυο μόλις αιτία. Όχι αίτια ακριβώς αλλά καταστάσεις! Ε ναι βαριέμαι ε ναι χουζουρεύω και φυσικά για όλα φταίει η απραξία....
Τέλος πάντων, .....αλοιπόν, το θέμα είναι ότι κάθε πρωί, μα κάθε πρωί, ακόμη και εκείνα τα πρωινά που τα προηγούμενα βράδια ξενύχτισα, ξυπνάω κατά τις 8:30. Δεν ανοίγω μάτι παρά μόνο για να δω την ώρα, ξανακλείνω μάτι και χουζουρεύω με τη σκέψη: σε μισή ώρα θα χτυπήσει το ξυπνητήρι, ή μισή ωρίτσα ακόμη να στριφογυρίσω και θα σηκωθώ.
Εκεί λοιπόν ξεκινάει το πρόβλημα. Ενώ βρίσκομαι μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, και νιώθω και αρκετά ξεκούραστη, λίγο πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι βυθίζομαι στα βάθη του ωκεανού ύπνου. Το ξυπνητήρι αρχίζει να χτυπάει... εκεί στα βάθη του ωκεανού δεν ακούγεται τίποτα.... καθώς λοιπόν το ξυπνητήρι πέφτει προς το βυθό όλο και κάποια μπουρμπουλήθρα ενοχλεί το αυτί μου... ώσπου είναι ξεκάθαρο πια. Αυτός ο ήχος δεν είναι το τρένο που σέρνουν μαύροι ιαγουάροι και οι επιβάτες του τρένου δεν παίζουν τύμπανο με τα κεφάλια ζωντανών μπουκαλιών σαμπουάν. Αυτός ο ήχος λοιπόν είναι το ξυπνητήρι...
Το κλείνω μετά δυσκολίας και φυσικά γυρίζω στο σουρεάλ μου όνειρο και κοιμάμαι για άλλες δύο ώρες!
Εδώ σε θέλω μάστορα να μου πεις γιατί δεν σηκώνομαι!

Ευχές-παιδεία!

2007-02-27T19:48:00.000+02:00

Δεν έχω να ποστάρω πάλι τίποτα τελευταία, είπα μήπως ξεθάψω κάτι από το παρελθόν αλλά όπως είπαμε έχω μνήμη χρυσόψαρου και κάπως δυσκολεύομαι.
Το έψαξα λιγάκι μήπως βρω κάτι φρέσκο και χαριτωμένο αλλά τίποτα, ε δεν το έψαξα και πολύ, φοβήθηκα μην κάψω κανένα εγκεφαλικό κύτταρο….
Κι επειδή τέλος πάντων με έχει πιάσει μια εμουμουεμίαση είπα και δε γράφω πάλι για μένα, ή ότι μου κατέβει στο κεφάλι!

Έτσι λέω να διαμαρτυρηθώ για το νομοσχέδιο για την παιδεία!
…………Μπα όχι πολύ βαρυσήμαντο, βαριέμαι, άσε που δεν το έχω ψάξει και θα πετάξω και δύο μπούρδες μη σου πω! Πάντως αν και πολύ με βολεύει που είμαστε κλειστά σα να έχω κουραστεί λιγάκι να κάθομαι, άσε που φοβάμαι πως το έχω συνηθίσει και όταν θα ανοίξουμε δεν θα μπορώ να προσαρμοστώ.

Ανακάλυψα που λέτε πριν λίγες μέρες πως ποτέ δεν εύχομαι για λεφτά και αν ακόμη το κάνω περιορίζομαι σε πολύ λίγα, αρκετά για να καλύψω βασικές ανάγκες ή κάποιο χρέος.
Δεν είχα παρατηρήσει ότι δεν τον κάνω παρά μόνο όταν με την Trilian παίξαμε αυτό το παιχνιδάκι με την πεσμένη βλεφαρίδα και την ευχή. Η Trilian λοιπόν είπε θα κάνω μια χαζοευχή (που είχε να κάνει με λεφτά) και τελικά η βλεφαρίδα έπεσε στο δαχτυλάκι που διάλεξα, εγώ δεν έκανα χαζοευχή.

Πραγματικά νιώθω πως οι ευχές με χρήματα είναι κάποιου είδους βεβήλωση και νομίζω είμαι επηρεασμένη από εκείνα τα παιδικά με Τζίνι που όποτε ευχόσουν πολλά λεφτά κατέληγες δυστυχισμένος!
Μερικοί ίσως πουν πως και το να εύχεσαι σε κάνει μίζερο και δυστυχισμένο ωστόσο εγώ νομίζω πως είναι μια πολύ γλυκιά συνήθεια και ποτέ δεν ξέρεις ίσως μια μέρα όλες μας οι ευχές ή κάποιες από αυτές να βγουν αληθινές!

Χουζουρεύω…

2007-02-23T13:07:00.000+02:00

Και όταν χουζουρεύω…..

….δεν θέλω να σηκωθώ από το κρεβατάκι μου, πόσο μάλλον όταν είναι ζεστά και έξω από τα παπλώματα κάνει κρύο.

….κάθομαι στην πολυθρόνα με το τηλεκοντρόλ στο χέρι, απλά πατώ κουμπιά χωρίς να με νοιάζει τι βλέπω ή πόσο γρήγορα αλλάζουν τα κανάλια.

….είμαι ξαπλωμένη ανάσκελα με τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά και κοιτάζω το ταβάνι. Όλοι μου η προσοχή είναι στραμμένη σε εκείνη την κουκίδα που μοιάζει με φασόλι.

….θέλω μια ζεστή αγκαλίτσα είτε από φίλο, φίλη ή και ζωάκι.

….κάνω μπάνιο στη θάλασσα και την αφήνω να με παρασέρνει. Γαμώτο είναι ακόμη χειμώνας….

….κάθομαι δίπλα στη φωτιά και σκαλίζω τα ξύλα.

….χασμουριέμαι μέχρι να μου φύγει η μασέλα!!!

Αυτά και πολλά άλλα ίσως κάνω όταν χουζουρεύω, αλλά τώρα χουζουρεύω και δεν μπορώ να σκεφτώ άλλα!

V/5

2007-02-20T17:27:00.000+02:00

Crucilla και Trilian με κάλεσαν να πω 5 πράγματα για μένα!

Το νέο παιχνιδάκι τις βλογοσφαίρας μου αρέσει πολύ και έτσι πρόχειρα μου έρχονται στο μυαλό να πω τα εξής:

Ι: Έχω μνήμη χρυσόψαρου, το πρόβλημα είναι πως βρίσκω φίλους παλιούς και λένε τα δικά τους και εγώ νιώθω σαν να μην τα έχω ζήσει. Πριν λίγες μέρες η κολλητή μου μου έλεγε για ένα γκόμενο που είχε στο σχολείο και εγώ δεν το θυμόμουν καν, ούτε αφού μου τον περιέγραψε!

ΙΙ: Δεν έχω ερωτευτεί ποτέ, ναι είναι τραγικό αλλά όλα αυτά τα μεγάλα συναισθήματα δεν μου ταιριάζουν, η τέλος πάντων δεν μου βγαίνουν. Δεν κάνω τίποτα ποτέ που να έχει μπροστά το πολύ, πονάω αλλά όχι πολύ, χαίρομαι άλλα όχι πολύ, παθιάζομαι αλλά όχι πολύ, ίσως τελικά να έχω δώσει περισσότερη αξία στα συναισθήματα και πάντα περιμένω κάτι ακόμη και δεν έρχεται. Το μόνο που κάνω πολύ είναι να πεινάω άρα και να τρώω, χιχι.

ΙΙΙ: Όταν ήμουν μικρή ήμουν σαν το κατσικάκι, σκαρφάλωνα παντού, κάθε τι ψιλό και απότομο ήταν πρόκληση και έπρεπε να το περάσω. Τηλεόραση έβλεπα μαγκωμένη στην κάσα της πόρτας του δωματίου μου. Γενικά έπαιζα με αγοράκια και ντρεπόμουν να κρατάω κούκλες όταν έβγαινα στη γειτονιά.

IV: Όταν έχω αυτοπεποίθηση μπορώ να κάνω τα πάντα, καταλήγω μερικές φορές να κάνω πράγματα που πληγώνουν τους άλλους αλλά εκείνη τη στιγμή δεν με πειράζει νομίζω ότι θα κατακτήσω τον κόσμο. Όταν όμως δεν έχω αυτοπεποίθηση κλείνομαι στον εαυτό μου και μιζεριάζω. Αναζητώ με το κάθε τι επιβεβαίωση και δεν θέλω να κάνω τίποτα, μόνο να κοιμάμαι!

V: Κάθε βράδυ κάνω πάνω από δέκα ευχές μέχρι να κοιμηθώ, και φαντάζομαι κάθε απίθανο σενάριο για την πραγματοποίηση τους. Φυσικά όλες δεν μπορούν να γίνουν με τίποτα αληθινές γιατί δεν αγγίζουν τα όρια της πραγματικότητας! Μια από αυτές είναι να κάνω μπάνιο σε υδράργυρο και να βγω σώα!

Λοιπόν αυτά, και εγώ με τη σειρά μου θα καλέσω τους Aenao, polykarpo, fibi, evita και Avra.

Το πάρτυ

2007-02-16T17:28:00.000+02:00

Γενικά

Λοιπόν το πάρτυ αυτό συμβαίνει κάθε χρόνο τα τελευταία τρία χρόνια! Έχει πάντα θέμα αποκριάτικο και αυτό γιατί μας αρέσει να δημιουργούμε και να έχουμε μια κάποια ομοιομορφία ως παρέα. Άλλωστε είναι πολύ διασκευαστικό να δεις τι έχει σκεφτεί ο καθένας για να κάνει την έκπληξη! Πολλοί τα καταφέρνουν άλλωστε τόσο καλά που αξίζουν βραβείο. Τώρα που το σκέφτομαι νομίζω του χρόνου θα φτιάξω κάτι να το δώσω σε αυτόν/αυτήν με την πιο ευφάνταστη και καλοφτιαγμένη στολή. Γίνεται προς το παρόν πάντα στον ίδιο χώρο και δε στο σπίτι μου και ευτυχώς οι γείτονες κάθε φορά μας ανέχονται, το μόνο που μας ζητούν είναι να καθαρίσουμε την πολυκατοικία.

Επιτυχία
Αν και κανένα δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό της πρώτης χρόνιας που για μένα τουλάχιστον ήταν πέραν από καλό.
Τα επόμενα που ακολούθησαν ήταν και αυτά αρκετά καλά και ο κόσμος φάνηκε να έφυγε ευτυχισμένος, ελπίζω φυσικά να μην ήταν μόνο φιλοφρονήσεις!
Εμένα πάλι και αυτή τη χρόνια κάτι μου έλειπε! Δεν ξέρω τι, δεν είμαι σίγουρη. Οι απώλειες για μένα ήταν κυρίως δύο φίλοι, για τους δικούς τους λόγους επέλεξαν να μην έρθουν δεν τους κρατώ κακία αλλά φυσικά θα ήθελα να είναι εκεί (εδώ).
Από εκεί και πέρα φέτος πρέπει να πω πως μου έλειψε η τρέλα που μας συνόδευε τις άλλες χρονιές! Για κάποιο λόγο φέτος ήμασταν λιγάκι πιο ήσυχα, και δεν χορέψαμε ως συνήθως άσε που το σχολάσαμε σχεδόν νωρίς! Ωστόσο εκτός από ένα πόνο στη μέση τίποτα δε με εμπόδισε να χοροπηδήσω όταν μείναμε λίγοι και φυσικά ως χαζοπαρέα, τραβάγαμε όποιον βρίσκαμε μπροστά μας. Πάντως και φέτος ήρθε στιγμή που δεν μπορούσες να περάσεις από το ένα σημείο στο άλλο από τον πολύ κόσμο. Ο κόσμος ήπιε πάρα πολύ, δεν το είχα παρατηρήσει αυτό τα προηγούμενα χρόνια, όμως και πάλι απώλειες και ιστορίες μεθυσμένων δεν είχαμε, παραλίγο μια νωρίς το πρωί αλλά τελικά τελείωσε αναίμακτα, με ένα "σ’ αγαπώ, θα με παντρευτείς;"

Αυτά, σίγουρα ξεχνάω πολλά, αλλά μην σας κουράσω. Σας παραθέτω μια δυο φώτο, χωρίς φατσούλες φυσικά. Σε αυτές θα βρείτε την Trilian, την Crucilla, το Yo!reeka, το snikola, το nanako και εμουμουε φυσικά! Ήταν και ο Loop εκεί αλλά δεν αξιωθήκαμε να τον βγάλουμε μια φώτο. Δεν σας λέω ποιοι είναι αρκετά μας εκθέτω άλλωστε!

Ευτυχός δεν πέσαμε στην απο κάτω!!!!

2007-02-13T11:38:00.000+02:00

Θέλω να κάνω ένα μικρό απολογισμό για το πάρτυ αλλα τώρα δεν προλαβαίνω!
Μόνο δυο λόγια θα πω.
Πριν λίγα λεπτα κατάφερα να φέρω το σπίτι να μοιάζει στην προ πάρτυ μορφή του.
Θέλω να στείλω χίλια ευχαριστώ σε όλους όσους ήρθαν, και κυρίως στον Νανάκο που τα έδωσε όλα, και έμεινε εκεί ακούραστος μέχρι το τέλος.
Επίσης θέλω να πω συγνώμη που δεν σας πρόλαβα και δεν κατάφερα να μιλήσω σε όλους.

Ιστορίες νηπιαγωγείου

2007-02-05T22:33:00.000+02:00

Φανταστείτε χαριτωμένο χώρο νηπιαγωγείου και μια γλυκιά νηπιαγωγό, τώρα τοποθετήστε την νηπιαγωγό σε ένα μικρό καθησματάκι δίπλα σε ένα μικρό παιδάκι! Υποθέστε λοιπόν πως φτιάχνουν μια χειροτεχνία, ότι θέλετε δεν έχει σημασία....

Ακούγεται λοιπόν ήχος από έξω(αυλή).....

Παιδάκι: Κυλία θα έρθει ο κακός ο Νύκος.....
Νηπιαγωγός: Ποιος κακός Νίκος παιδάκι μου;
Παιδάκι: Ο κακός ο Νύκος κυλία!
Νηπιαγωγός: Μα.... μα ποιος Νίκος!
Παιδάκι: Μα ο κακός Νύκος κυλια.... με τα τρία κουλουράκια.....

όχι δύστυχος δεν αφορούν γεγονότα που ζω εγώ καθημερινά αλλά η καλή μου φίλη Lintilla!

Εξυπνάδες......

2007-02-02T16:03:00.000+02:00

Λίγο η κακή μου διάθεση τελευταία λίγο κάποια ασήμαντα περιστατικά θέλω να παραπονεθώ για τους ανθρώπους που το παίζουν εξυπνάκηδες, έστω και σε μεμονωμένα γεγονότα (και όχι πάντα, όχι μόνο για να μην παρεξηγηθώ, αλλά γιατί έτσι είναι)!

Δεν είμαι και από τους εξυπνότερους ανθρώπους στον κόσμο, το έχω ξαναπεί, όχι τόσο γιατί δεν καταλαβαίνω αλλά γιατί ξεχνάω. Και αν δεν είναι γιατί ξεχνάω, είμαι πολύ αφηρημένη και τελικά δεν συγκρατώ πρόσωπα και γεγονότα. Έτσι δεν θυμάμαι ονόματα ηθοποιών, τραγουδιστών, συγγραφέων πόσο μάλλον να συνδυάσω τίτλους τραγουδιών οι ταινιών με τραγουδιστές, σκηνοθέτες ή ηθοποιούς αντίστοιχα. Συμβαίνει λοιπών συχνά να ρωτώ,

"Ποιος είναι αυτός;" "Α, πως τον λένε είπαμε;" "Μπορείς να μου πεις τον τίτλο;"

Σε κάτι τέτοιες ερωτήσεις οι πιθανές απαντήσεις είναι δύο και πάρα πολύ απλές…

"Είναι ο……" "Τον λένε ….." "…. στο… και…. από…."

Ή η απάντηση ξεμπερδεύω "Δεν ξέρω."

Τόσο απλά, όοοοοχι όμως. Για τους ανθρώπους που είδη ανέφερα δεν είναι απλά, η απάντηση πρέπει να γίνει του στυλ…
"Μα δεν ξέρεις τον…. του…. και… τότε έκανε… και μετά…. Και το καλύτερο είναι που …."

Και πολλά πολλά τέτοια για να δείξουν πόσο έξυπνοι είναι.
Ωραία λέω εγώ, πες πως έχει δίκιο, δεν είναι δυνατόν να μην ξέρω ή άντε να υποθέσουμε ότι θέλουν να με πειράξουν για να γελάσουμε, δεν βαριέσαι.
Έλα όμως που έρχονται και πραγματικά απλές ερωτήσεις που ποτέ δεν παίρνεις μια απλή απάντηση. Π.χ.
"Που έβαλες το….;" και φυσικά η απάντηση δεν θα είναι
"Στο…." ή έστω "Δεν το έχω χρησιμοποιήσει από χθες" αλλά θα είναι

"Ωωωωωωωωωω, άφησε με ήσυχο και βλέπεις ότι κάνω κάτι, και όλο έμενα μπλέχνεις που δεν βρίσκεις κάτι και άντε γιατί είμαι πολύ νευριασμένος ……γκρρρρρρρρρ!!!!

Έχουμε μια τάση να ψαχνόμαστε για καβγά μου φαίνεται και δεν το καταλαβαίνουμε; Όσο και αν μου τι σπάει αυτή η συμπεριφορά, ίσως και εγώ να το έχω κάνει μερικές φορές!

Τα παραπάνω περιστατικά, ουδεμία σχέση έχουν με συγκεκριμένα γεγονότα και ανθρώπους. Θυμήθηκα ότι μου έχει συμβεί κάμποσες φορές και αναρωτιέμαι για τη γνώμη σας!

News

2007-01-30T21:17:00.000+02:00

Το ρεπορτάζ στο Mega για την καταστροφή του πλανήτη και τις συνέπιες του διήρκεσε μόλις μισό λεπτό ενώ σε βομβάρδιζε με εικόνες καταστροφής και πολλές πληροφορίες που φυσικά δεν προλάβαινες να αφομοιώσεις.Το δε ρεπορτάζ για την φέτα έναντι του λευκού τυριού στον ant1 διήρκεσε πάνω από ενάμιση λεπτό ενώ επαναλάμβανε συνέχεια τα ίδια μην τυχόν και τα ξεχάσεις!

Δεν νομίζω πως το διαφορετικό κανάλι ήταν η αιτία του διαφορετικού χρόνου που αφιερώθηκε απλά δεν έχουμε καταλάβει καθόλου ποιες είναι οι προτεραιότητες μας και σε λίγα χρόνια δεν θα αναγνωρίζουμε τον κόσμο στον οποίο μεγαλώσαμε αλλά μάλλον θα ξέρουμε να ξεχωρίζουμε την φέτα από το λευκό τυρί.

Which is wrong?

which is right?

Βαριέμαι!

2007-01-28T15:01:00.000+02:00

Βαριέμαι!.....................

Απλά!

Δεν λέω τίποτα άλλο!

. .

Όχι δεν λέω σου λέω.

. . . .

ΔΕΝ ΛΕ-Ω……..

…

Ουφ δεν λέω!

Είπαμε βαριέμαι.

Ανάγκες!

2007-01-24T23:06:00.000+02:00

Κάθε μέρα γίνομαι όλο και πιο χαζή!
Νομίζω χάνω το μυαλό μου!
Όχι δεν ξεκινάω να γράφω για να με παρηγορήσετε.
Απλά συμβαίνουν διάφορα τελευταία και ανησυχώ,μήπως να πάω στο γιατρό;
Τέλος πάντων δεν θα επεκταθώ, το παραπάνω προέκυψε γιατί έχασα το word άλλα ενώ το έψαχνα απλώς άνοιγα ότι πρόγραμμα έβλεπα μπροστά μου και δεν ήξερα και γιατί! Ξαφνικά κατάλαβα πως εγώ το word ήθελα! ΜΑ ΤΙ ΚΑΝΩ? Όχι τίποτε άλλο εδώ και χρόνια είναι το πρώτο εικονίδιο αφού μπεις στο star/έναρξη!

Ξεκινάω να γράφω λοιπόν, τώρα που το βρήκα.
Ήθελα να γράψω για το πλυντήριο πιάτων! Ανακάλυψα λοιπόν το πλυντήριο πιάτων!
Κλείνω σε λίγες μέρες δύο χρόνια στο σπίτι και πέραν των άλλων καλών, θα σας πω άλλη ώρα, είχε, έχει και πλυντήριο πιάτων. Όχι δεν είμαι τόοοσο χαζή ώστε να το δω τώρα πρώτη φορά απλά δεν το χρησιμοποιούσα, μέχρι τώρα έχει δουλέψει μόλις 4 φορές και υπενθυμίζω πάνε δύο χρόνια! Το πρόβλημα λοιπόν προέκυψε την τελευταία βδομάδα όπου άρχισα να το χρησιμοποιώ! Βαρέθηκα να πλένω πιάτα και είπα άντε, άλλωστε είχα ήδη τα απορρυπαντικά! Έλα όμως που μου δημιουργεί ανάγκες!
Βλέπετε δύο, άντε τρία που και που, άτομα που είμαστε πόσα πιάτα να λερώσουμε;
Έτσι το πλυντήριο ανοίγει κάθε τρεις μέρες άντε δύο γιατί τόσες χρειάζεται για να γεμίσει! Αν γεμίσει όμως τι μένει απέξω; Τίποτα σας πληροφορώ! Όλοι μας η προίκα χωράει στο πλυντήριο πιάτων! Πρέπει να αγοράσω πιάτα, ποτήρια και μαχαιροπίρουνα γιατί όταν το πλυντήριο πλένει ή είναι έτοιμο για να πλύνει αναγκαζόμαστε να τα βγάζουμε λίγα λίγα και να τα πλένουμε στο χέρι!
Χιχι σας μπέρδεψα νομίζω!
Ανάγκες ανάγκες!
Μάλλον θα το κόψω το πλυντήριο τελικά!

Gellάκο????

2007-01-23T16:01:00.000+02:00

Δεν έχω και πολύ όρεξη να γράψω τελευταία
και μετά από αυτό δεν έχω σχεδόν καθόλου!
Κρίμα! Κρίμα που βρήκα κάτι να γράψω
και φταίει αυτό!

Λυπάμαι πολύ, απλά!

Grrrrrr.........

2007-01-18T16:31:00.000+02:00

Επανήλθα στο παλιό μου βρακάκι γιατί είναι πιο χαρούμενο και πιο φωτεινό και δεν έχω καμία όρεξη στη σκοταδούρα τελευταία κα επειδή θέλω να γκρινιάξω καταγγέλλω όλους τους σκοτεινούς bloger που με αναγκάζουν να τους διαβάζω στα σκοτάδια τους! (πχ. βλογκς με μαύρο φόντο)

Υ.Γ. Δεν θέλω να είμαι κακία! Σας αγαπάω όπως είστε αλλά να αλλάξετε γιατί δεν ξέρω τι θα κάνω και εκείνη η επίθεση στην πρεσβεία ήταν το λιγότερο που μπορώ να κάνω...... Γκρρρρρρρρρρρρρρρ!

: )
; )

Παρεπιπτόντος το μαύρο πέραν του πράσινου είναι το αγαπημένο μου χρώμα, το σκοτεινό της υπόθεσης με χαλάει!

untitled

2007-01-18T01:22:00.000+02:00

Ίσως να μην ήταν αυτό που άκουσα,
ίσως να μην ήταν αυτό που είπα….

Για άλλη μια φορά συνειδητοποίησα πως
το παρελθόν είναι εκεί και δεν σε αφήνει.

Για άλλη μια φορά κατάλαβα πως δεν
Μπορείς να ξεφύγεις από το παρόν.

Πονάω και ας μην είμαι σίγουρη γιατί,
Απλά τέτοιες στιγμές μαζεύω πολλά!

Το θυμήθηκα και σας το λέω!

2007-01-14T15:45:00.000+02:00

Είμαι όπως είμαι και σε όποιον αρέσει!
Ναι δεν ξέρω από μουσική, όταν ήξερα ήμουν 17 μου άρεσαν οι motorhead αν και πάντα μπερδευόμουν με τους manowar, και αυτοί μου άρεσαν. Ήμουν η μοναδική στο επαρχιακό σχολείο μου που φόραγε στα 18 της μια τεράστια μπλούζα με τον edie.
Ναι απολογούμαι δεν χτυπιέμαι πια…
Ναι απολογούμαι μέχρι τα 15 άκουγα Μπίγαλη και Μαρινέλα και δεν είχα ιδέα ποιοι ήταν οι Pink Floyd.
Ναι απολογούμαι ακόμη μπορώ να εκστασιαστώ με το Dunkelheit του Burzum αλλά ναι διασκεδάζω με το χαζοτραγουδάκι της Paris και
Ναι μου αρέσουν και τα beatια τις κατάλληλες στιγμές μπορώ να χορεύω όλο το 24ωρο! Και
Ναι, τέλος δεν έχω κανένα πρόβλημα να πάω στην Άντζελα!
Ουφ...... τα ‘πα και ηρέμισα!
Σημασία έχει να περνάει καλά το αυτί μου τη δεδομένη στιγμή.....

Υ.Σ. Α..... ναι απολογούμαι, συνήθως στα ξενόγλωσσα τραγουδάκια δεν κάνω τον κόπο να μεταφράσω τα λόγια!

2

2007-01-12T13:09:00.000+02:00

Την Τετάρτη μέρα διαδηλώσεων συναυλιών και άδειων δρόμων εγώ πήγα να δω Θέατρο. Η πρώτη θεατρική παράσταση για αυτόν τον χρόνο! Αν και μου αρέσει το θέατρο δεν το παίρνω απόφαση να πάω και έτσι δεν είναι κάτι που το κάνω συχνά, χρειάζομαι προτροπή από φίλους και σχεδόν ποτέ δεν λέω όχι. Ελπίζω φέτος να ασχοληθώ περισσότερο. Αποφάσισα πως τον τοίχο πίσω από την ντουλάπα θα τον γεμίσω φυλλάδια από παραστάσεις και ταινίες στον κινηματογράφο που θα παρακολουθήσω αυτόν το χρόνο.

Το 2 είναι περισσότερο μια μουσικοχορευτική παράσταση. Ο Κωνσταντίνος Βήτα έγραψε με τη μουσική του. Κάθε άλλο παρά γκέι πρότυπα πρόβαλε όπως διάβασα και άκουσα από εδώ και από εκεί! Διαπραγματεύεται με την κοινωνία των αντρών και δε την καθημερινότητα τους. Κάθε σκηνή προσπαθεί να σου πει κάτι διαφορετικό λίγο για το ποδόσφαιρο, την εργασία, το όνειρο, την τηλεόραση το στρατό και πολύ για το σεξ. Ομολογώ ότι υπήρχαν σκηνές που δεν κατάλαβα, θέλετε γιατί είμαι γυναίκα, γιατί δεν είμαι έξυπνη, γιατί δεν κατάφερε να τις μεταδώσει καλά ο Παπαϊωάννου. Ίσως να φταίει και το αθώο μου μυαλό, γιατί πραγματικά ώρες ώρες είναι πολύ αθώο και κάτι υπονοούμενα δεν τα πιάνει!
Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιαστικά και πιστέψτε με δεν είναι ότι η σύλληψη του Παπαϊωάννου είναι εκπληκτική αλλά αν εξαιρέσουμε την θέση μου όπου έχανα τη μισή σκηνή πέρασα πολύ καλά και σας προτείνω να πάτε να το δείτε.
Προσοχή στις θέσεις λοιπόν, επίσης μην πάτε υποψιασμένοι για το οτιδήποτε. Καλύτερα ότι έχετε διαβάσει η ακούσει να το αποβάλετε. Δεν ξέρω για σας αλλά όταν πάω έστω και λίγο υποψιασμένη, σχεδόν πάντα απογοητεύομαι, μόνο στην ταινία "Οι άλλη" δεν το έπαθα αυτό και το είδα και σε DVD.

Πολύ καλή χρονια σε όλους!

2007-01-03T17:37:00.001+02:00

Έχω τόσες μέρες να ποστάρω! Ομολογώ ότι δεν έχω καμιά όρεξη να ασχοληθώ δεν ξέρω τι με έχει πιάσει αλλά νομίζω κουράστηκα να είμαι συνέχεια μπροστά στο PC αλλά ναι ομολογώ πως μάλλον έχω εθιστεί! Δεν μπορώ με τίποτα να το αποφύγω. Είπα να γιατρευτώ με μια αλλαγή, να αρχίσω να φαίνομαι αλλιώς! Θα αλλάξει και λιγάκι η ψυχολογία μου και θα πάρω και ένα δυο θετικά σχόλια για το νέο λουκ αλλά… Αλλά κάτι κάνω λάθος! Όλα είναι τέλεια στο preview μα μόλις αποφασίσω πως ναι αυτό είναι καλό ένα χαριτωμένο περιβάλλον για τη νέα χρονιά τότε ξαφνικά όλα γίνονται κινέζικα! Κάτι δεν πάει καλά με τη γραμματοσειρά και δεν λύνεται το πρόβλημα. Επειδή λοιπόν δεν μπορώ να περιμένω πότε θα τα καταφέρω με το νέο περιβάλλον και πριν αρχίσω πάλι να πνίγομαι με τα διαβάσματα νομίζω ήρθε ο καιρός να ποστάρω το πρώτο ποστ του 2007....

Αρχικά πολύ πολύ καλή χρονιά σε όλους! Μια μαντινάδα θα ήταν ότι πρέπει!

Όσα χωρούνε στο όνειρο
και ότι η καρδιά σας βάνει
ο νέος χρόνος που ‘ρχεται
χαρές να σας τις κάνει!

Ο προηγούμενος χρόνος δεν ήταν ο καλύτερος δεν ήταν και ο χειρότερος αν και ελπίζω να μην έρθουν χειρότεροι. Καλά περάσαμε και πέρσι....
Στις τελευταίες γιορτές του χρόνου δεν πέρασα άσχημα αν και δεν πέρασε μέρα που να μην μαλώνω με τον… (βασικά δεν είμαι σίγουρη για το πώς να τον χαρακτιρίσω)
· Χθες πήγαμε σε ένα μαγαζάκι στο Μεξικό, όχι δεν ταξίδεψα στο Μεξικό αλλά αφού μπήκα μέσα ένιωσα ότι βρέθηκα εκεί και νόμιζα πως θα ανοίξω την πόρτα φεύγοντας και θα βρεθώ σε ένα ηλιόλουστο καυτό ερημικό τοπίο. Ήταν πολύ γλυκούλι προσπάθησα να χορέψω σάλσα και κάτι άλλα που δεν θυμάμαι, δεν ήπια σαγκριά γιατί δεν είχε και τέλος πάντων μου έκανε πολύ καλή εντύπωση και θα ξαναπάω…
· Λίγο πριν συνάντησα κάποιες από τις φίλες του σχολείου και για άλλη μια φορά πέρασα πολύ όμορφα αν και είμαστε τόοοοοοσο διαφορετικές.
· Την προηγούμενη μέρα απλά πήγα στον.... Και άραξα είδα τον καρχαριομάχο και λίγο έλειψε να κοιμηθώ (ένιωθα πολύ κουρασμένη).
· Την ίδια μέρα πήγα στο χωριό, έφαγα πολύ και με πήρε ο ύπνος στην πολυθρόνα σαν τον παππού μου.
· Το πρωί είχα την χαρά να δω την πρώτη ανατολή που όπως είπα και στην Αn lu την χάρηκα κυρίως όταν το αυτοκίνητο βρισκόταν πάνω στη γέφυρα και νόμιζα ότι θα βρεθώ να πετάω στον ουρανό (όοοχι δεν τρέχαμε).
· Μετά τις 12 πήγα σε ένα μαγαζάκι με ζωντανή μουσική και κάποιος από το τραπέζι μας κόντεψε να τα βάλει με τον σερβιτόρο, τραγούδαγε ένας συμμαθητής μου από το σχολείο. Δεν ενθουσιάστηκα με τη βραδιά αλλά θα μπορούσε και χειρότερα.
· Μέχρι τις 12 έπαιζα ποκερ και 21 με τον αδελφό μου και τον θείο μου, τα λεφτά μας ήταν τα υπόλοιπα χαρτιά και φυσικά τα έχασα!
· Την μέρα της Κυριακής πήγα στις Ελιές και γύρισα άρρωστη μια από τα ίδια που έπαθα τότε με τη νονά μου.
· Το βράδυ του Σαββάτου κάτι έκανα αλλά τώρα δεν το θυμάμαι το πρωί όμως γνώρισα πόσο ακριβό είναι να τυπώσεις μερικές έγχρωμες σελίδες στο Ηράκλειο.
· Την Παρασκευή την Πέμπτη την Τετάρτη αλλά και την Τρίτη βγήκα για λίγο το βράδυ και όλη την υπόλοιπη μέρα διάβαζα για να προλάβω τις προθεσμίες του μεταπτυχιακού. (Καμία δεν πρόλαβα αλλά ελπίζω να δικαιολογηθώ λόγο γιορτών)
· Την Δευτέρα πήγα πάλι στον.... Είχε κόσμο και παίξαμε χαλασμένο τηλέφωνο.... Ένα θα σας πω το ποτήρι το κάναμε κοκτέιλ!!!!
· Την Κυριακή πήγαμε σε δύο Club το δεύτερο τολμώ να πω πως είναι το καλύτερο πανελλήνιος, διαφημίζεται για τον καλύτερο ήχο στην Ευρώπη, ναι στην Ευρώπη, και παίζει κυρίως Disco! Είναι τέλεια.....
· Το πρωί της Κυριακής έφτασα Κρήτη για τις γιορτές, είχα να δω τους δικούς μου κάμποσο καιρό.

Τα πήρα λίγο ανάποδα όπως βλέπετε! Πέραν αυτόν ανακάλυψα ότι έχω παχύνει πάρα πολύ και κάτι πρέπει να κάνω επειγόντως. Δεν πρόλαβα να ψωνίσω τίποτα αλλά καλύτερα γιατί θα πάω στις εκπτώσεις. Δεν πήρα δώρα ούτε έδωσα, πήρα βέβαια τις καλές χέρες των παππούδων. Ακόμη συνέβη το πιο ευχάριστο γεγονός, γέννησε μια πολύ καλή μου φίλη και ανυπομονώ να δω αυτήν και το μωρό. Και τέλος για κάποιο λόγο νιώθω ότι κάτι πολύ καλό έχει συμβεί και εγώ δεν το ξέρω ακόμη. Έγινε και κάτι δυσάρεστο αλλά θα το αφήσω για άλλο ποστ, άλλωστε ελπίζω πως θα περάσει!

παίξτε να περάσει η ώρα!

2006-12-19T22:33:00.000+02:00

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια!
Εδώ θα βρείτε πολλά χριστουγεννιάτικα παιχνιδάκια για παιδιά σαν και εμάς!
Φέρτε του Άγιου Βασίλη το σκούφο!
Κάντε skateboard και μαζέψτε χιονονιφάδες!
Μαζέψτε και τυλίξτε όσο περισσότερα δώρα μπορείτε, χωρίς να σάς πέσει το κάρβουνο στο κεφάλι!
Φτιάξτε χιονονιφάδες!
Και μην ξεχάσετε να ντύσετε μύτες.... Άσχετο με τα Χριστούγεννα!

Τέλος μην τυχόν και πατήσετε εδώ!

Εγώ τώρα γυρίζω πάλι στο διάβασμα μου γιατί μεγάλο διάλλειμα έκανα και δε με βλέπω καλά!
Και επειδή θέλω αγάπη και συμπόνια, θα σας πω για το Σάββατο που ήμουν χάλια, λόγο τρελού πονοκεφάλου και βρέθηκα να με νταντεύει η νονά μου που είχα να την δω κάτι χρόνια. Μέχρι και χθες είχα ιλίγγους όταν καθόμουν λίγο παραπάνω στο PC. Σήμερα όμως είμαι καλά και αντί να διαβάζω ψάχνω χαζά παιχνιδάκια για σας!
Και εμένα, οοοοοοκ!

Κλείνουμε και πάλι προς το παρόν ή τέλος πάντων υπολειτουργούμε!

Kλειστόν

2006-12-15T18:02:00.000+02:00

Απεργούμε... Η μάλλον έχουμε πάρει άδεια γιατρού! Κόπωση απεφάνθει!
Έτσι το βλογ και εγώ δεν θα ασχοληθούμε με τη βλογόσφαιρα για κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα!
Εδώ κοντά θα είμαστε φυσικά και αν πάρει κάτι το αυτί μας θα τρέξουμε να έρθουμε.
Θα τα πούμε στις γιορτές όπου ελπίζουμε να είμαστε ανανεωμένοι και ξεκούραστοι!

Μάκια μούκια σε όλα τα μαγουλάκια!

Ότι να'ναι!

2006-12-11T21:50:00.000+02:00

Απόψε θέλω αποδείξεις και ονόματα και το κορμάκι σου θα ψάξω πόντο πόντο κι άμα θα βρω δακτυλικά αποτυπώματα θα πει πως πήγε η αγάπη μας στο βρόντο......Να να να να να να να να!!!!!
Καμιά σχέση με το παρακάτω ποστ, που όπως πάντα μάλλον θα καταλήξει σε γκρίνια, απλά όποτε έβλεπα το προηγούμενο αυτό το τραγουδάκι σιγοτραγουδούσα! Κάποιος σκέφτηκα θα το θυμηθεί άλλα τελικά μάλλον μόνο εγώ είχα τέτοια μουσική παιδία πριν περίπου 10 χρόνια!

Κάπως έτσι νιώθω τελευταία, σήμερα έλεγα με την Trilian πως δεν μπορεί κάποιος μας έχει μουντζώσει. Εγώ συγκεκριμένα νιώωωωωθω, να μην πω χάλια, να μην πω άτυχη, να μην πω γκαντέμο, να μην πω άφραγκη, να μην πω πιεσμένη, να μην πω πολλά γιατί θα τα πω όλα!
ΕYΧΕΛΑΙΟ……. Μήπως πιάσει; Η απλά να κάνω λίγο έως πολύ υπομονή γιατί δεν πιστεύω και σε αυτά!

Λέτε κανένα βουντού να πιάσει;

Και να χθες μαζευτήκαμε σχεδόν όλοι και νόμιζα πως θα ήταν υπέροχο είχα τόσο καιρό να μας δω όλους μαζί, ναι οκ κάποιοι δεν ήταν εκεί. Πόσο χάρηκα που είδα τον "Arthur Dent". Όλο το απόγευμα έφτιαχνα πίτσες και σουφλέ σοκολάτας, ευτυχώς τρώνε του καλού καιρού όλα τους. Είμαι τόσο χαρούμενη που οι φίλοι μου είναι αυτό που λένε "καλά παιδιά", να φανταστείτε σε μια παρέα δέκα ατόμων κανείς δεν καπνίζει ούτε πίνει, αλλά νιώθω ότι έχουμε χαθεί, ΡΕ ΣΑΣ ΘΕΛΩ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ!!!

Τι στο καλό έχουν πάθει, τόσο μας έχουν βαρεθεί; Ναι οκ ο "Dent" τρέχει και δε φτάνει, εγώ να δείς! Και ο "Marvin" είναι πάντα στον κόσμο του, αλλά και εγώ είμαι πολύ χαμένη τελευταία. Ο "Zaphod" δεν ήταν ποτέ αρκετά συνεννοήσημος αλλά κάτι γίνεται τελευταία. Όσο για τον ΔΚ τι να πω δεν έχουμε ελπίδες να τον ξαναβρούμε η "Thacher" τον έχει δεμένο. Με τον "Zarquon" φταίω εγώ και ο "McKenna" είναι πολύ μπερδεμένος για να μας κάνει όλους μαζί παρέα. Όπως καταλάβατε, αν καταλάβατε τα έχω βάλει με τα αγόρια της παρέας, όχι ότι εμείς είμαστε καλύτερες που ώρες ώρες κοντεύουμε να μουχλιάσουμε, εγώ ειδικά αλλά προσπαθούμε βρε αδελφέ!

Αυτάααααα! Τώρα αν και θα έπρεπε όπως πάντα να σκίζομαι στο διάβασμα θα ασχοληθώ με την εμφάνιση του βλογ. Θέλω μια αλλαγή ας την κάνω εδώ. Σύντομα θα φαίνομαι αλλιώς! Ίσωσ και όχι!

Ααααα και μιας και είπα για διάβασμα; Τι ξέρετε για Adorno και W. Benjamin; Καμιά βοήθεια; Allitnil και Trilian εκλιπαρούν για κάποιον που να μπορεί να βοηθήσει.....

Αποτυπώματα

2006-12-06T12:26:00.000+02:00

Μιας που μπήκα στο χορό των αποτυπωμάτων, είπα να χορέψω και να σας δώκω κάτι της παραπάνω για να ασχοληθούμε! Έτσι παραθέτω σχέδια αποτυπωμάτων!

Σε πιο ανήκετε λοιπόν;

Εδώ θα βρείτε και τα στατιστικά στοιχεία της εμφάνισης του δικού σας.

Και εδώ θα βρείτε άλλη μια περίπτωση αν είστε από αυτούς τους σπάνιους ανθρώπους που αν γίνουν εγκληματίες θα πετύχουν και αυτό γιατί δεν έχουν δαχτυλικά αποτύπωμα.....

Περίπτωση 1 :
Περίπτωση απλή! Δεξιό λουπάρισμα! Όλα δεξιά που λένε! Αν είστε άντρας τότε ίσως να είστε και δεξιός – ξέρει ο ράφτης σας αν δεν ξέρετε εσείς –. Τυχερή ράτσα…

Περίπτωση 2: Εξίσου απλή! Αριστερό λουπάρισμα αυτή τη φορά! Είναι που δεν μπορείτε να σας πηγαίνουν όλα δεξιά θα πάω αριστερά βρε, γιατί έτσι μου αρέσει! Φανατικοί…… Δεν τους αλλάζεις πορεία με τίποτα!

Περίπτωση 3: Οι δεν ξέρω τι να διαλέξω; Θα πάω και από εδώ θα πάω και από εκεί! Ότι με συμφέρει! Με λίγα λόγια οι συμφεροντολόγοι!

Περίπτωση 4: Και να!!! είμαι δεξιός αλλά το κρύβω! Από κάτι τέτοιους να φοβάσαι. Συνήθως καταλήγουν να είναι οι γνωστοί άγνωστοι, οι τύποι που πετάνε μολότοφ το βράδυ και το πρωί πάνε με το κουστούμι στη δουλεία!

Περίπτωση 5: Εδώ οι άρχοντες! Την αψίδα του θριάμβου τους στήνουν συνέχεια! Όλα τα καταφέρνουν όλα τα μπορούν!

Περίπτωση 6: Οι κύριοι εδώ το τέντωσαν το σκοινί! Κυρίες με αυτό τον τύπο έχουν την τάση να το παίζουν ωραίες νομίζουν ότι έχουν την εξουσία, είναι οι ξινές της παρέας!

Περίπτωση 7: Ο άνθρωπος σίφουνας! Τα παίρνω όλα στο πέρασμά μου!
Ε! εδώ μάλλον κατατάσσουμε τους γκόμενους, ε ναι, ίσως και τα νυμφίδια!

Περίπτωση 8: Και τελευταία! Διχασμένες έως και τριχασμένες προσωπικότητες! Δεν λέω τίποτε γι’ αυτούς, γιατί δεν ξέρω πια από τις προσωπικότητες διαβάζει αυτή τη στιγμή!

Οι παρατηρήσεις φυσικά ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα ήταν ένας ΟΤΙΝΑΝΙΣΜΟΣ…..
Εγώ μάλλον ανήκω στην πρώτη κατηγορία και νομίζω πως το αριστερό χέρι και δε ο δείκτης δίνει πιο ξεκάθαρα αποτελέσματα.
Τέλος εδώ θα βρείτε περισσότερα στοιχεία αν σας ενδιαφέρει!

Μεγάλε αδελφέ...

2006-12-05T11:02:00.000+02:00

Τα κατάφερες! Με έχεις τρομάξει! Έχω εξαφανίσει στοιχεία από τη ζωή μου νομίζοντας ότι θα καταδικαστώ. Με έχεις κάνει να μην κάνω κάτι όχι γιατί δεν το θέλω αλλά γιατί σε φοβάμαι! Εσύ τώρα τι κέρδισες με αυτό;

Αλλά δεν μπορώ άλλο! Κάνε ότι θες! Παρακολούθα! Εγώ θα αφήνω τα πατζούρια ανοιχτά. Στήσε την κάμερα και τράβα, βγάλε όσες φωτογραφίες θες! Θα σταματήσω να κρύβω τους λογαριασμούς μου και τα γράμματα μου! Όσο και να τα κρύψω ξέρω ότι εσύ θα τα βρεις! Και φυσικά θα αφήνω παντού το αποτύπωμά μου για να ξέρεις ότι έχω περάσει και από εκεί! Θα είμαι σε τόσα πολλά σημεία που δεν θα με προλαβαίνεις! Εσύ θα με τρομάζεις αλλά εγώ θα σε τρελλάνω!

This is me! Τώρα με ξέρεις!

2006-11-30T19:11:00.000+02:00

Λέω να το τυπώσω και να το κάνω πίνακα! Τι λέτε και εσείς;

Γάμος…

2006-11-29T19:50:00.000+02:00

Καλά ας μην ξεκινήσουμε από το γάμο και ας υποθέσουμε πως αυτή είναι η 15η σκηνή, γιατί έχω χάσει το μέτρημα! Κατ’ αρχήν διάφορες συζητήσεις και συναντήσεις με Σ…… και Α…. και πολύ προετοιμασία για το γάμο! Ομολογώ ότι δεν έκανα κάτι γι’ αυτό, αν και είπαμε να πάμε μαζί για νυφικό τελικά δεν τα καταφέραμε.

Μία από τις συζητήσεις ήταν αυτή για το νυφικό. Το οποίο η Α..... βρήκε μόνο με δύο περιπάτους; Όχι γιατί βρήκε το νυφικό των ονείρων της αλλά γιατί λόγο της κατάστασης δεν μπορούσε να ψάχνει άλλο! Θα σταθώ όμως μόνο στο γεγονός ότι όλα τα νυφικά είναι έτσι φτιαγμένα ώστε να προσαρμόζονται στις αυξομειώσεις βάρους των νυφών! Η βιομηχανία των νυφικών έχει προβλέψει τις εγκυμοσύνες και δεν είναι για να τρέχεις την τελευταία στιγμή. Πάντως καταλήξαμε ότι στην εποχή μας γάμοι χωρίς αφορμή δεν γίνονται, όχι μόνο γιατί δεν το θέλουν τα ζευγάρια αλλά κυρίως γιατί δεν το παίρνουν απόφαση αν δεν έχουν κάποιο λόγο!
Πάμε λοιπόν στη σκηνή 15 και στη μέρα του πρόγαμου! Πρόγαμος είναι το γλέντι που κάνουμε πριν το γάμο. Σε πιο παραδοσιακές περιπτώσεις είναι κάτι σαν το bachelor όπου νύφη και γαμπρός γλεντούν χωριστά με στενούς συγγενής και καλούς φίλους και τα δώρα λέγονται κανίσκι και σκοπός τους είναι να τροφοδοτήσουν το γάμο. Έτσι βρίσκεις μέσα ένα κατσικάκι, λίγο ρύζι, μακαρόνια, λάδι, κρασί, μέχρι και λεμόνια και αλάτι βάζουν. Στην περίπτωση μας τα πράγματα δεν ήταν έτσι αφού ο γαμπρός γλέντησε με τη νύφη και με συγχωράτε αλλά δώρο με κατσικάκι δεν μπορούσα να πάω!
Συνεννοηθήκαμε με την Ε… κολιτή φίλη της Α… από τα παλιά και δίκια μου μέχρι σήμερα να πάρουμε κάτι , τι όμως; Στον πρόγαμο έπρεπε να είμαστε από τις 21:00. Η Ε..... συνηθίζει να αργεί, παντού και πάντα, ωστόσο το 20:00 δεν φαινόταν κακή ώρα συνάντησης για να καταφέρουμε στην χειρότερη των περιπτώσεων να είμαστε εκεί στις 22:00. Είχε ήδη αγοράσει τα μισά και έλλειπαν μόνο λίγα λουλούδια, θα κάναμε μια σύνθεση με σαμπάνια, ποτήρια, σοκολατάκια και λουλούδια. Δεν φαίνεται και πολύ δύσκολο! Πάμε λοιπόν στο ανθοπωλείο να πάρουμε τα λουλούδια, ο ανθοπώλης ως γνωστός της Ε…της λέει "Φέρε εδώ ότι έχετε να το φτιάξουμε." Πάμε λοιπόν να πάρουμε και δύο ποτήρια που δεν είχαμε πάρει διαλέγουμε και μια πιο ακριβή σαμπάνια και φτάνουμε στο ανθοπωλείο. Η ώρα 20:45, πόση ώρα θα κάνουμε σκέφτηκα, στις 21:30 θα είμαστε στην Α… Αμ δε, η Ε… δεν είναι τελειωμανής αλλά έπρεπε να τα κάνει όλα μόνη της και όπως το είχε σκεφτεί, διαφορετικά το μόνο που γινόταν ήταν να καθυστερούμε περισσότερο. Έτσι την άφησα να τυλίξει μερικά τριαντάφυλλα σε λαχανί τούλι, να βάλει χρυσόσκονη (βρόμαγε…. άλλο να σας λέω και άλλο να μυρίζεται) βάλαμε τα σοκολατάκια, τη σαμπάνια τα ποτήρια. Όλα στη θέση τους μετά από πολλές αλλαγές! 22:05 κι ώμος σχεδόν μιάμιση ώρα παλεύαμε το καλάθι! Και μια ώρα να ετοιμαστεί η Ε…, συνήθως νευριάζω μαζί της σε κάτι τέτοια αλλά τώρα ήμουν πολύ κουρασμένη για να ασχοληθώ. Φτάσαμε λοιπόν κατά τις 23:00, οι περισσότεροι είχαν φύγει και το γλέντι ήταν κυρίως με επένδυση πάνω Ελλάδας. Το τσάμικο είχε την τιμητική του, είπαμε ας τους αφήσουμε σήμερα, γιατί αύριο θα ακούσουν μόνο την Ιτιά, ε δεν ξέρουμε άλλο τι να κάνουμε! Η βραδιά κύλισε ήσυχα, φάγαμε τα καλιτσουνάκια μας, χορέψαμε ένα συρτό, όχι εγώ η Ε… και φύγαμε νωρίς.
Σκηνή 17: Την επόμενη μέρα έπρεπε να είμαστε εκεί από τις 17:30 να ντύσουμε τη νύφη και 18:30 θα ήταν η λειτουργία. Υποσχεθήκαμε στην Α… καλτσοδέτα μπλε, αμερικανιά θα μου πείτε αλλά τι να κάνουμε, το υποσχεθήκαμε! Αφού η Ε… κοιμόταν μέχρι τις 14:00 και εγώ δεν θυμόμουν κάτι τέτοιο το πρωί που κατέβηκα στην αγορά να δω τι θα πάρω για να βάλω στο γάμο (κατέληξα σε ένα ωραιότατο φορεματάκι) έπρεπε να το διευθετήσουμε μεταξύ 17:00 και 17:30. Τα καταστήματα στο Ηράκλειο ανοίγουν στις 17:30 καταλαβαίνεται λοιπόν τον βαθμό δυσκολίας! Ετοιμαζόμαστε, βάζουμε τα καλά μας βαφόμαστε, βάζουμε και το τακουνάκι που σπάνια θυμόμαστε και κάθε φορά νομίζουμε ότι θα πέσουμε και φεύγουμε για το πρώτο κατάστημα με εσώρουχα. Πέραν του ότι είχαμε μπερδευτεί και την καλτσοδέτα την λέγαμε ζαρτιέρα για το πόδι έπρεπε να τρέχω στους δρόμους με το τακούνι από κατάστημα σε κατάστημα και να ρωτάω αν έχουν γαλάζια ζαρτιέρα (καλτσοδέτα δηλαδή) Τελικά μετά από ένα Γολγοθά όπου αν δεν έσπαγα το πόδι μου θα έσπαγα σίγουρα το τακούνι κατάφερα να βρω μια άσπρη με μπλε κορδέλα και να βγω σώα από τον αγώνα! Η Ε… είχε βρίσει όλων τον κόσμο που βρισκόταν στο πέρασμά της ώσπου να φτάσουμε στο σπίτι της νύφης.
"Προλάβαμε , προλάβαμε!" μου φωνάζει "Τι;" Αποκρίνομαι εντελώς χαμένη. Δεν είχε ακόμη ντυθεί και ομολογώ πως χάρηκα πολύ που δεν θα την έβλεπα κατευθείαν στην εκκλησιά! Την ντύσαμε λοιπόν, γράψαμε τα ονόματά μας στο παπούτσι πάνω πάνω γιατί δεν θέλουμε και να σβήσει. Της βάλαμε την καλτσοδέτα και καλές 19:00 φύγαμε για την εκκλησία. Τα κορναρίσματα έπεσαν βροχή. Στο Σ… δεν κατάφερε τελικά να βάλει γραβάτα. Η τελετή ξεκίνησε! Πιάσαμε θέση με θέα το ζεύγος πήρα ένα τεράστιο πουγκί με ρύζι και παρακολουθούσα. Η νύφη έκλαψε πολύ, ο Σ… βούρκωσε. Την στιγμή που ο παπάς ευχόταν Καρπών κοιλίας γελάσαμε και στον Ησαία η βροχή του ρυζιού ήταν πέραν από πολύ, όσο για το "η γυνή να φοβήτε τον άντραν" δεν το άκουσα! Περίμενα να κλάψω πολύ αλλά τελικά δεν έκλαψα, δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω.

Το γλέντι ήταν καταπληκτικό! Έπαιζαν οι Ψαραντώνης, Ψαρογιάννης και Ψαρογιώργης οι δύο πρώτοι αδέλφια του γνωστού Ξυλούρη. Ήταν περίπου 1000 άτομα όλοι από το σόι της νύφης και μόλις 25 από του γαμπρού όλοι ενθουσιάστηκαν ήταν πολύ ωραία χωρίς να συμβαίνει κάτι ιδιαίτερο. Απ’ τις λίγες φορές πάντως που περνάω τόσο καλά σε γάμο. Χόρεψα να φανταστείτε και μάλιστα πολλές φορές.
Σίγουρα έχω ξεχάσει πολλά αλλά επειδή το κείμενο έχει ξεφύγει σε έκταση σταματάω εδώ!
Και στα δικά σας λοιπόν!

Νέα!

2006-11-26T12:56:00.000+02:00

Πρέπει να αλλάξω κλίμα στο βλογ γιατί δε λέει άλλη γκρίνια, έτσι μεταφέρω το σκηνικό πριν έξι περίπου μήνες στο δωμάτιο μου.
Χτυπάει το τηλέφωνο, στην άλλη άκρη του ακουστικού μια πολύ καλή φίλη και παλιά συγκάτοικος. Στα πρώτα γεμάτα τρελή διάθεση φοιτητικά χρόνια όπου το ξενύχτι ήταν καθημερινό ή μάλλον καθηβραδινό φαινόμενο και οι μαζώξεις του κόσμου από δωμάτιο σε δωμάτιο, για εστία μιλάμε, αναγκαία συνήθεια! Γενικά έχουμε λιγάκι χαθεί, αφού η κάθε μια τρέχει για τα δικά τις, αλλά πάντα χαιρόμαστε όταν μπορέσουμε να συναντηθούμε και να πούμε τα νέα μας σημαντικά ή όχι!
Στο τηλέφωνο λοιπόν μαθαίνω το γεγονός της χρονιάς! ΕΙΜΑΙ ΕΓΚΥΟΣ μου λέει! Εγώ από την άλλη άκρη δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ η να προβληματιστώ αφού και η ίδια κάπως έτσι νιώθει! "Δεν ξέρουμε τι θα κάνουμε, ο Σ… έχει ενθουσιαστεί αλλά και αυτός είναι προβληματισμένος, εγώ δεν μπορώ να αποφασίσω, θα αλλάξουν όλα." "Μην σκέφτεσαι τι θα γίνει" της είπα "ούτε πως θα σε αντιμετωπίσουν, αποφασίστε οι δύο σας τι θέλετε, μην αφήσετε κανένα να σας επηρεάσει, αν το θέλετε κάντε το και τότε διαδώστε το ως κάτι οριστικό δεν θα μπορούν να κάνουν διαφορετικά άλλωστε!" Ο λόγος που πρέπει να δώσουν λόγο ήταν οι γονείς της Α… που ως βέροι Κρητικοί και μάλιστα στενοί συγγενής του γνωστού Ξυλούρη, δεν ήθελαν η κορούλα τους να πάρει κάποιον μη Κρητικό και να πάρει το κοριτσάκι τους στα "ξένα". Η αλήθεια είναι πως οι γονείς της δεν είχαν αντιμετωπίσει καθόλου θετικά το θέμα παρόλο που μέχρι τότε η σχέση τους ήταν πέραν από φανταστική, που να μάθαιναν λοιπόν πως τα πράγματα είναι οριστικά.
"Θα το ξεπεράσουν απλά θέλουν και αυτοί το χρόνο τους!"
Επόμενο σκηνικό στο σπίτι του Σ......
"Το πήραμε απόφαση, θα το κρατήσουμε, πήρα άδεια από τη δουλεία για δύο χρόνια, όσο για τους γονείς δεν μου μιλάνε, ας κάνουν ότι θέλουν δεν μπορώ άλλο!" Είχε νεύρα ήταν λογικό, λίγο οι γονείς λίγο η κατάσταση, οι δικοί της άνθρωποι εκεί που περίμενε να πάρει όλοι την αγάπη απλόχερα της λένε να το ρίξει, ε όχι, μα δεν τον έχετε γνωρίσει καν τον Σ........!
"Θα κάνουμε ένα πολιτικό και βλέπουμε!" "Έχω πολλά νεύρα και όλα τα τραβάει ο Σ…, αλλά τι να κάνω, μήπως τελικά κάνω λάθος!"
Πολλά βασάνιζαν το μυαλουδάκι της, ο Σ..... κουρασμένος όταν με γύριζε σπίτι μου, μου είπε, "Τα έχει βάλει μαζί μου τι να κάνω;" "Υπομονή θα δεις πως όλα θα πάνε καλά, απλά περνάει πολλά, δεν είναι λίγο αυτό που της συμβαίνει."
Σκηνικό τρίτο, αυτή τη φορά παίρνω εγώ τηλέφωνο.
"Έλα πως πάει όλα καλά!" "Ναι, πήγαμε για τον πρώτο μας υπέρηχο, να δεις φαίνονται από τώρα τα χεράκια του και χτυπάει η καρδούλα του, πολύ γρήγορα, είναι πολύ ψιλό μας είπε ο γιατρός!" Αχ, νομίζω θα βάλω τα κλάματα..... "Με τους γονείς μου καλύτερα, θα πάω σε μία βδομάδα να τους δω, και μετά από λίγο θα έρθει και ο Σ…" "Πολύ χαίρομαι, μπράβο."
Στο νέο σκηνικό η Α…… ήταν μια κούκλα, πολύ αδύνατη με μια σταλιά κοιλίτσα που με δυσκολία παρατηρούσες και γεμάτη χαρά. "Έχω κάποια μικρό προβληματάκια λόγο ορμονών αλλά όλα πάνε πολύ καλά. Ίσα που προλαβαίνεις να ράψεις φόρεμα, ο γάμος θα γίνει σε δύο μήνες!" "Τι έγινε, για πολιτικό δε λέγατε;" "Ε ξέρεις τώρα πως είναι τα πράγματα εκεί κάτω, άλλωστε έχουν δίκιο σιγά μην τρέχω με ένα παιδί στην αγκαλιά για το γάμο, τώρα είναι στην κοιλιά και δεν με ενοχλεί καθόλου."
Στο επόμενο ποστ βρισκόμαστε Κρήτη και ετοιμαζόμαστε για το γάμο!

Θέλω να ανοίξει η γη και να με καταπιεί!

2006-11-17T12:31:00.000+02:00

Γύρισα κρυωμένη!

2006-11-09T12:09:00.000+02:00

Είχα πολύ καιρό να πάθω κάτι τέτοιο, έχει και αυτό τι γλύκα του!
Από πού γύρισα;
Πήγα με τη σχολή στην Αρκαδία για αποτύπωση παραδοσιακών οικισμών!
Δεν προλαβαίνω τώρα να επεκταθώ.
Κείμενα επί του παρόντος και επί του οικογενειακού γεγονότος της χρονιάς. Όπου ο πατέρας μου θα έρθει για πρώτη φορά Αθήνα μετά από έξι χρόνια παραμονής μου στην πρωτεύουσα. Όπως και περεταίρω επικοινωνία με εσάς από βδομάδα!

Έτσι σας ενημερώνω μην τυχών και ανησύχησε κανείς………

Το παρακάτω είναι άσχετο αλλά ψάχνοντας για μια εικόνα πέτυχα αυτό, εγώ έφαγα χοντρή φρίκη, εσείς δεν ξέρω! Για την ακρίβεια δείτε το κείμενο June 02, 2005.

Τεστ...

2006-10-31T23:12:00.001+02:00

Μου έστειλαν αυτό το μαθηματικό Τεστ! Έχει το γέλιο του…
Για επιστημονικές απαντήσεις μην ψάχνεται, δεν έχω ιδέα!
Ίσως βοηθήσει ο κύκλος των χαμένων μαθηματικών

Ακολούθα τις οδηγίες χρήσης και πάνω
απ' όλα μην διαβάσεις το τέλος πριν κάνεις
τους υπολογισμούς, οκ?

Αρχίζουμε!

1) Σκέψου πόσες νύχτες κάθε εβδομάδα, επιθυμείς να
κάνεις έρωτα .

2) Πολλαπλασίασε τον αριθμό με το 50

3) Στο αποτέλεσμα, πρόσθεσε 44

4) Ακολούθως πολλαπλασίασε με το 200

5) Αν έχουν περάσει εφέτος τα γενέθλια σου,
πρόσθεσε 106. Αν ακόμα δεν
τα γιόρτασες, πρόσθεσε 105.

6) Τελευταίο βήμα: Στο αποτέλεσμα που βρήκες,
αφαίρεσε τη χρονιά που γεννήθηκες
(π.χ. αφαιρείς 1973, 1984. κτλ)

Αφού έκανες όλα αυτά τα βήματα, θα πρέπει να έχεις
έναν αριθμό αποτελούμενο από πέντε ψηφία.

Επί του αποτελέσματος Το πρώτο ψηφίο δείχνει πόσες
νύχτες την εβδομάδα θα επιθυμούσες να κάνεις έρωτα,

δεν είναι αλήθεια;

Αλλά δεν είναι μονάχα αυτό. Οι δύο τελευταίοι
αριθμοί δείχνουν την ηλικία σου.

Το καλύτερο όμως έρχεται τώρα. Το δεύτερο και τρίτο
ψηφίο δείχνουν....

ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑΣ ΣΑ ΔΕ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ!!

Σκέψεις!

2006-10-27T22:29:00.000+03:00

Είδα μια πεταλούδα στο τρένο γυρίζοντας από τη δουλεία, σήμερα το βράδυ! Μόλις βγήκα από το βαγόνι την είδα να πετάει σαστισμένη ανάμεσα στον κόσμο που βιαζόταν, ακόμη και αυτή τη βραδινή ώρα. Ήταν σαν σκηνή από ταινία. "Αχ, τι κάνει εδώ;" σκέφτηκα, κάτω από τη γη σε αυτό το σκοτεινό μέρος. Δεν έκανα όμως τίποτα έφυγα και εγώ όπως όλοι, όχι όμως βιαστικά, αργά.
Όπου και αν γυρίσεις το βλέμμα σου θα δεις και από ένα μικρό σακβουαγιάζ στα χέρια των περαστικών! Διήμερο, ο κόσμος διψάει για δυο μέρες μακριά από τη ρουτίνα. Έβαλε δυο πράγματα στην τσάντα και φεύγει. Καλό ταξίδι...
Εγώ γυρίζω σπίτι, θα είμαι μόνη, πόσο θα ήθελα να βγω! Δεν κανόνισα τίποτα, έχω διάβασμα, αλλά δεν μπορώ να διαβάσω! Είπα ότι θα αρχίσω δίαιτα πριν δυο τρεις μέρες, αλλά ούτε και αυτό μπορώ, τώρα τσακίζω κάτι πατατάκια και απολαμβάνω ένα bueno…

Νιώθω λίγο πεσμένη τον τελευταίο καιρό. Όμως όταν περπατάω μόνη στο δρόμο βυθίζομαι στις σκέψεις και όλα δείχνουν να είναι τόσο όμορφα! Δεν μπορώ να γράψω όλες τις σκέψεις μου εδώ, άλλωστε μοιάζουν λίγο με όνειρα και μόλις ξυπνήσω τα ξεχνάω.

Πνίγομαι πνίγομαι

2006-10-16T18:50:00.000+03:00

Πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό… τι κουταλιά δηλαδή αυτή είναι η κουτάλα του τιτάνα! Γκλουπ γκλουπ γκλουπ......... ΚΑΛΕΕΕΕΕ ΒΟΗΘΕΙΑ, μα δεν ακούει κανείς εδώ θα με αφήσουν; γλουπ γκλουπ ΒΟΗΘΕΙΑ ΛΕΩ ρε ένα χέρι, ένα σωσίβιο, κάτι; ΕΔΩ;
Δεν μπορώ άλλο να κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή. Δουλεύω συνεχεία και τίποτα δεν τελειώνει. Αύριο πρέπει να πέσω στα πόδια τον καθηγητών μου για να με αφήσουν να παραδώσω με μια (ουσιαστικά δύο και ένα ΣΚ στη μέση) μέρα καθυστέρηση. Έχω να κοιμηθώ δύο βράδια δεν έχω διαβάσει σχεδόν τίποτα για το μεταπτυχιακό γιατί που θα βρω χρόνο δεν πάω γυμναστήριο και τώρα τρεις μέρες που λείπει και η ξαδέλφη τρέφομαι με τοστ! Το αποκορύφωμα ξεκίνησα σήμερα δουλεία, τέσσερεις ώρες ορθοστασία, να μην κάνω σχεδόν τίποτα.

Μα τι κάνω;......... Σταματάω να γράφω μπας και τελειώσω ποτέ με εκείνη τη μακέτα!

Γκρίνια πάλι σήμερα! Συγνώμη βρε παιδιά θα έρθουν και καλύτερες μέρες.
Ε; Εεεεε;
Ε δεν μπορεί γμτμ..... Θα έρθουν. Ας το καλό θα έρθουν!

No post

2006-10-03T16:45:00.000+03:00

Δεν έχω τίποτα να ποστάρω!
Τρέχω και δεν φτάνω, στο τέλος της εξεταστικής, και ούτε τα μισά δεν έχω γράψει και φυσικά ούτε το ένα τέταρτο δεν θα περάσω. Επειδή λοιπόν αν συνεχίσω να γράφω θα συνεχίσω να γκρινιάζω......... Δεν γράφω άλλο!

Καλό μήνα στην βλογοσφαιρα!

15:25 - 18:00

2006-09-29T11:17:00.000+03:00

Έκλεισα τα μάτια μου κατά τις τρεις να ρίξω ένας σύντομο ύπνο πάνω από τα σκεπάσματα και μετά να σηκωθώ να διαβάσω. Έλα όμως που μόλις άρχισα να γλυκαίνομαι με τον ύπνο χτυπάει το τηλέφωνο με εκείνο τον χαρακτηριστικό ήχο που δεν έχω αλλάξει ακόμη…
Ναι.
Που είσαι;
Σπίτι.
Θα μπεις στο msn;
Ε.. κοιμάμαι!
Είμαι μέσα..... τουτ τουτ....
Δεν μου άφησε περιθώρια άνοιξα το pc.

Δυόμιση ώρες με έχει εκεί. Στην αρχή ήταν σε θέλω μου λείπεις, βρε χρυσό μου βρε καλό μου, δεν γίνεται, κουράστηκα την αδιαφορία σου, δεν μας βγαίνει. Δεν θέλω να ξαναπροσπαθήσω. Μα δεν θυμάσαι που... Δεν σου αρέσω πια; Έγραψα ένα ποίημα χθες για τα μικροπράγματα και τον έρωτα. (Η μόνη μου απαίτηση σε αυτήν την σχέση ήταν τα μικροπράγματα που δεν έκανε. Δεν είναι από τα καλύτερά του ποιήματα). Δεν μπορώ, δεν ξέρω, τι να σου πω, ήμουν εγώ συνέχεια.
Μπορούμε να κάνουμε ελεύθερη σχέση. Μα τι είναι τώρα αυτό; Αυτά τα πράγματα δεν τα ρωτάμε; Μέχρι τώρα ήμασταν… "Θέλεις να τα φτιάξουμε;" "Είσαι να την βρούμε;" Γιατί λοιπόν να μην συνδυάσουμε τις ερωτήσεις…. "Τι λες να κάνουμε ελεύθερη σχέση;" Εγώ μέχρι σήμερα ήξερα πως αυτά δεν τα προγραμματίζουν τυχαίνουν.
Πώς να κάνω ελεύθερη σχέση με κάποιον που έχω ήδη κάνει σχέση. Άλλωστε έχουμε φθαρεί δεν γίνεται, δεν νιώθουμε άνετα. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο παρελθόν. Τελικά δεν μπορεί μόνο αυτό έβλεπε δύο χρόνια τώρα γι’ αυτό του είναι τόσο εύκολο. Αλλά ναι εγώ φταίω! Εγώ που δεν μπορώ να πω σε κάποιον τελείωσε δεν θέλω να σε ξαναδώ. Κάθε φορά έτσι την πατάω και με βασανίζουν επειδή προσπαθώ να κρατήσω τα καλά και να χτίσω μία φιλία!

ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΩ…

comment previous

2006-09-26T11:54:00.002+03:00

Το ΣΚ το πέρασα τελικά μέσα στο σπίτι μόνη, πάνω από ένα βιβλίο το οποίο δεν διάβαζα και τελικά δεν πήγα να δώσω. Τα τρία μεσαία δάχτυλα του αριστερού μου χεριού έχουν πιαστεί από το Tetris. Την συμπαράσταση που θα μπορούσα να δώσω στους συγγενής μου για την απώλεια τους δεν μπορώ να πω ότι την έδωσα εξαιτίας της απόστασης. Η ξαδέλφη με τον ερχομό της στην πρωτεύουσα μετέφερε το καταθλιπτικό κλίμα και τις υπόνοιες για την εξέλιξη βεντέτας! Ελπίζω μόνο να πάνε όλα καλά και να τελειώσουν ήπια.

...........δεν

2006-09-22T21:14:00.000+03:00

Ξυπνάς ξέγνοιαστος το πρωί έτοιμος να κάνεις τις δουλείες σου να οργανώσεις το πρόγραμμα σου και ξεκινάς να το κάνεις, τότε όταν θα είσαι εντελώς ανυποψίαστος ένα κακό νέο ξεπροβάλει. Συνεχίζεις να κάνεις τη δουλεία σου και δεν περνάν λίγα δευτερόλεπτα όπου όλα αλλάζουν. Δεν έχεις χρόνο, διάθεση, κουράγιο, δεν μπορείς να σκεφτείς δεν θυμάσαι τι έκανες πριν λίγο. Είσαι ανάμεσα σε φίλους και γνωστούς αλλά είσαι μόνος. Κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα, κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει και το χειρότερο είναι πως ούτε και εσύ μπορείς να κάνεις κάτι. Οι καθημερινές σου στενοχώριες δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτό, το μόνο που σκέφτεσαι είναι ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι…. Φεύγεις πρέπει να πας, λυπάσαι, απλά λυπάσαι. Ίσως και ένα δάκρυ να σου έχει ξεφύγει, το σκουπίζεις και φεύγεις. Το μόνο που μπορείς να κάνεις τώρα είναι να πας εκεί, απλά να είσαι εκεί, δίπλα τους. Να αυτό μόνο μπορείς να κάνεις. Λυπάσαι…

Όλα αυτά γράφτηκαν με πρόφαση την απώλεια ενός ανθρώπου. Εγώ δεν τον γνώριζα. Ίσως τον είχα δει μερικές φορές, μόνο μια ξεθωριασμένη εικόνα έχω στο μυαλό μου. Δεν είμαι καν σίγουρη αν είναι αυτός. Γνωρίζω όμως την οικογένειά του τον ξάδερφο του, τον συγκάτοικο μου. Δεν ξέρω αν ο ξάδερφος μου ένιωσε έτσι. Κάπως έτσι όμως νιώθω εγώ σε τέτοιες περιπτώσεις.
Δύστυχος δεν μπορείς να ξέρεις τη μέρα ξημερώνει αύριο κι αν ακόμη η ΕΜΥ πει λιακάδα ίσως να έχει καταιγίδες. Νιώθω πολύ αδύναμη μπροστά στο θάνατο είναι η μόνη κατάσταση για την οποία δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι απλά να το δεχτούμε.
Δεν με τρομάζει να συμβεί μια μέρα σε εμένα αλλά φοβάμαι την απώλεια των φίλων των συγγενών ακόμη και αυτόν που ελάχιστα γνωρίζω. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα…

Σας μελαγχόλησα μάλλον, δεν το ήθελα αλλά συνέβη. Θα είμαι μόνη αυτό το ΣΚ σε ένα άδειο σπίτι, πρέπει να διαβάσω και το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

Αίτια θανάτου αυτού του νέου ανθρώπου φαίνεται ότι ήταν η ασυνειδησία κάποιου, που αφού τον χτύπησε με το αυτοκίνητό του αποφάσισε να τον εγκαταλείψει στο δρόμο να παλεύει για τη ζωή του ένα ολόκληρο βράδυ! Αυτό το έμαθα λίγη ώρα αφού αρχικά πόσταρα το παραπάνω κείμενο.
Έχω πάθει σοκ, σας εκλιπαρώ μην πίνετε όταν οδηγείτε και αν σας συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο αναλάβετε τις ευθύνες σας όσο είναι νωρίς. Φυσικά και σας εύχομαι να μην σας τύχει ποτέ τίποτα παρόμοιο.

I love Dragonflies

2006-09-21T00:52:00.000+03:00

Έχω τρελή δουλεία για αύριο και γενικά τρελή δουλεία για ένα ακόμη μήνα, περίπου!Υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως στις εκλογές θα πάω εκδρομή και θα συναντήσω φίλες που έχω καιρό να δω, ελπίζω να μπορούν! Περιμένω ένα βαρύ αρχείο να αποθηκευτεί και αναμένοντας σκέφτηκα να ποστάρω πολύχρωμες λιβελούλες!
enjoy!

Κεφάλαιο εφορία!

2006-09-16T02:03:00.000+03:00

Το πρωί της πέμπτης κανονικά έδινα Ιστορία. Φυσικά και δεν είχα διαβάσει και από νωρίς είχα αποφασίσει ότι δεν θα πάω. Μπορούσα να κοιμηθώ λίγο παραπάνω. Κατά τις 9:00 με ξυπνάει διαπεραστικώς ήχος... Ντρίν ντρίν τρίν..... Βλέπω το νούμερο, δεν ξέρω ποιος είναι, το σηκώνω.
Παρακαλώ. Μπλά μπλα μλπα............
Ήταν από το μεταπτυχιακό και δε από το τμήμα των υποτροφιών. "Έχετε κάνει ένα λάθος στην υπεύθυνη δήλωση, δεν έχετε δηλώσει την χρονολογία που δεν κάνατε φορολογική δήλωση. Το διευκρινίζαμε ρητά στον κανονισμό υποτροφιών. Πρέπει να το αποστείλετε μέχρι τη Δευτέρα."
Μέσα στον ύπνο μου σκέφτηκα να δικαιολογηθώ, χωρίς νόημα δε, μιας και τι φταίει ο άνθρωπος να ακούει τις δικαιολογίες μου! Για άλλη μια φορά λοιπόν έπρεπε να μπλέξω με την εφορία!

Η συναλλαγές μου με την εν λόγω υπηρεσία μέχρι τώρα ήταν:
1^ον Για κάτι ιστορίες που έκανα για τον πατέρα εκεί στην Κρήτη. Μάλιστα είχαν πάρει πολύ χρόνο, σε σημείο να βλέπω τους υπαλλήλους στο δρόμο και να τους αναγνωρίζω.
2^ον Για να βγάλω ΑΦΜ
3^ον Για κάτι μικροδουλειές πάλι για τρίτους "Μιας που θα περνάς….." και
4^ον γιατί έπρεπε να βγάλω για το εν λόγω μεταπτυχιακό μια υπεύθυνη δήλωση που να λέει ότι δεν έκανα φορολογική δήλωση το έτος 2005.

Η κατάσταση στην εφορία για αυτό το χαρτί είχε ως εξής.
"Δεν μπορούμε να σας βγάλουμε αυτό το χαρτί από εδώ γιατί δεν υπάγεστε σε αυτήν την εφορία."
"Μα δεν μπορείτε να δείτε και από εδώ το ΑΦΜ μου και τα υπόλοιπα στοιχειά μου;"
"Ναι, άλλα δεν μπορούμε." Αυτό ρε παιδιά δεν μπορώ να το καταλάβω αφού όλες οι ΔΟΥ είναι συνδεμένες on line γιατί να μην μπορείς να εξυπηρετηθείς από αυτήν που είναι κοντά σου εκείνη τη στιγμή; Και άντε δεν ασχολούνται με τα εκκαθαρίστηκα η τέλος πάντων με ότι χρειάζεται κάποιο όγκο δουλείας, ένα απλό χαρτί γιατί να μην μπορούν να σου βγάλουν;
"Το χαρτί το χρειάζομαι και στην Κρήτη δεν προλαβαίνω να πάω, τι μπορώ να κάνω;"
"Θα μεταφέρετε το ΑΦΜ σας εδώ."
"Δηλαδή τι σημαίνει αυτό;"
"Τίποτα απλός θα μπορείτε να εξυπηρετήστε από αυτή τη ΔΟΥ."
"Μάλιστα ωραία.." Κάνω ότι χρειάζεται και ξανά πάω στον κύριο πίσω από τον γκισέ για τα υπόλοιπα.
"Έχετε περιουσιακά στοιχειά; Που είναι η μόνιμη σας κατοικία"
"Όχι, δεν έχω, και η κατοικία μου, που νοικιάζω δηλαδή, είναι εδώ πιο κάτω."
"Θα φέρετε το μισθωτήριο και θα πάτε στη κυρία στο βάθος"
"Αχ δεν το έχω μαζί μου, να το φέρω αύριο; Δεν προλαβαίνω τώρα."
"Ναι, φυσικά"

Ναι φυσικά αλλά η επόμενη ήταν Παρασκευή και η κυρία στο βάθος απουσίαζε γιατί δεν έχουν συναλλαγές την Παρασκευή. Κατεβάζω τα μούτρα και φεύγω. Πάω λοιπόν με το ξεκίνημα τις νέα βδομάδας. Προετοιμασμένη αυτή τη φορά, με ότι μου έχουν ζητήσει και ότι άλλο μπορούσα να πάρω. Φτάνω στο βάθος με την υπεύθυνη δήλωση έτοιμη και της λέω τι θέλω!
"Αααα δεν μπορούμε να σας την βγάλουμε, που ξέρουμε ότι δεν έχετε τίποτα στο όνομα σας, εσείς μπορεί να τα κρύβετε!"
Ναι.........
Εκεί έμεινα μαλάκας, με συγχωρήτε κιόλας. Τι να τους πεις........
"Αν δεν ξέρετε εσείς ποιος θα ξέρει."

Η ιστορία συνεχίστηκε για πολύ ώρα. Το συζήτησε με την Προϊσταμένη, έμαθε τι σπούδασα πότε τελείωσα, τι την θέλω την δήλωση πόσο χρονών είμαι κάθε λεπτομέρεια ανούσια. Τέλος πάντων μετά πολλών βασάνων μου ζήτησε να δηλώσω ότι δεν έχω περιουσιακά στοιχεία και ότι μέχρι τώρα με δήλωναν οι γονείς μου να τις πάω ένα αντίγραφο και με βαριά καρδιά το υπέγραψε! Και μετά από όλα αυτά που να θυμηθώ εγώ ότι έπρεπε να γράφω και το έτος!

Έπρεπε λοιπόν να σηκωθώ από το κρεβατάκι μου και να περάσω ξανά τα ίδια. Πήγα λοιπόν στην εφορία και φυσικά η κυρία στο βάθος με θυμόταν. Το γεγονός έγινε πριν περίπου πέντε μήνες. Ωστόσο και πάλι δεν ήταν εύκολο, παρόλο που αυτή τη φορά της πήγα να δει και τον κανονισμό. Φυσικά πάλι το συζήτησε με την προϊσταμένη και αποφάσισαν χαριστικός να μου δώσουν το χαρτί.

Γιατί όλα αυτά δεν έχω καταλάβει!
Παρακαλώ πολύ βρε παιδιά μια πιθανή εξήγηση;
Δεν είμαι αρνητική μπορεί να είναι όντος κάτι δύσκολο να γίνει.
Εμένα γιατί μου φαίνεται ένα απλό χαρτί;
Ουφ.. ου μπλέξεις με υπηρεσίες!

Στο κλίμα του προηγούμενου post

2006-09-10T11:19:00.000+03:00

Ξυπνάω.....νωρίς γιατί έχω και άγχος.
Καλημέεεερα.....!
Πλένομαι.
Πάω γυμναστήριο.
Γυρίζω.
Τρώω πρωινό. Χαζεύοντας τηλεόραση.
Ανοίγω το PC.
Κάνω μπάνιο.
Να δω, τα mail μου!
Καθαρίζω το σπίτι.
Κάνω περιήγηση στα Blog.
Συνεχίζω να χαζεύω στο δίκτυο.
Ανοίγω το βιβλίο μου.
Αφήνω το PC ανοιχτό αλλά δεν δίνω σημασία προς το παρόν.
Διαβάζω λίγες γραμμές.
Α....κάποιος στο msn.
Τι κάνεις;.... Πως;... γιατί; Έλα ρε!....μισή ώρα τουλάχιστον.
Διαβάζω λίγες γραμμές ακόμη.
Πείνασα....
Μαγειρεύω....... Τρώω βλέποντας TV.
Νύσταξα.... Κοιμάμαι για μισή ώρα.
Ονειρεύομαι.....

Δεν θυμάμαι τι ονειρευόμουν.
Ξυπνάω...
Χαζεύω στο δίκτυο.
Συνεχίζω να χαζεύω στο δίκτυο.
Διαβάζω μερικές γραμμές ακόμη.
Πω πω..... Διάβασα δύο σελίδες....
-Ντριν ντριν ντριν
"Παρακαλώ;"
"Τι κάνεις;...Πάμε μια βόλτα;"
"Μα φυσικά, σε μισή ώρα θα είμαι έτοιμη."-
Πάω βόλτα.
Γυρίζω, ωραία πέρασα!
Και πάλι χαζεύω στο δίκτυο.
Κάνω περιήγηση στα Blog.
Κατέβασα μερικές όμορφες εικόνες.

ArnyZona Photos www.arny.nl/cars.html

Ουφ είναι αργά!
Κουράστηκα.
Πάω για ύπνο.
Διαβάζω δύο σελίδες....
Μπλινγκ μπλινγκ..... τα μάτια κλείνουν
Καληνύχτα!

Τώρα που έχω εξεταστική;

2006-09-05T00:13:00.000+03:00

Αυτές τις μέρες είμαι πολύ κουρασμένη ετοιμάζομαι για μία πολύ δύσκολη εξεταστική καθώς έχω 14 ολόκληρα μαθήματα διόλου εύκολα ή μικρής ύλης. Στα μισά από αυτά πρέπει να σπαταλήσω τρελό χρόνο για κατασκευές..... Θα έπρεπε να αγχώνομαι ή να μην κάνω τίποτε άλλο από το να διαβάζω αλλά μιας και τα έχω ήδη περάσει αυτά παλιότερα δεν μπορώ άλλο. ΑΡΚΕΤΑ!

Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου πως δεν χρειάζεται να ανησυχώ, άλλωστε έχω αποφασίσει πως τον επόμενο χρόνο θα ξαναπαρακολουθήσω με την ησυχία μου πάλι τα προηγούμενα εξάμηνα και δεν θα προσθέσω κάτι καινούριο!

Σε ένα διάλλειμα από το "πολύτιμο διάβασμά μου" επισκέφτηκα το διπλανό δωμάτιο του ξαδέρφου. Ξάπλωσα στο κρεβάτι και πρόσεξα πως από δω μπορείς να διακρίνεις ένα κομμάτι ουρανό. Βρέθηκα να χαζεύω τα όρια των απέναντι κτιρίων που σε οδηγούν στο γαλάζιο του φωτεινού απογευματινού ουρανού. Ένιωσα ξαφνικά την ατμόσφαιρα πιο καθαρή και πιο δροσερή. Τι ωραία σκέφτηκα! Ζήλεψα……

Σήκωσα την ξαδέλφη που διάβαζε εκεί για να αλλάξουμε το δωμάτιο μου.
"Θα βάλω και εγώ το κρεβάτι κοντά στην μπαλκονόπορτα, θέλω και εγώ να βλέπω λίγο ουρανό."
Μετακομίσαμε λοιπόν το κρεβάτι και το βαρύ γραφείο με τον υπολογιστή. Αποσύνδεσα τα καλώδια και αφού τα τοποθέτησα στη νέα τους θέση τα σύνδεσα ξανά.

Ας συνεχίσω να δουλεύω, τι πιο λογικό από το να πατήσω το κουμπί ισχύς του υπολογιστή ....... τίποτα ........ είναι νεκρό! Προσπάθησα μία δύο και παραπάνω φορές αλλά μάταια. Μετά από μια εγχείρηση ανακάλυψα πως ο τετράχρονος περίπου υπολογιστής μου έχασε ένα πηνίο από τη μητρική. Η επικοινωνία με τους καλύτερους γιατρούς και τα καλύτερα κέντρα αποκατάστασης αποφάνθηκαν πως δεν γίνεται τίποτα. Μοναδική λύση η αναβάθμιση! Φακελάκι 600€ παρακαλώ.

Αλυσιδωτές αντιδράσεις!

Χύθηκε στο πάτωμα το λάδι!

2006-08-30T20:16:00.000+03:00

Είμαι από την Κρήτη και ξέρω από καλό λάδι, γιατί το λέω, θα καταλάβετε. Πάντως ναι ξέρω, έφαγα όλες τις διακοπές τον προηγούμενων Χριστουγέννων στην συλλογή ελιάς. Για την ακρίβεια ήμουν εκεί 11 μέρες και τις 10 ήμουν με τον μπαμπά μου στις ελιές, οι δυο μας, μιας και μάνα και αδελφός δούλευαν, να με δείτε να δουλεύω την βέργα (:εργαλείο για να ρίχνει τις ελιές από το δέντρο και αρκετά βαρύ). Έτσι εξαιτίας τέτοιον γεγονότων και άλλον που θα αναπτύξω παρακάτω το να χυθεί λίγο λάδι στο πάτωμα είναι αρκετά τραγικό.
Είμαι στην Αθήνα από το 2000 από τότε λίγο η προσπάθεια για δίαιτα, καθώς είμαι αρκετά φαγανή, όταν έχω, λίγο η έλλειψη χρημάτων είναι οι αιτίες ενός άδειου ψυγείο εκτός από τις μέρες μετά την επιστροφή στην πρωτεύουσα Μετά δηλαδή από τα σύντομα ταξιδάκια στην μάνα Κρήτη είτε για διακοπές είτε καθαρά για προμήθειες! Κάθε φορά μαζί με την υπερφορτωμένη βαλίτσα με ρούχα παπούτσια και καλλυντικά υπάρχει στα μπαγκάζια μου και μια υπερφορτωμένη βαλίτσα με τρόφιμα. Πολύ φορτωμένη, τόσο που μετά από κάθε επιστροφή έχω το σημάδι του ταξιδιού, κόκκινοι ώμοι σαν να με έδερναν με μαστίγιο! Αυτή η κούραση που χρειάζεται δυο μερούλες τουλάχιστον για να φύγει ήταν και ο λόγος που δεν έπρεπει να χυθεί το λάδι...
Συγκεκριμένα τα πράγματα έχουν ως εξής, όταν πλησιάζουν οι μέρες για να φύγω από το πατρικό μου και να ταξιδέψω προς Αθήνα αρχίζουν οι ερωτήσεις, "Τι θα πάρεις;" Τα πρώτα χρόνια κουβαλούσα και εντελώς άχρηστα πράγματα. Πια είναι αυτά; Μα αυτά που τα βρίσκεις και εδώ. Αυτά δηλαδή που δεν τα καλλιεργεί ο μπαμπάς στο χωράφι. Αυτά που δεν τα αγοράζουμε από το κρεοπωλείο του θείου η που δεν μας τα έδωσε η θεία ή η γιαγιά από το Χωριό. Άρα δεν υπάρχει λόγος να βαραίνουμε το σάκο μας. Το σύνδρομο όμως των γονιών να μας περιποιηθούν μας αναγκάζει να τα κουβαλήσουμε για να μην τους χαλάσουμε το χατίρι. Επίσης πρέπει να πάρουμε και μαγειρεμένο φαγητό, λες και εμείς δεν ξέρουμε να μαγειρεύουμε!
"Μα για να μην μαγειρεύεις αύριο παιδί μου!"
"Μα αυτό θα το τρώω τρεις μέρες βρε μαμά!"
Στην αρχή δεν έλεγα τίποτα και το έπαιρνα, μετά άρχισα να αρνούμαι τέτοιες προτάσεις και να λέω, "Εγώ θα τα κουβαλάω όχι εσύ!" Η απάντηση ήταν πως τώρα το μαγείρεψα και πρέπει να το πάρεις. Πλέων με ρωτάει αν θέλω και ευτυχώς γλύτωσα από αυτό. Όπως γλύτωσα και από τα άχρηστα πράγματα, κουβαλάω μόνο τα απαραίτητα, όμως και πάλι η τσάντα είναι πολύ βαριά!
Το καλό σε αυτή την ιστορία είναι πως ξοδεύω ελάχιστα για το φαγητό μου και τρώω και αρκετά νόστιμα φαγητά, να αυτή τη στιγμή έφτασε η θεία από το χωριό. Μαμά του συγκατοίκου και ξαδέρφου και φτιάχνει κολοκυθόπιτα! Αύριο λέει θα φτιάξει πίτες με μυζήθρα και το Σάββατο γεμιστά και ντολμαδάκια. Πάει πάλι η δίαιτα άδικα τέσσερεις μέρες στο γυμναστήριο!

Με αυτή την ιστορία θυμήθηκα ένα ταξίδι στο Λονδίνο με το γνωστό κουαρτέτο όπου κλασικοί Έλληνες κουβαλάνε στα μπαγκάζια τους φαγητό για να το πάνε στο φίλο και αδελφό μιας εκ των τεσσάρων.
Φτάνουμε στον έλεγχο των αποσκευών, αφού περνάνε όλες οι τσάντες περνάει και μια με σχήμα ορθογώνιο,
"Έχετε Laptop εδώ μέσα;"
"Όχι, κεφτεδάκια"
Ήταν σε μεταλλικό ταψί, ίσως αυτό να βοηθάει τους Έλληνες υπαλλήλους να φανούν ότι ξέρουν καλά τη δουλεία τους και απλά μπερδεύτηκαν…

Να πάρει γύρισα!

2006-08-27T16:04:00.000+03:00

Γιατί γύρισα; Πείτε μου δηλαδή δεν γίνεται να είμαστε μια ζωή σε διακοπές;
Κάποια μέρα θα τα παρατήσω όλα και θα πάω στο βουνό, και θα μου πείτε τώρα εσείς και νομίζεις ότι θα είναι καλύτερα; Όχι δεν θα είναι το ξέρω αλλά τουλάχιστον δεν θα αγχώνομαι, το πολύ πολύ να ανησυχώ γιατί η προβατίνα σήμερα δεν έκανε γάλα! Δεν ξέρω πια είναι η λύση των μόνιμων διακοπώ και της ανεμελιάς αν ξέρετε κάτι πείτε μου και εμένα!

Αχ ο Βορράς!

2006-08-10T19:28:00.000+03:00

Για μένα παιδί γέννημα θρέμμα του νότου, που το ψηλότερο δέντρο είναι στο ύψος του αδελφού μου και το μεγαλύτερο δάσος σαν το πεδίο του Άρεως, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ...
Δέντρα παντού κιτρινοπράσινα φυλλαράκια πυκνοσπαρμένα, με ένα πέπλο υγρασίας να σκεπάζει τα πάντα. Πεδιάδες με τετραγωνισμένα χωραφάκια, πάπλωμα στρωμένο σε μαλακό κρεβάτι, να βουτίξω μέσα θέλω. Και νύσταζα πολύ γύρω στις 10 το πρωί.
"Τι τι είναι αυτά τα χρυσά ορθογώνια κουτιά;" Αχ στάχια δεμένα...
Όλα ήταν υπέροχα ακόμη και η Αγελάδα που βρόμαγε μπροστά!

Κάπως έτσι ήταν η διαδρομή Θεσσαλονίκη-Χαλκιδική πήγα μια βδομάδα διακοπές και πέρασα τέλεια! Που και χάλια να περνούσα σας λέω η χθεσινή πανσέληνος ήταν αρκετή για να τα ξεχάσω όλα και η διαδρομή στο τρένο υπέροχη αυτή τη φορά!

Για τη διαδρομή στο τρένο και του πήγαινε και του έλα αναμείνατε στην οθόνη σας και στο blog της trilian η περιπέτεια μας είχε πολύ γέλιο θα προσθέσω και εγώ διάφορα εν καιρό!

Προς το παρόν φεύγω πάλι για Νότο θα τα πούμε σύντομα!

Το θαύμα της ζωής

2006-08-02T17:56:00.000+03:00

Σίγουρα δεν μπορεί μία γνωστή σας θα έχει κάνει παιδί και θα το έχετε δει στις πρώτες μέρες της ζωής του, δεν είναι υπέροχο; Αυτό το πλασματάκι δεν μπορεί να κάνει τίποτα ούτε το κεφαλάκι του να κρατήσει όρθιο. Έχει τύχει να δω αρκετά νεογέννητα και κάποια από αυτά έχουν μεγαλώσει και δεν έχουν χάσει καθόλου από την πρώτη συνάντηση είναι γλυκά τερατάκια που δεν μπορείς να τους χαλάσεις κανένα χατίρι.
Προχθές λοιπόν στις 17 Ιουλίου και ώρα 17:00 η καινούρια ξαδέλφη δύο χρόνια μικρότερή μου παρακαλώ (παντρεύτηκε τον ξάδερφο) έφερε στον κόσμο ένα αγοράκι. Τρίτο ανίψι από ξαδέλφια και το πρώτο αγόρι! Τι να σας πω! Βρήκα χαριτωμένο ακόμη και το αίμα που είχε ξεραθεί στο κεφαλάκι του καθώς την πρώτη μέρα δεν το κάνουν μπάνιο απλά το σκουπίζουν!
Τρία κιλά, πανύψηλο με μακριά δάχτυλα βρε το ξέρατε ότι γεννιούνται με μακριά νυχάκια και δεύτερη, τρίτη μέρα θέλουν κόψιμο.
Καθώς η μαμά της νέας μάνας δεν ζει πια, το μωρό έπρεπε να νταντέψει η θεία μου και πεθερά της αφού η κακομοίρη μάνα υπέφερε από την τριαντάωρη αναμονή να αποφασίσει ο μικρός να βγει από κει μέσα. Μια σειρά διαφόρων γεγονότων έφεραν εμένα στη θέση της θεία μου για τις πρώτες ώρες του μικρού στον κόσμο!
Ήταν κατακόκκινος πρησμένος με μια σταλιά στραβή μυτούλα και παραμορφωμένο κεφαλάκι από την γέννα, "Είδες πως έγινε το κεφαλάκι του θα περάσει." είπε η μάνα ζητώντας επιβεβαίωση, " Μην ανησυχείς όταν γεννήθηκα εγώ είχε γίνει το κεφάλι μου σαν πυραμίδα." Απάντησα. " Θα έρθουμε αργότερα να σας δείξουμε πως θα το θηλάσετε" μια νοσοκόμα μπήκε " Τώρα να φύγετε όλοι γιατί θα έρθουν για έλεγχο"
-Τι έλεγχο καλέ μήπως κλέψουμε τίποτα από το θάλαμο;- ήλθον είδον και απήλθον οι γιατροί και τσούπ μέσα εμείς. "Να έρθετε να μας αλλάξατε τον ορό, τελειώνει". Χρειάστηκε να πω δύο φορές στις νοσοκόμες που ήταν με δυσκολία δύο στον όροφο. "Και το παιδί δεν θα φάει σήμερα έχουν περάσει τρεις ώρες από τη γέννα" "Ναι τώρα θα έρθω να βγάλω και τον ορό". Ξύπνησε δύο τρεις φορές ο μικρός μέχρι να έρθει επιτέλους η νοσοκόμα. Τοποθετούν το μωρό στο κρεβάτι και το βυζί από πάνω ζουλάνε από δω ζουλάνε από εκεί, τίποτα. Δεν είναι έτοιμη να θηλάσει θα φέρουμε μπιπμερό, "Ελάτε να δείτε που είναι".
Έρχεται η νοσοκόμα με το μπιμπερό, παίρνει το μωρό. "Εσείς θα το ταΐσετε;" Με παράπονο που λιώνει πάγο ακούστηκε να λέει η μάνα. Ένα ξερό ναι απαντάει η νοσοκόμα και του δίνει περίπου 15 ml γάλα. "Τώρα θα το κρατήσετε έτσι όρθιο για 10 λεπτά για να ρευτεί, και μετά στο πλάι στο κρεβατάκι του ακόμη και αν δεν το κάνει"
Και νάτο το μωρό στην αγκαλιά μου, "ωχ και τώρα" "πάμε στη μαμά;" το ρώτησα λες και θα μου απαντούσε!
Τικ τικ τικ τικ τικ……. "αχ κάτι ακούστηκε" "λες, δεν είμαι σίγουρη" "ας περιμένουμε λίγο" τικ τικ τικ … πέρασαν τα δέκα λεπτά και ο μικρός στο κρεβάτι.
Αρκετός κόσμος πέρασε αρκετός έφυγε. Ξάδερφε είσαι πατέρας του είπα νωρίτερα. Μάθαμε ότι έβαλε τα κλάματα όταν τον πρωτοαντίκρισε αλλά μια φορά δεν τον έχει πάρει στην αγκαλιά του. Χρυσό τον έχει κάνει η ξαδέλφη μα αυτόν τον έχει λούσει κρύος ιδρώτας, δεν τολμάει! Βρε που θα πάει δεν του ξεφεύγεις, σκέφτηκα σιωπηλά!
Κι’ άλλα πολλά ωραία έγινα κείνο το απόγευμα. Ο καπνός των τσιγάρων που έμπαινε από το μπαλκόνι μέσα στο δωμάτιο. Η μάνα από το δίπλα δωμάτιο που βρώμαγε από χιλιόμετρα τσιγαρίρα, δήλωσε ότι δεν θα θηλάσει το μωρό. Βρε αν ήμουν ο άντρα σου δεν θα σε άφηνα ούτε να το κρατάς!
Ώρα 22:00 περίπου, ο πατέρας ήρθε με μια αγκαλιά λουλούδια φίλησε την μητέρα και πήραν μαζί αγκαλιά το μωρό. "Σαν κινηματογραφική εικόνα είσαστε!"
"Θεία την πάτησες έγινες γιαγιά"
"Ώρα να φύγουμε εμείς μαμά" είπα στη δικιά μου μάνα!
Στο δρόμο προς το σπίτι σκεφτόμουν, βρε μήπως να βιαστώ να γίνω μάνα;Όταν όμως αργότερα συνάντησα τον φίλο μου κατάλαβα πως αν θέλω να γίνω μάνα πρέπει πρώτα να βρω τον πατέρα!