Πέμπτη, Ιούλιος 26, 2007

Γιατί;



Δε χωράνε λόγια, μόνο να κλάψω θέλω.

Ετικέτες

Έγραψε η allitnil @ 20:27 1 comments

Τρίτη, Ιούλιος 17, 2007

Όποιος βιάζετε...

Περιστατικό προχθεσινό, ημέρα δευτέρα 16 του μηνός,
αλλά και ημέρα δευτέρα ακριβώς μια βδομάδα πριν την επόμενη δευτέρα 23 του μηνός!
Σημαντική πληροφορία, κρατήστε την..... ΜΗΝ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΣΑΣ ΛΕΩ!!!

Όλα ξεκινούν περίπου στις 9:30
Ξυπνάω η καλή σου ωραία και καλά το πρωί, χωρίς άγχος για την μέρα που έρχεται, καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή που έχω ακόμη μάθημα, και σε λίγο θα κάνω εργασία (χαμηλόφωνα όλο αυτό μη μας ακούσει και κανείς και μας παρεξηγήσει!)
Πλένομαι, ντύνομαι, πίνω μόνο ένα τσάι γιατί λέει θέλω να κάνω δίαιτα, και κατευθύνομαι προς το γυμναστήριο αφού κάνω μια στάση στα μαγαζιά, χωρίς όμως λεφτά αφού δεν πέρασα από την τράπεζα, άρα δεν ψωνίζω τίποτα. Πάω να γυμναστώ και κατηφορίζω με ένα πιάσιμο στη μέση αργά προς το σπίτι.
Η ώρα τώρα γύρο στη 13:30 Παρένθεση:
Την σήμερον ημέρα που λέτε, υπολόγιζα να περάσω από μια τράπεζα να βγάλω ένα σχετικά μεγάλο ποσό και να πάω σε μια άλλη να το καταθέσω για να πληρώσω το μεταπτυχιακό μου. Η όλη διαδικασία κατάθεσης λήγει στις 23 τουτουνού του μηνός.
Κλείνει η παρένθεση.
Περνάω από την τράπεζα και ρωτώ αν είναι απαραίτητο να πάω πρώτα στην άλλη η αν μπορώ να κάνω κάτι από δω, μου λένε ότι δεν μπορώ και παίρνω τα βρόμικα από τον ιδρώτα (λόγο γυμναστηρίου ε) μπογαλάκι μου και φεύγω. Το δίλημμα ήτο αν πρέπει να συνεχίσω για την άλλη τράπεζα λίγα μέτρα μακριά και να γυρίσω σε αυτήν και... κλπ ή να περπατήσω πέντε βήματα και να βρεθώ σπίτι. Διάλεξα το δεύτερο και είπα, "δε βαριέσαι , αύριο που θα περνάω από κει."
Ανεβαίνω λοιπόν σπίτι κάνω το μπανάκι μου ετοιμάζομαι για να διαβάσω και ανοίγω το pc.
Ώρα 14:30 πλέον.
Ημερομηνια στο pc 23-7-07. Το μυαλό, χάνετε, η λογική εξαφανίζεται, το μπλουζάκι βρέχεται (πρώτο μπάνιο στον ιδρώτα). "Πάει αυτό ήταν, του χρόνου δεν έχει μεταπτυχιακό" σκέφτομαι. Πρώτη κίνηση, να πάρω τηλέφωνο να δω τι μπορώ να κάνω, θα πω ότι είχα ατύχημα, ναι αυτό θα πω. Στο τηλέφωνο δεν απαντούν, δεύτερο μπάνιο στο ιδρώτα, θα στείλω μαιλ και θα πάρω τηλ στις τράπεζες να δω αν υπάρχει καμία που λειτουργεί μέχρι αργά. Αφού έστειλα το μαιλ, παίρνω την μητέρα στην Κρήτη να μου βγάλει χαρτί γιατρού που έχει τα μέσα. Της λέω τι έπαθα και με διαβεβαιώνει πως έχει ακόμη 16-7.
Η καρδιά μου χτυπάει ακόμη δυνατά, αλλά τα 10 χρόνια που έχασα τα πήρα πίσω, ίσως όχι όλα , αλλά τα 8 σίγουρα.. όλα τώρα είναι υπέροχα, ήρεμα, ουφ!!!
Στέλνω μαιλ στη σχολή να τους πω ότι έκανα λάθος μπας και δε με περάσουν για τρελή και σκέφτομαι πως έγινα λιγουλάκι ρεζίλι, αλλά δε βαριέσαι.

Ώρες ώρες ανησυχώ για τον αν είμαι ξανθιά...... λέτε;
Μήπως να τα βάψω να απολαμβάνω και τα κάποια πλεόνεκτήματα των ξανθών κοριτσιών;


Ετικέτες

Έγραψε η allitnil @ 18:10 8 comments

Πέμπτη, Ιούλιος 05, 2007

Η συνάντηση και τα άλλα...

Η προσπάθεια προσαρμογής στο νέο εξάμηνο καλοκαιριάτικα είναι αδύνατη!!! Καλός ή κακός έχω συνηθίσει στη λογική που λέει: μετά την εαρινή εξεταστική, έρχονται οι διακοπές!!! Οι διακοπές όμως, φέτος θα αργήσουν ένα μήνα, αναμένονται όμως πολύ καλές, φτου φτου μην της ματιάξω!!!!
Η εξεταστική όπως έχει ήδη αναφερθεί ήτο πολύ απαιτητική και κουραστική, πέρασα τρελά ξενύχτια και δε προς το τέλος έκλεισα 35 ώρες άυπνη με δώρο ένα πρησμένο πόδι! Τέλος καλό όλα καλά όμως αφού αν και έδωσα λίγα μαθήματα τα πέρασα όλα και γλίτωσα από αυτά. Μετά από αυτό λοιπόν έπρεπε να μπω κατευθείαν στη λογική των μαθημάτων, ΑΔΥΝΑΤΟ, είμαι ακόμη στην προσπάθεια. Μη νομίζεται ότι κοιμάμαι ωστόσο. Όλο και κάτι τυχαίνει για να μην βαρεθώ, για την ακρίβεια δεν έχω προλάβει να κάτσω στην προσπάθεια να διευθετήσω ότι είχε μείνει πίσω λόγο εξεταστικής, συν ότι προκύπτουν κάθε λίγο και λιγάκι νέα πράγματα για να κάνω. Αυτά τα νέα αν και κουραστικά κάθε άλλο παρά δυσάρεστα ήταν.
Έτσι τα δύο σκ που πέρασαν και ένα διημεράκι ενδιάμεσα τα πέρασα με συγγενής και φίλους. Ξεκίνησα με ένα σύντομο ταξιδάκι στην Αχαΐα να γνωρίσω το νέο μέλος της οικογένειας και να παίξω με τις αδελφές της κούκλες και παιχνίδια [τις κουμπάρες που λέγαμε εμείς παλιά(προ αμνημονεύτων…)]. Το επόμενο σκ η κολλητή από Κρήτη βρέθηκε στην Αθήνα με το Boy και παράτησα μαθήματα και λοιπούς φίλους για να περάσω ένα ωραιότατο σκ στον καύσωνα. Προκειμένου να γλυτώσουμε λίγο από αυτή την ανυπόφορη ζέστη βρεθήκαμε μονοήμερη στο Σαρωνικό όπου έκανα επιτέλους το πρώτο μου θαλασσινό μπανάκι και αν και συνέχεια στη σκιά έκανα και το πρώτο μου έγκαυμα…
Το επόμενο και δε προηγούμενο σκ βρέθηκα στο πατρικό μου για τριήμερο. Το σκ δεν ήταν τόσο συναρπαστικό αφού το PC του αδελφού μου είχε χαλάσει και έπρεπε κάποιος να το φτιάξει. Κατάφερα όμως να πάω για μια πολύ σύντομη βουτιά και να βγω την Κυριακή το βράδυ με την κολλητή που από τη χαρά μας που βγαίναμε επιτέλους οι δύο μας μετά από ποοοοοολλά χρόνια, χασκογελούσαμε χωρίς λόγο κάθε λίγο και λιγάκι.
Το αποκορύφωμα όμως των ημερών ήρθε την Δευτέρα όταν πήγα να καταθέσω κάτι χαρτιά στη δευτεροβάθμια. Την προηγούμενη λοιπόν με την κολλητή είχαμε θυμηθεί όλο το παρελθόν και είχαμε σταθεί σε σημεία κλειδιά για την τότε ανέμελη ζωή μας. Έτσι ένα από αυτά το βρήκα μπροστά μου τη Δευτέρα. Αφού λοιπόν συνάντησα ένα φίλο από τα φοιτητικά χρόνια στο ΤΕΙ και τον κολλητό από τα χρόνια στο φροντιστήριο για τις πανελλήνιες και ήμουν ήδη πολύ χαρούμενη που τους είδα και ανταλλάξαμε τηλέφωνα για να τα ξαναπούμε τσουπ να σου και Η συνάντηση.
Ο Γιώργος…. Ο Γιώργος λοιπόν ήταν το πρώτο μου σοβαρό φλερτ, την εποχή που άρχισα να πρώτοβγαίνω. Αυτός κάπου φοιτητής και εγώ μαθητούδι ακόμη. Αν και φλέρταρε λοιπόν έχοντας την προνομιακή θέση του σερβιτόρου στο μπαρ που είχα κάνει στέκι εκείνη την εποχή δεν έκανε τίποτης παραπάνω μιας που μάλλον σνόμπαρε την ηλικία μου. Εγώ ωστόσο το διασκέδαζα πολύ τόσο που ένα λούτρινο κουκλάκι ένα χρόνο μετά πήρε το όνομά του! Αυτόν ακριβώς είδα λοιπόν εκεί στη δευτεροβάθμια 7-8 χρόνια από την τελευταία φορά. Αν και η εικόνα του δεν ήταν ξεκάθαρη στο μυαλό μου τον γνώρισα και χαζογελούσα μόνη μου από πάνω του. Δυστυχώς δεν βρήκα το θάρρος να του μιλήσω, λίγο γιατί δεν πρόλαβα να το σκεφτώ, λίγο γιατί φοβήθηκα ότι δεν θα θυμάται απολύτως τίποτα. Αυτό που είχα μάθει τότε από το Γιώργο δεν το έκανα πράξη. Στη βράση κολλάει το σίδερο λοιπόν.
(Σημείωση: αν και φημίζομαι για την κακή μου μνήμη, θυμάμαι ότι ο Γιώργος είχε αρκετά μεγάλη μύτη, τώρα μου εμφανίστηκε με μια γαλλική τέλεια μυτούλα!!!!)

Ετικέτες

Έγραψε η allitnil @ 11:31 17 comments